با لیپوساکشن صورت می‌توان چربی‌های ناخواسته را از قسمت‌های مختلف صورت و گردن برداشته و به شکل صورت، زاویه مشخص داد. جراح در هنگام انجام عمل به آرامی با مکش چربی‌های اضافی را کشیده تا زاویه صورت بهبود یافته و گردن بیمار لاغرتر شده و با قسمت‌ها دیگر صورت هارمونی و تقارن پیدا کند. در صورت لزوم، شکاف کوچکی در زیر چانه ایجاد شده تا بتوان چربی‌های اضافی در زیر پلاتیسما (عضلات گردن) را برداشت و گردن را به میزان چشمگیری لاغرتر کرد. لیپوساکشن صورت ظاهر را بهبود می‌دهد ولی تغییرات ناشی از آن موقتی نیست؛ به عبارت دیگر، نتایج حاصل از انجام فرایند لیپوساکشن صورت دائمی است. این احساس بسیار خوبی است که بدانید چربی‌هایی که به طور کامل به این طریق برداشته می‌شوند هرگز دوباره در آن قسمت از صورت جمع نمی‌شوند.

 این روش برای چه کسانی مناسب است؟

چربی‌های موضعی صورت و گردن باعث می‌شوند که شخص پیرتر به نظر رسیده و از نظر زیبایی جذابیت خود را از دست بدهد. متأسفانه این حجم چربی اضافی به دلایل مادرزادی و فرایند طبیعی افزایش سن شکل می‌گیرند بنابراین به رژیم‌های غذایی یا ورزش واکنشی نشان نمی‌دهند. زمانی که این اتفاق می‌افتد، انجام لیپوساکشن یک راه حل عالی است.

برای این که بتوانید کاندید انجام این عمل شوید باید در طیف وزن طبیعی بدن خود باشید زیرا هر گونه نوسان شدید بر نتایج نهایی عمل تأثیر می‌گذارد. همچنین باید خاصیت ارتجاعی پوست و حجم عضلات فرد در وضعیت خوبی قرار داشته باشند زیرا این ویژگی‌ها به پزشک کمک می‌کنند که بتواند به نتایج مطلوب دست یابد.

مشاوره قبل از عمل

پزشک به هر فرد مشاوره شخصی می‌دهد تا مشخص شود که آیا لیپوساکشن صورت برای وی گزینه مناسبی است یا نه. سن به تنهایی عامل تعیین‌کننده‌ای نیست؛ پزشکان به طور معمول این عمل را در افراد بین 18 تا 65 سال با موفقیت انجام می‌دهند. بهترین کاندیداها برای انجام این عمل آن‌هایی هستند که سبک زندگی سالم و فعالی داشته و وزن آنها نزدیک به وزن طبیعی آنها است. بیمارانی که چربی موضعی یا کیسه‌های چربی در صورت و گردن خود دارند بهترین کاندیداها برای انجام این عمل هستند زیرا خاصیت ارتجاعی و لطافت پوست آنها مناسب است. پوست شل شده و آویزان و پوست چین و چروک‌دار می‌تواند نشان‌دهنده کم بودن خاصیت ارتجاعی آن باشد. در این موارد، لیپوساکشن به تنهایی نمی‌تواند مشکل را برطرف کند.

پزشکان ممکن است فرایندهای دیگر جراحی زیبایی مانند برداشتن پوست، برش پوست، تزریق چربی یا لیفت صورت را نیز به طور همزمان با لیپوساکشن انجام دهند. افراد سیگاری باید قبل از انجام عمل از کشیدن سیگار خودداری کنند زیرا سیگار کشیدن باعث انقباض عروق خونی شده و مانع جریان یافتن خون که پس از عمل برای تسریع روند بهبودی از اهمیت زیادی برخوردار است می‌شود. پزشک به دقت و به طور کامل سوابق پزشکی شما را بررسی کرده تا وضعیت سلامتی شما را قبل از انجام عمل ارزیابی کند. در نهایت، باید به این نکته توجه داست که بیمارانی می‌توانند از مزایای انجام عمل لیپوساکشن به طور کامل استفاده کنند که انتظارات واقع‌بینانه‌ای نسبت به نتایج عمل داشته باشند. پزشک، صورت شما را بازسازی نمی‌کند اما آن را تغییر شکل می‌دهد تا زیبایی ظاهری و جوانی به آن بازگردد.

پزشک توصیه‌هایی در مورد کمک‌های مورد نیاز در منزل در شب اول پس از عمل به شما می‌کند. احتمالاً وی از شما خواهد خواست که یک نفر را برای انجام مراقبت‌های پس از عمل همراه خود بیاورید.

شما باید برخی انواع غذاها را در منزل آماده کنید. این به شکاف‌ها و برش‌هایی که برای انجام عمل روی بدن شما ایجاد شده‌اند بستگی دارد. ممکن است در زمانی که صورت شما متورم است استفاده از غذاهای نرم برای شما مناسب‌تر باشد. در صورتی که شکاف در دهان شما ایجاد شده باشد باید از رژیم‌های غذایی پیروی کنید که احتمال بروز عفونت را کاهش دهند. پزشک به شما خواهد گفت که دقیقاً خود را چگونه برای انجام عمل آماده کنید.

چه قسمت‌هایی از صورت را می‌توان به روش لیپوساکشن تحت درمان قرار داد؟

پزشکان لیپوساکشن را در قسمت‌هایی از صورت و گردن به شرح زیر انجام می‌دهند:

• زوایای شل شده صورت
• گردن بوقلمونی یا غبغب
• چربی‌های اضافی اطراف گردن
• گونه‌های فربه و برآمده

در خلال جلسه مشاوره، وی صورت و قسمت مشکل داران را مورد ارزیابی قرار می‌دهد تا تعیین کند که کدام قسمت‌ها را می‌توان تحت فرایند لیپوساکشن قرار داد.

نحوه انجام عمل

لیپوساکشن صورت و گردن تحت بیهوشی موضعی انجام می‌شود که بدان معنا است که بیمار هشیار بوده و قادر به حرکت است اما درد یا ناراحتی را احساس نمی‌کند. پزشک عمل را با تزریق محول تامسنت مخصوص در قسمت‌هایی از صورت و گردن که چربی موضعی دارند آغاز می‌کند تا درد کاهش یابد و از کبودی‌های پس از عمل نیز کاسته شود.

از اینجا، وی شکاف بسیار کوچکی در زیر چانه و کنار لاله گوش ایجاد می‌کند. از طریق این حفره‌های ایجاد شده، وی به آرامی میکروکانولا را به سمت عقب و جلو حرکت می‌دهد تا چربی‌های اضافی تجزیه شده و خارج شوند. زمانی که پزشک همه چربی‌های اضافی را خارج کرد و ظاهر جوان و مشخص را برای صورت و گردن ایجاد کرد، شکاف را به دقت می‌بندد تا اسکار قابل توجهی در صورت باقی نماند. سپس شما ترخیص شده و به منزل می‌روید و فرایند بهبودی آغاز می‌شود.

دوران بهبودی

دروان بهبودی پس از عمل لیپوساکشن صورت و گردن بسیار راحت است. در واقع، بسیاری از بیماران قادر هستند که 24 ساعت پس از انجام عمل به محل کار خود بازگردند. در بیشتر موارد، شما ناراحتی‌های جزئی را تجربه خواهید کرد ولی دردی نخواهید داشت، تورم‌های جزئی احتمالی هم تا 3 روز پس از عمل از بین می‌روند. در این فاصله، این اثرات را می‌توان با استفاده از داروهای بدون نسخه پزشک و استفاده از بسته یخ مدیریت کرد. در 2 روز اول پس از انجام عمل، شما باید پوشش‌های فشرده‌ساز مخصوصی را بپوشید تا پوست شما را در محل درست آن نگه داشته و پس از بهبودی کامل، نتایج مطلوب حاصل شوند.

چند روز پس از انجام عمل لیپوساکشن، شما اولین جلسه پس از عمل را با پزشک خواهید داشت. وی پانسمان شما را برداشته و شما خواهید دید که زوایای شل شده و غبغب شما ناپدید شده است! شما کاملاً تغییر می‌کنید و صورت و گردن شما لاغرتر شده و جوان‌تر به نظر می‌رسند. احتمالاً شما شادتر نیز به نظر خواهید رسید.

سؤالات رایج

برخی از سؤالات رایج درباره لیپوساکشن صورت عبارت‌اند از:

آیا همزمان با لیپوساکشن صورت و گردن، عمل‌های دیگری هم انجام می‌شوند؟

شما می‌توانید ترکیبی زا لیپوساکشن صورت و گردن را همراه با فرایندهای دیگر در صورت انجام دهید تا به نتایج بهتری دست‌یابید. برخی بیماران لیپوساکشن صورت و گردن را همراه با بلفاروپلاستی، لیفت گردن، لیفت صورت یا عمل‌های پلاستیک دیگر در صورت انجام می‌دهند. لیپوساکشن گردن غالباً همراه با لیفت صورت و پروتز چانه انجام می‌شود تا حداکثر نتایج به دست آیند.

چرا شما باید به جای لیفت صورت و گردن، لیپوساکشن صورت و گردن را انجام دهید؟

با این که انجام لیفت صورت یا لیفت گردن باعث لطافت و زیباتر شدن پوست می‌شود اما انجام آنها برای همه بیمارانی که چربی اضافی در صورت و گردن خود دارند ضرورت ندارد. هم لیفت صورت و هم لیفت گردن باعث سفت شدن عضلات و پوست در صورت و گردن می‌شود. اگر عضلات گردن و صورت شما شل شده است شما نمی‌توانید لیفت صورت و گردن را انجام دهید. به جای آن باید لیپوساکشن صورت و گردن را انجام دهید تا نتایج مطلوب و مورد نظر شما با انجام عمل‌های کم تهاجمی‌تر حاصل شوند.

آیا پس از انجام لیپوساکشن، چهره شما حالت تورفتگی و غیر طبیعی پیدا می‌کند؟

با استفاده از روش لیپوساکشن می‌توان چربی‌های اضافی در صورت و گردن را برداشت. نتایج حاصل از لیپوساکشن در صورت چشمگیر است اما پزشکان در انجام این عمل زیاده‌روی نمی‌کنند. لیپوساکشن صورت باعث لطافت و زیبایی پوست می‌شود. اولویت اول پزشک این است که نتایج حاصله طبیعی به نظر برسند تا شما بهترین احساس و ظاهر را پیدا کنید. در لیپوساکشن صورت زیاده‌روی نمی‌شود که باعث ایجاد احساس غیر طبیعی شود.

شما به چند جلسه لیپوساکشن صورت نیاز دارید؟

در بیشتر موارد، بیمار فقط به یک جلسه لیپوساکشن صورت نیاز دارد. در خلال جلسه مشاوره با پزشک، وی تعداد جلسات درمانی مورد نیاز برای دست‌یابی به نتایج مطلوب را تعیین می‌کند.

عوارض لیپوساکشن صورت چیست؟

خطرات احتمالی ناشی از انجام لیپوساکشن کم است اما آگاه شدن شما نسبت به این خطرات و عوارض احتمالی قبل از انجام عمل از اهمیت زیادی برخوردار است. پزشک در مورد خطرات احتمالی و عوارض جانبی این عمل در جلسه مشاوره با شما صحبت می‌کند. عفونت و کبودی از عوارض شایع عمل لیپوساکشن هستند که با مراقبت‌های صحیح پس از عمل می‌توان از آنها کاست.

هزینه لیپوساکشن صورت و گونه چقدر است؟

هزینه لیپوساکشن صورت هم مانند هر فرایند زیبایی دیگر برای هر فرد متفاوت است. میزان چربی اضافه، مراقبت‌های قبل و بعد از عمل، هزینه‌های کلینیک و پزشک معالج از فاکتورهای مهم در تعیین هزینه لیپوساکشن صورت هستند. بهتر است قبل از انجام این روش درباره مسائلی مانند قیمت با پزشک مشورت شود.

نوشته لیپوساکشن صورت: استخوانی و زاویه دار کردن صورت با مکش چربی اضافه اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.

چرا بلفاروپلاستی انجام می‌شود

در صورتی که افتادگی پلک‌ها جلوی باز شدن کامل چشم‌ها را بگیرد و یا پلک‌های زیرین را پایین بکشد، ممکن است انجام بلفاروپلاستی را در نظر بگیرید. برداشتن بافت اضافه از پلک‌های بالایی می‌تواند بینایی شما را بهبود بخشد. بلفاروپلاستی پلک بالا و پایین می‌تواند چشم‌های شما جوان‌تر و هوشیارتر نشان دهد. اگر یکی از مشکلات زیر را دارید، بلفاروپلاستی می‌تواند گزینه مناسبی باشد:
• پلک‌های بالایی افتاده یا دارای پف
• پوست اضافه پلک‌های بالا که دید محیطی شما را دچار مشکل می‌کند.
• پوست اضافه روی پلک‌های پایین
• پف زیر چشم
شما می‌توانید بلفاروپلاستی را هم زمان با فرآیند دیگری از قبیل لیفت ابرو، لیفت صورت یا بازسازی پوست انجام دهید. بلفاروپلاستی پلک پایین تقریبا همیشه فقط به دلایل زیبایی انجام می‌شود.

مشاوره قبل از عمل

قبل از رزرو نوبت برای عمل افتادگی پلک، شما با پزشک ملاقات خواهید کرد تا در مورد موارد زیر صحبت کنید:

• تاریخچه پزشکی شما: پزشک سوالاتی در مورد جراحی‌های قبلی و بیماری‌های گذشته یا حال حاضر شما، مانند خشکی چشم، گلوکوم، آلرژی، مشکلات گردش خون، مشکلات تیروئید و دیابت از شما می‌پرسد. پزشک همچنین در مورد استفاده شما از داروها، ویتامین‌ها، مکمل‌های گیاهی، الکل، تنباکو و داروها سوال خواهد کرد.
• انتظارات شما: یک بحث صادقانه در مورد انتظارات و انگیزه‌های شما برای جراحی، به انجام اقدامات لازم برای نتیجه رضایت بخش کمک می‌کند. پزشک با شما بحث خواهد کرد که آیا این فرآیند برای شما مناسب است یا خیر.

اقدامات ضروری قبل از عمل پف بالای چشم و افتادگی پلک

قبل از جراحی پلک، شما باید تحت معاینات زیر قرار بگیرید:
• معاینه فیزیکی: پزشک معاینه فیزیکی را انجام می‌دهد که ممکن است شامل آزمایش تولید اشک و اندازه گیری قسمت‌هایی از پلک‌ها باشد.
• معاینه دید: پزشک شما چشم‌ها و دید شما را، از جمله بینایی محیطی‌تان را بررسی می‌کند. این کار برای تایید ادعا از بیمه لازم است.
• عکس گرفتن از پلک‌ها: از چشمان شما و در زاویه‌های مختلف عکس می‌گیرند. این عکس‌ها به برنامه ریزی جراحی، ارزیابی اثرات فوری و بلند مدت آن و حمایت از ادعای بیمه کمک می‌کند.
و از شما خواسته می‌شود:
• مصرف وارفارین (کومادین، یانتوون)، آسپرین، ایبوپروفن (آدویل، موترین IB، و غیره)، ناپروکسن سدیم (آلو، و سایرین)، ناپروکسن (ناپروسین) و هر نوع دارو یا مکمل گیاهی همراه با افزایش خونریزی را متوقف کنید. از پزشک خود بپرسید که چه مدت قبل از جراحی نیاز است از مصرف این داروها اجتناب کنید. فقط داروهایی را که توسط جراحتان تایید شده است را مصرف کنید.
• چند هفته قبل از جراحی سیگار را کنار بگذارید. سیگار کشیدن می‌تواند توانایی شما برای بهبودی بعد از جراحی را کاهش دهد.
• اگر عمل جراحی شما به صورت سرپایی است، با کسی هماهنگی انجام دهید که شما را به بیمارستان و سپس به خانه برساند. برنامه ریزی کنید که یک نفر در شب اول بازگشت به خانه پس از جراحی در کنار شما بماند.

چگونگی انجام بلفاروپلاستی

جراحی پلک معمولا در یک بستر سرپایی انجام می‌شود. پزشک داروی بی حسی را به پلک‌ها تزریق می‌کند و از داروهای وریدی برای آرام کردن شما استفاده می‌کند. اگر عمل جراحی بر روی پلک‌های بالایی و پایینی داشته باشید، جراح معمولا در ابتدا روی پلک‌های بالایی کار می‌کند. امتداد روی هم افتادگی پلک را برش می‌دهد، پوست اضافی، عضله و احتمالا چربی را برمی‌دارد و برش را می‌بندد. در قسمت پلک پایین، جراح، برشی درست زیر مژه‌ها و در قسمت چروک‌های طبیعی چشم یا در داخل پلک پایین ایجاد می‌کند. همچنین چربی اضافی، ماهیچه و افتادگی پوست را از بین می‌برد یا توزیع آن را تغییر می‌دهد و برش را می‌بندد. اگر پلک بالایی شما تا نزدیکی مردمک چشم دچار افتادگی باشد، جراح شما ممکن است بلفاروپلاستی یا جراحی پف بالای چشم را با روشی به نام فروافتادگی را انجام دهد که به حمایت بیشترعضله ابرو کمک می‌کند.

مراقبت‌های بعد از عمل

بعد از جراحی، شما مدتی در اتاق ریکاوری خواهید بود، که در آن برای بررسی عوارض احتمالی تحت نظارت قرار می‌گیرید. پس از آن می‌توانید به خانه بازگردید تا بهبود یابید. بعد از جراحی ممکن است موقتا علائم زیر را تجربه کنید:
• تاری دید در اثر پماد روان کننده‌ای که به چشم‌های شما اعمال می‌شود.
• آبریزش از چشم
• حساسیت به نور
• دوبینی
• پلک‌های پف کرده و بی حس
• تورم و کبودی مشابه با سیاهی دور چشم
• درد یا ناراحتی
پزشک به احتمال زیاد پیشنهاد می‌کند که بعد از عمل جراحی اقدامات زیر را انجام دهید:
• شب بعد از جراحی، هر یک ساعت به مدت 10 دقیقه از بسته یخ بر روی چشم‌های خود استفاده کنید. روز بعد، چهار تا پنج بار در طول روز از بسته یخ روی چشم‌ها استفاده نمایید.
• به آرامی پلک‌ها را پاک کنید و از قطره‌های چشم یا پماد تجویز شده استفاده کنید.
• برای یک هفته از فشار دادن، بلند کردن اجسام سنگین و شنا کردن اجتناب کنید.
• به مدت یک هفته از فعالیت‌های شدید مانند ایروبیک و دویدن اجتناب کنید.
• از سیگار کشیدن اجتناب کنید
• از مالیدن چشم‌های خود خودداری کنید.
• اگر از لنزهای تماسی استفاده می‌کنید، برای حدود دو هفته پس از جراحی آن‌ها را در چشم قرار ندهید.
• از عینک‌های آفتابی تیره استفاده کنید تا از پوست پلک‌ها در برابر خورشید و باد محافظت نماید.
• به مدت چند روز در هنگام خواب سر خود را بالاتر از سینه خود قرار دهید.
• برای کاهش تورم از کمپرس سرد استفاده کنید.
• بعد از چند روز، به مطب پزشک‌تان مراجعه کنید تا در صورت نیاز بخیه‌ها کشیده شوند.
• برای حدود یک هفته، از آسپرین، ایبوپروفن (ادویل، موترین IB، و غیره)، ناپروکسن سدیم (آلو، و سایرین)، ناپروکسن (ناپروسین) و سایر داروها یا مکمل‌های گیاهی که ممکن است خونریزی را افزایش دهند، اجتناب کنید. در صورت نیاز، از استامینوفن (تیلنول، و دیگر داروها) برای کنترل درد استفاده کنید.

نتایج

بسیاری از افراد از نتایج جراحی پلک از جمله ظاهر تازه‌تر و جوان‌تر و اعتماد به نفس بیشتر رضایت دارند. برای برخی افراد، نتایج جراحی ممکن است تا آخر عمر طول بکشد. برای سایر افراد، ممکن است افتادگی پلک‌ها دوباره اتفاق بیفتد. کبودی و تورم معمولا طی 10 تا 14 روز کاهش می‎یابد، که ممکن است زمانی باشد که احساس راحتی دوباره برای رفتن به اجتماع را داشته باشید. رفع اسکارهای ناشی از برش‌های جراحی ممکن است چند ماه طول بکشد. مراقبت باشید که از پوست ظریف پلک در برابر قرار گرفتن در معرض آفتاب بیش از حد محافظت کنید.

این روش چه عوارضی دارد؟

خطرات احتمالی جراحی پلک عبارتند از:
• عفونت و خونریزی
• خشکی و خارش چشم‌ها
• دشواری در بستن چشم‌ها و سایر مشکلات پلک
• اسکار قابل توجه
• آسیب به عضلات چشم
• تغییر رنگ پوست
• نیاز به عمل جراحی بعدی
• تاری دید موقت یا، به ندرت، از دست دادن بینایی
با پزشک درباره چگونگی بروز خطرات جراحی در شما صحبت کنید. درک اینکه چه اتفاقی در بلوفاروپلاستی می‌افتد و در نظر گرفتن مزایا و خطرات می‌تواند به شما کمک کند که تصمیم بگیرید آیا این روش گزینه مناسبی است یا خیر.

هزینه بلفاروپلاستی پلک بالا و پایین چقدر است؟

قیمت عمل جراحی افتادگی پلک فوقانی و تحتانی نیز مانند هر روش درمانی دیگر برای هر بیمار متفاوت است. میزان افتادگی پلک و میزان اصلاح مورد نیاز، مراقبت‌های قبل و بعد، محل انجام عمل از عوامل مهم در تعیین هزینه این روش جراحی هستند.

روش‌های غیر جراحی برای رفع افتادگی پلک

پزشکان معتقدند هرکسی شرایط لازم برای انجام بلفاروپلاستی برای اصلاح مشکل افتادگی پلک را ندارد. در چنین مواردی، پزشک متخصص ممکن است روش‌های درمانی غیر جراحی و کم تهاجمی را به‌عنوان روشی جایگزین و مطمئن به بیمار توصیه کند. در این روش از تکنیک‌های غیر جراحی برای سفت کردن پوست اطراف پلک‌ها استفاده می‌شود که باعث کاهش شل شدگی و افتادگی پوست در آن منطقه خواهند شد. تزریق بوتاکس، هایفوتراپی، رادیوفرکانسی و لیزر راه‌های درمان افتادگی پلک بدون نیاز به جراحی هستند.

نوشته جراحی افتادگی و پف پلک (بلفاروپلاستی): برداشتن پوست، چربی و ماهیچه اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.

1-6 روز پس از عمل

به مدت 1 هفته پس از کاشت ممکن است تورم خفیف در پیشانی را تجربه کنید. همچنین ممکن است لخته‌های خونی و قرمزی خفیف در ناحیه جراحی را تجربه نمایید.

10-14 پس از عمل

استاپل‌ها معمولا بعد از 10 تا 14 روز پس از جراحی برداشته می‌شوند. ریزش مو می‌تواند تقریبا سه هفته پس از جراحی مشاهده شود. این ریزش یک مسئله طبیعی است که اتفاق می‌افتد.

1-3 ماه پس از عمل

در عرض 1-3 ماه رویش تار موهای جدید از سطح پوست سر را مشاهده خواهید کرد. موهای جدید ممکن است با هم رشد نکنند اما در نهایت همه رشد خواهند کرد. در ابتدا رشد موهای بسیار نازک را مشاهده خواهید کرد، اما به مرور زمان، رو به ضخیم شدن می‌رود. در طی این مدت ممکن است بروز ضایعات آکنه مانند در نزدیکی ناحیه دریافت کننده را مشاهده کنید. این وضعیت موقتی است و نشانه‌ای مثبت از رشد موهای جدید می‌باشد.

5-6 ماه پس از عمل

پس از 5-6 ماه بعد از عمل، رشد موهای جدید دیده می‌شود. طول این موها حدود دو تا سه اینچ است. ساقه مو با گذشت زمان ضخیم می‌شود.

8-10 ماه پس از عمل

شما می‌توانید نتایج قابل توجهی را طی 8-10 ماه پس از کاشت مشاهده کنید. موهای ضخیم‌تر و بلندتر در مقایسه با موها بلافاصله پس از پیوند مشاهده می‌شود.

1 سال پس از عمل

شما می‌توانید نتایج کامل را 1 سال پس از کاشت مشاهده کنید. تغییرات بافتی اندکی در موهای پیوند شده وجود دارد. موهای جدید ممکن است بیشتر از موهای قبلی شکننده باشند یا به صورت فر و زمخت رشد کنند. اغلب درخشش مو نیز کاهش می‌یابد. رشد موها پس از کاشت مو یک روند تدریجی است. نرخ رشد موها پس از کاشت مو از فردی به فرد دیگر متفاوت است، بنابراین اگر رشد سریع مو را مشاهده نکردید، نگران نباشید. زمانی طول می‌کشد تا رشد مو به شکل طبیعی صورت گیرد.

نوشته آیا موهای کاشته شده رشد می کنند؟ اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.

ریزش طبیعی مو، ریزش موهای پیوند نشده

مو دارای چرخه رشد و ریزش است که شامل مراحل آناژن، کاتاژن، و تلوژن می‌باشد. این چرخه، بر خلاف چرخه رشد مو در میان سایر پستانداران، کاملا تصادفی است و تعداد زیادی از موها در اوقات مختلف در یکی از مراحل قرار می‌گیرند. مرحله آناژن به مرحله فعال بودن مو گفته می‌شود که حدود 2 تا 6 سال طول می‌کشد. در این مرحله، موها هر 28 روز یکبار حدود یک سانتیمتر رشد می‌کنند. به مرحله کاتاژن، مرحله انتقال یا گذار نیز گفته می‌شود که حدود 2 تا 3 هفته طول می‌کشد. حدود سه درصد از کل موها در این مرحله قرار دارند. مرحله تلوزن تحت عنوان مرحله استراحت شناخته می‌شود و در این مرحله تعداد زیادی از موها دچار ریزش می‌شوند. حدود 6 تا 8 درصد از کل موها در این مرحله قرار دارند. ممکن است این مرحله حدود 100 روز طول بکشد. در این مرحله حدود 50 تا 100 تار مو دچار ریزش می‌شوند.

ریزش گرافت‌های پیوند شده و موهای قبلی پس ار کاشت مو

معمولا بیماران پس از کاشت مو از ریزش مداوم موهای خود شاکی هستند بیماران باید به این نکته توجه کنند که ریزش موی کاشته شده، کاملا طبیعی است. ریزش مو، پاسخ طبیعی بدن به ضربه و آسیبی است که در فرایند کاشت مو به پوست وارد می‌شود. فرایند کاشت مو به مرحله کاشت و رشد موهای دائمی گفته می‌شود در این مرحله از بخش‌های سالم سر تعدادی مو (موهای پشت سر بسیار مناسب هستند) برداشته می‌شود و به کمک آنها نقاط خالی سر پوشانده می‌شود. بدین منظور، پزشک نقاط کوچکی را روی پوست سر ایجاد می‌کند، این نقاط در محل گرافت‌های مو ایجاد می‌شوند. صرف نظر از نوع کاشت مو (پیوند واحد فولیکولی یا برداشت واحد فولیکولی) این فرایند، تروماتیک است و ممکن است پوست سر و موهای اطراف را تحت تاثیر قرار دهد در نتیجه موهای دائمی و گرافت‌های پیوند شده به طور موقت شروع به ریزش می‌کنند. به این عارضه افلوویوم گفته می‌شود و گاهی اوقات از آن تحت عنوان شوک ریزش مو یاد می‌شود. بین یک یا پنج هفته از کاشت مو، فرایند ریزش گرافت مو آغاز می‌شود. گاهی اوقات فرایند ریزش مو تا چند ماه پس از کاشت مو ادامه می‌یابد، اما پزشک به بیمار اطمینان می‌دهد که موهای ریخته شده مجددا می‌رویند. بیمار باید به خاطر داشته باشد که ریزش مو یک بخش طبیعی از فرایند کاشت مو است و نشانه آسیب دیدگی دائمی مو نیست و کاملا موقت است. رشد و تکامل موهای جدید مستلزم صرف زمان است. در مواردی که بخش زیادی از مو پیوند شده باشد، احتمال ریزش شدید موها پس از کاشت مو افزایش می‌یابد. بیمار باید به خاطر داشته باشد که شوک ریزش مو یک بخش طبیعی از فرایند کاشت مو افزایش می‌یابد و دلیلی برای نگرانی در خصوص آسیب دیدگی مو وجود ندارد و ریزش موی کاشته شده کاملا موقت است. اما مدت زیادی طول می‌کشد تا موها به طور کامل رشد کنند، سرعت رشد مو در نقاط مختلف متفاوت است.

چگونه می‌توان پس از کاشت مو فرایند ریزش موها را کاهش داد؟

اگرچه ریزش موی کاشته شده امری غیر قابل اجتناب است. رعایت کردن برخی موارد می‌تواند به کاهش میزان ریزش موها پس از کاشت مو کمک کند.

داروها

ماینوکسیدل می‌تواند به افزایش رشد موها و تیره تر کردن موهای ریز و نازک کمک کند. نتایج حاصل از مصرف ماینوکسیدل پس از 4 تا 6 ماه دیده می‌شود. ماینوکسیدل روجین در افراد زیر 30 سال و افرادی که کمتر از 5 سال از شروع ریزش موی آنها گذشته است تاثیرگذاری بسیار بالایی دارد. اگرچه بدن می‌تواند به طور طبیعی این دارو را تحمل کند، عوارض جانبی متعددی از قبیل التهاب چشم، خارش، قرمزی و یا التهاب موضع، رویش موهای نا خواسته در سایر نقاط بدن گزارش شده است. فیناستراید با آنزیم پنج آلفاردوکتاز پیوند می‌دهد. این آنزیم در بدن وظیفه تولید دی هیدروتستوسترون را بر عهده دارد. فیناستراید به طور کامل فرایند تولید دی هیدروتستوسترون را متوقف نمی‌کند، اما با ایجاد اختلال در فرایند تولید آن از ایجاد الگوی تاسی مردانه و ریزش مو جلوگیری می‌کند. در صورتی که بیمار به طور منظم از فیناستراید استفاده کند، می‌تواند ظرف مدت سه ماه شاهد نتایج مطلوب باشد. مصرف این دارو باعث کاهش میل جنسی در برخی مردان می‌شود. همچنین برخی مردان دچار اختلال نعوظ و کاهش تولید اسپرم در فعالیت جنسی می‌شوند. مصرف فیناستراید در همه مردان با نتایج یکسان همراه نیست، ریزش و نازک شدن مو به عوامل متعددی بستگی دارد و افزایش سطح دی هیدروتستوسترون یکی از دلایل ریزش مو است.

زمان بندی و کاشت مو

برخی از بیماران که دچار ریزش مو و تاس می‌شوند، از پیوند مو برای جبران این عارضه استفاده می‌کنند. افرادی که از کاشت مو استفاده می‌کنند، ظاهر موهای آنها بهتر می‌شود زیرا ریزش مو دیگر مشهود نخواهد بود. روش دیگری که برای اصلاح ریزش مو وجود دارد این است که بیمار تا زمان تثبیت ریزش مو صبر کنید سپس برای کاشت مو به پزشک مراجعه کند. جراح باید به طور دقیق تعداد گرافت‌های مورد نیاز برای پوشش موضع مورد نظر و تعداد گرافت‌های موجود در قسمت پشت سر را تعیین کرد.

محصولات کموفلاژ

برخی از بیماران می‌توانند از محصولات زیبایی کموفلاژ برای بهبود ریزش مو و نازک شدن آن استفاده کنند. این محصولات با افزایش حجیم موها، نقاط تاس را پوشش می‌دهند، به ساخت فیبرهای سازنده مو ضخامت کمک می‌کند و ریزش موها را کاهش می‌دهد.

نوشته کاهش ریزش مو پس از کاشت با داروهای ماینوکسیدیل و فیناستراید اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.

مزایای لیپوساکشن گردن و غبغب

لیپوساکشن گردن با پیکره تراشی خط فک به صورت ظاهری جوان می‌دهد، زاویه فک را مشخص و برجسته می‌کند فک‌ها را کوچک می‌کند و به طور چشم گیری غبغب را کاهش می‌دهد. در این روش، کاهش شلی پوست گردن و به طور کلی بهبود در چین‌های پوست و یا چین و چروک گردن وجود دارد.

لیپوساکشن غبغب و گردن برای چه کسانی مناسب است؟

لیپوساکشن گردن و غبغب یک روش بسیار امن است و بر روی مردان و زنان در هر سنی انجام می‌شود. هر کس که دارای خط فک غیر برجسته یا غبغب است می‌تواند از روش لیپوساکشن غبغب و گردن بهره‌مند شود، حتی افراد جوان یا در غیر اینصورت بیماران لاغر بهبودی قابل توجهی در چهره خود مشاهده می‌کنند. اگر بیش از 60 سال سن دارید، عمل جراحی بای پس معده داشته‌اید یا بیش از 100 پوند وزن از دست داده‌اید، می‌توانید از ترکیبی از لیپوساکشن گردن و غبغب و برش پوست برای کمک به از بین بردن پوست زیادی استفاده کنید.

چگونگی انجام لیپوساکشن گردن

پزشک با قرار دادن یک کانولا (یک لوله باریک و توخالی) در برش‌های کوچک در نزدیکی ناحیه برای کانتور دوباره، فرآیند لیپوساکشن گردن را آغاز می‌کند. کانولای کوچک از طریق لایه‌های بافتی حرکت می‌کند و چربی‌های لازم را استخراج می‌کند. هنگامی که چربی برداشته شد، پزشک برش را بخیه می‌زند. این روش به صورت سرپایی انجام می‌شود. اکثر بیماران قادر به بازگشت به کار خیلی زود پس از این روش هستند.

مراقبت‌های بعد از لیپوساکشن

بعد از انجام این روش، بیماران کمی احساس ناراحتی می‌کنند، یا اصلا احساس ناراحتی ندارند. یک لباس فشرده سازی شبیه به پیشانی بند یا هدبند روی ناحیه درمان به مدت 24 ساعت پوشیده می‌شود و سپس در هفته‌ی بعد شب هنگام خوابیدن استفاده می‌شود. در این روش هیچ بخیه‌ای وجود ندارد و سوراخ کوچک تقریبا بلافاصله بعد از عمل بسته می‌شود. اکثر بیماران هیچگونه کبودی یا تورم را تجربه نمی‌کنند، اگرچه بیماران مبتلا به چانه‌های بسیار بزرگ قبل از فرآیند عمل ممکن است کبودی متوسط داشته باشند. همه بیماران خودشان قادر به رانندگی به خانه هستند و بلافاصله به فعالیت‌های عادی باز می‌گردند. پزشک شما را همراه با تمام داروهایی که نیاز دارید به خانه می‌فرستد، از جمله داروهای درد، با این حال اکثر بیماران لیپوساکشن صورت و غبغب هر گونه ناراحتی را با ایبوپروفن یا تیلنول درمان می‌کنند.

نتیجه این روش چقدر ماندگاری دارد؟

برای حدود نیمی از بیماران لیپوساکشن گردن و غبغب، اثرات این روش سریع است، بیماران بهبود فوری را می‌بینند. برای نیمه دیگر بیماران لیپوساکشن گردن، ناحیه چانه متورم می‌ماند و تقریبا به مدت 6 هفته همانند قبل از عمل به نظر می‌رسد. پس از فروکش کردن تورم، نتیجه نهایی مشاهده می‌شود. هیچ راهی برای پیش بینی اینکه آیا دچار تورم می‌شوید یا نه وجود ندارد. برای همه بیماران، نتایج لیپوساکشن گردن و غبغب دائمی است و فرآیند عمل هیچگونه جای زخم ناخوشایند به جای نمی‌گذارد و نیازی به هیچگونه بخیه‌ای ندارد. نتایج لیپوساکشن گردن شگفت انگیز هستند و می‌توانند به سرعت ظاهر جوان و شیک را به چهره بازگردانند. این روش می‌تواند تقریبا تمام چربی‌های اضافی زیر چانه را برطرف کند و در اکثر بیماران می‌تواند به اصلاح پوست شل و سست کمک کند. برای بیماران با رسوبات چربی در فک‌ها و گونه، پزشک چربی اضافه را حذف می‌کند و بیماران دریافته‌اند که وقتی پوست جمع شود، جوانتر می‌شوند و گویی وزنشان کاهش یافته است. حتی بیماران مبتلا به غبغب بهبودی متوسط و طبیعی در ظاهرشان را می‌بینند و معمولا با نتیجه آن بسیار خورسند هستند.

آیا گونه‌ها و فک‌ها مشمول این روش هستند؟

بله. پایین گونه‌ها و فک‌ها نیز مشمول لیپوشاکسن غبغب می‌شوند. از بین بردن چربی از پایین گونه‌ها و فک‌ها به کانتور صورت کمک می‌کند و خط فک قویتری ایجاد می‌کند. درمان پایین گونه‌ها و فک‌ها اختیاری است، اما اکثر بیماران دریافتند که به آنها ظاهری پیکره تراشی‌تر می‌دهد و همچنین مانع از ایجاد فک‌های بزرگ‌تر در آینده می‌شود. برای بیماران با صورت‌های گرد، از بین بردن چربی از پایین صورت به دادن شکلی بیضی‌تر به صورتشان کمک می‌کند و ظاهر صورت را کمتر گوشتالو می‌سازد.

آیا لیپوساکشن گردن و غبغب می‌تواند با روش‌های دیگر ترکیب شود؟

بله. جراحی لیپوساکشن غبغب اغلب در ترکیب با لیپوساکشن نواحی دیگر مانند بازوها، شکم یا ران‌ها انجام می‌شود.

تفاوت لیپوساکشن با لیفت گردن چیست؟

برای اکثر افراد، لیپوساکشن گردن یک نتیجه چشمگیر را ارائه می‌دهد و یک خط فک جوان و چهره‌ای بدون قرار دادن بیمار در معرض هرگونه خطر مهم باز می‌گرداند. لیفت گردن معمول، معمولا به عنوان بخشی از لیفت صورت انجام می‌شود، اما به تنهایی نیز انجام می‌شود. جراحی لیفت گردن تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود، که اغلب اوقات نیاز به مراقبت شبانه دارد. در طول فرآیند لیفت گردن معمول، جراح برش‌هایی زیر چانه و پشت گوش‌ها ایجاد می‌کند و پوست از روی گردن بلند می‌شود، عضلات صورت به هم دوخته می‌شوند و پوست اضافی برداشته می‌شود. برش‌ها با بخیه بسته می‌شوند. بهبودی از روش لیفت گردن معمول اغلب دردناک همراه با کبودی و تورم قابل توجه است و فعالیت‌های طبیعی ممکن است تا یک ماه از سر گرفته نشوند. عوارض شامل واکنش به بیهوشی، عفونت، خونریزی، سفت شدن عضلات نامناسب و زخم‌های ابدی هستند. با این حال، برای افرادی که تحت عمل جراحی بای پس معده قرار گرفته‌اند یا بیش از 100 پوند از دست داده اند، برای کاهش میزان پوست زیادی، ممکن است نیاز به لیفت گردن باشد.

هزینه لیپوساکشن گردن و غبغب چقدر است؟

هزینه لیپوساکشن برای هر بیمار متفاوت است و بستگی به میزان چربی که باید از گردن خارج شود، مراقبت‌های بعد از عمل، تجربه و شهرت پزشک، هزینه بیهوشی و بسیاری عوامل دیگر دارد.

نوشته لیپوساکشن گردن و غبغب برای جوان، زیبا و جذاب کردن گردن اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.

انواع ریزش مو در بانوان

انواع ریزش مو در بانوان عبارتند از:

ریزش موی موضعی

ریزش موی موضعی به اشکال مختلف رخ می‌دهد. ریزش مو به صورت سکه یا آلوپسی آره آتا یک اختلال ژنتیکی است و شایع ترین علت بدون جوشگاه ریزش مو است. ریزش موی جوشگاه در افراد مبتلا به لوپوس، لیکن پلان، یا به علت تشعشع موضعی رخ می‌دهد. تاسی ناشی از آسیب دیدگی، یا بیماری‌های موضعی درمان شده، معمولا به کاشت مو جواب می‌دهد.

ریزش موی الگو دار

الگوی ریزش مو در برخی از زنان شبیه الگوی تاسی در مردان است. موهای زنانی که تاسی مردانه دارند در قسمت جلو و فرق سر نازک است اما طرفین سر نسبتا زیاد است. زنانی که دارای این نوع ریزش هستند، متقاضی مناسبی برای کاشت مو محسوب می‌شوند.

ریزش موی پراکنده

ریزش موی پراکنده، شایع ترین نوع ریزش مو در زنان است. در ریزش موی پراکنده از ضخامت و قطر موها کاسته می‌شود. اصطلاح پزشکی بکار رفته برای این نوع ریزش مو آلوپسی پراکنده بدون الگو است. در این زنان، موهای قسمت دهنده نیز نازک شده‌اند بنابراین افراد مبتلا به این نوع ریزش مو خانم‎ها معمولا متقاضی مناسبی برای جراحی نیستند.

چگونه می‌توان علت ریزش موی خانم‌ها را تشخیص داد؟

افرادی که ریزش مو دارند باید به لحاظ ارزیابی سطح هورمون‌ها و سایر موارد تحت بررسی و آزمایش قرار بگیرند. ارزیابی و بررسی ریزش موی خانم‌ها با ریزش موی مردانه تفاوت زیادی دارد. پزشک با انجام ارزیابی‌های ویژه پزشکی به تشخیص علت ریزش مو می‌پردازد اولین گام در ارزیابی علت ریزش موی زنانه، بررسی پیشینه پزشکی و معاینه جسمانی است. غیر از تاسی ارثی عوامل مختلف دیگری نیز در ریزش موی پراکنده نقش دارند. تشخیص بیماری احتمالی اهمیت زیادی دارد. زیرا به پزشک کمک می‌کند به این نتیجه برسد که آیا درمان دارویی یا جراحی نیاز دارد یا تلفیقی از هر دو می‌تواند به بیمار کمک کند. تصمیم گیری نهایی در خصوص انجام جراحی به مواردی نظیر قطع شدن روند ریزش مو، ریزش مو در محل رویش مو، و متمرکز بودن تاسی در یک یا دو نقطه از سر بستگی دارد.

چه موقع باید به فکر کاشت مو افتاد؟

در تاسی مردانه هنوز طرفین و پشت سر پوشیده از مو هستند. مردانی که دارای این نوع الگوی تاسی هستند، جراحی کاشت موی موفقی خواهند داشت. موهای پشت سر به فرایند کاشت مو کمک می‌کنند و پس از انتقال به نقاط گیرنده شروع به رشد می‌کنند. دی هیدروتستسترون (DHT) حاصل الگوی تاسی در قسمت جلوی سر است، اما هیچ گونه تاثیر منفی بر فولکول‌های مو در طرفین و پشت سر ندارد. بنابراین فولیکول‌های این قسمت از سر سالم هستند و موی این نقاط اهمیت زیادی در جراحی کاشت مو دارند. معمولا به این نقاط، نقاط پایدار گفته می‌شود، موهای این نقاط ضعیف نمی‌شوند و تحت تاثیر دی هیدروتستسترون قرار نمی‌گیرند. از سوی دیگر معمولا زنان فاقد این نقاط پایدار هستند که فولیکول‌های سالم و مقاوم به تاسی در این نقاط یافت می‌شود. زنان برخلاف مردان، علاوه بر قسمت فوقانی سر، در قسمتهای شقیقه، عقب و جلوی سر نیز دچار تاسی می‌شوند. این تحت تاثیر دی هیدروتستسترون قرار دارد. این امر باعث می‌شود که زنان متقاضی مناسبی برای جراحی کاشت مو نباشند. از آنجایی که فولیکول‌های نقاط تحت تاثیر دی هیدروتستسترون قرار دارند، هر گونه تلاش برای انتقال آنها به نقاط تاس سرکاری بی فایده است و جراحی کاشت مو شکست می‌خورد. چون فولیکول‌های مو توسط دی هیدروتستسترون آسیب دیده‌اند، انتقال آنها به نقاط تاس سر نمی‌تواند مشکل تاسی سر را رفع کند. در زنان بر خلاف مردان، خط رویش مو عقب نمی‌رود، در عوض تاسی زنانه به صورت پراکنده رخ می‌دهد و تمام قسمت‌های سر دچار ریزش می‌شوند. در الگوی تاسی زنانه، مساله موهای باقیمانده روی سر نسبت به محل ریزش آنها اهمیت زیادی دارد. درصد کمی از زنانی ( حدود 5 درصد ) که دچار تاسی شده‌اند می‌توانند از مزایای جراحی کاشت مو بهره بگیرند. معمولا این زنان در قسمت‌هایی از سر خود دارای فولیکول‌های سالم هستند.

چه افرادی می‌توانند متقاضی مناسبی برای کاشت مو و ابرو باشند؟

افراد مناسب برای کاشت مو و ابرو عبارتند از:

زنانی که موهای سر و ابوری آنها ریخته است.

زنانی که به علت سوختگی یا آسیب دیدگی‌های پوست سر بخشی از موهای خود ( نه همه آنها ) را از دست داده‌اند.

زنانی که قصد دارند خط رویش موهای خود را بازسازی کنند.

زنانی که به آلوپسی غیر هورمونی یا مکانیکی مبتلا هستند.

زنانی که الگوی تاسی ویژه‌ای دارند که سبیه الگوی تاسی مردانه است، یا در قسمت فرق یا تاج سر رخ داده است اما نقاط دهنده تحت تاثیر آلوپسی آندروژننیک ( تاسی با الگوی مردانه ) قرار نگرفته‌اند.

زنانی که به علت آسیب دیدگی‌هایی مانند سوختگی، اسکار ناشی از تصادفات، و سوختگی حاصل از مواد شیمیایی موهای خود را از دست داده‌اند.

زنانی که قبلا جراحی پلاستیک یا زیبایی انجام داده‌اند و اکنون نگران ریزش مو در اطراف محل بخیه هستند.

زنان مبتلا به ریزش موی کششی یا آلوپسی مارجینالیس، زنانی که قصد دارند ابروهای خود را ترمیم کنند.

زنانی که پس از لیفت صورت یا سایر روش‌های جراحی زیبایی دچار ریزش مو می‌شوند.

چه کسانی متقاضی مناسبی برای کاشت مو نیستند؟

کاشت مو برای بعضی از خانم‌ها مناسب نیست، این خانم‌ها عبارتنداز:

زنانی که دارای الگوی تاسی، تاسی پراکنده، و تاسی گسترده هستند.

زنانی که فاقد نقاط پیوند دهنده  مو هستند ( نقاطی که می‌توان فولیکول‌های مو را از آنها جدا کرد و به نقاط گیرنده انتقال داد.

زنانی که دارای بافت اسکار مرده یا بافت رشته‌ای ضخیم پوست هستند که به علت آسیب دیدگی، سوختگی و مواردی از این قبیل ایجاد شده است.

فرایند کاشت مو

گرافت برداری مو، که جراحی کاشت مو نامیده می‌شود، یک نوع جراحی سرپایی است که در مطب جراح مو انجام می‌شود. پس از کاشت مو و با گذر زمان مورد انتظار، پوست سر از موهای جدید پوشیده می‌شود و ظاهری جدید خلق می‌کند. فناوری جدید و روش‌های نوین جراحی در حال تغییر صنعت کاشت مو هستند. به طور کلی دو نوع روش جراحی برای پر پشت کردن مو و ابروها وجود دارد. زنانی که قصد انجام جراحی کاشت مو را دارند می‌توانند از روش برداشت واحد فولیکولی (FUE) و روش نواری استفاده کنند. این روش‌ها دارای نقاط ضعف و قوت متعددی هستند. هیچ یک از روش‌های کاشت مو به عنوان بهترین روش برای متقاضیان خانم در نظر گرفته نمی‌شود. به طور کلی قبل از تصمیم گیری در خصوص جراحی کاشت مو، مشاورات لازم انجام می‌شود و بررسی دقیقی از وضعیت مو و پوست سر به عمل می‌آید. پیوند واحد فولیکولی یک روش جراحی زیبایی مطلوب است زیرا بافت اسکار قابل مشاهده‌ای را پشت سر مردان به جا نمی‌گذارد. در زنان که معمولا موهای بلندتری دارند، روش کاشت موی نواری، مناسب‌تر است.

نوشته درمان ریزش موی بانوان با دارو، کاشت مو و روش ترکیبی اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.

درمان ریزش موی ارثی مردان

درمان‌های زیر می‌توانند از پیشرفت طاسی مردانه پیشگیری کنند.

استرس خود را به حداقل برسانید

اگر چه نمی‌توانید ژنتیک خود را تغییر دهید، می‌توانید شیوه زندگی خود را به گونه‌ای تطبیق دهید تا از شرایطی که موجب تشدید ریزش مو ارثی مردانه می‌شود، اجتناب کنید. استرس شدید یا آسیب عاطفی می‌تواند فولیکول‌های مو را غیر فعال کند. برخلاف رشد موی طبیعی، موهای بیشتری به یک باره به فاز استراحت (کاتاژن) وارد می‌شوند و (اکسوژن) در حدود 3 ماه بعد از رویداد تنش‌زا می‌ریزند. اگر در حال حاضر به ریزش مو با الگوی مردانه دچار هستید، استرس زیاد باعث تداخل در هر گونه رشد موی جزئی می‌شود. مدیریت اضطراب از طریق مراقبه و تعادل کار و زندگی سالم، شانس ما برای ریزش ناگهانی موها را کاهش می‌دهد. تلاش برای جلوگیری از تشدید طاسی الگوی مردانه به خودی خود یک وضعیت استرس‌زا است. اگر از ریزش موی ارثی به طور قابل توجهی رنج می‌برید، اقدام برای درمان زودهنگام، با بازگرداندن اعتماد به نفس، احساسات منفی را کاهش می‌دهد.

سلامت فیزیکی خود را بهبود دهید

تغییر رژیم غذایی و شروع یک برنامه ورزشی، تأثیر زیادی بر سلامت درونی شما دارد که می‌تواند به جلوگیری از شدت طاسی الگوی مردانه کمک کند. مطالعات نشان می‌دهند که مردان مسن‌تر با سطح آمادگی جسمانی بیشتر نسبت به افرادی که در وضعیت سالمی نیستند، تقریبا نصف کورتیزول آن‌ها را آزاد می‌کنند. کورتیزول هورمون استرس است که گمان می‌رود به ریزش ناگهانی مو مرتبط باشد. هنگامی که صحبت از ریزش موی غیر ارثی به میان می‌آید (که می‌تواند در کنار طاسی الگوی مردانه آسیب زننده باشد و مشکل را بدتر کند) حفظ سطح هورمون‌های سالم با ورزش و تغذیه خوب می‌تواند بهبود سلامتی را ممکن کند.

شرایط بهتری برای رشد مو فراهم کنید

لیزر توان پایین یا LLLT، یک روش غیر تهاجمی است که برای تحریک فولیکول‌های مو به کار می‌رود. از طریق فوتوتراپی، دیودهای لیزری با پوست سر برهمکنش می‌کنند تا جریان خون بهتر را بهبود بخشیده و به فولیکول‌ها کمک کنند تا عملکرد درستی داشته باشند. در بعضی موارد، LLLT به جلوگیری از پیشرفت طاسی الگوی مردانه کمک می‌نماید. کلاه‌های لیزری قابل استفاده در خانه می‌توانند در کنار سایر درمان‌های ریزش موی ارثی، از جمله نسخه‌های تجویزی و فوم‌های موضعی استفاده شوند.LLLT همچنین می‌تواند همراه با عمل جراحی کاشت مو برای کاهش التهاب و تغذیه فولیکول‌ها در جهت نتایج بهتر مورد استفاده قرار گیرد. با این کار، مو در برابر آسیب‌های روزمره، قوی‌تر، ضخیم‌تر و مقاوم‌تر می‌شود.

نوشته درمان ریزش مو ارثی مردانه با کاهش استرس، ورزش، رژیم غذایی و لیزر اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.

اصول رژیم غذایی پر پروتئین

اصول اولیه‌ای که برنامه غذایی پر پروتئین بر پایه‌ی آنها قرار دارند، به صورت زیر می‌باشند:

• بدن انسان به منبع انرژی نیاز دارد و کربوهیدرات‌ها بهترین منبع انرژی در دسترس ما می‌باشند.
• اگر بدن انسان از این منبع اصلی انرژی محروم شود، باید ذخیره‌های انرژی موجود از چربی خود را بسوزاند و به این صورت، کاهش وزن اتفاق می‌افتد.

 آیا رژیم‌های لاغری با پروتئین بالا جواب می‌دهند؟

بله. این رژیم‌ها باعث کاهش وزن و لاغری می‌شوند. در واقع، کاهش وزن در برخی موارد کاملاً قابل توجه است، اما (و همین قسمت است که درباره‌ی این رژیم گفته نمی‌شود) فرد بهای بسیار زیاد این رژیم را از بدن خود می‌پردازد که در برخی موارد، حتی می‌تواند باعث مرگ فرد شود.

 این بها چیست؟

اینها اتفاقاتی هستند که در زمانی که بدن خود را از منبع انرژی کربوهیدرات محروم می‌کنید، می‌افتند:

• در غیاب سوخت کربوهیدرات، بدن انسان مجبور می‌شود تا چربی و پروتئین بدن و رژیم غذایی را، برای تأمین انرژی مورد نیاز خود بسوزاند.
• محصول تفکیک ناشی از سوختن مقادیر زیاد چربی بدن، به منظور تأمین انرژی، کتون نامیده می‌شود. این کتون‌ها شروع به جمع شدن در بدن می‌کنند.
• ساخته شدن کتون‌ها می‌تواند باعث ایجاد انواع آسیب‌ها به ارگان‌های حیاتی بدن مانند کبد و کلیه‌ها گردد. این تشکیل کتون، تعادل بدن در اسیدها و مواد قلیایی را بر هم می‌زند. این وضعیت باعث ایجاد عارضه‌ای به نام اسیدوز می‌شود.
• زمانی که سطح این کتون‌ها در بدن به نسبت خطرناکی رسید، فرد رژیم‌گیرنده خود را در همان وضعیتی می‌یابد که فرد مبتلا به دیابت در صورت نرسیدن انسولین، تجربه می‌کند. اگر درمان فوری اعمال نشود، فرد به کما می‌رود، که می‌تواند باعث بروز مرگ گردد.

 خطر مرگ به خوبی مستند شده و گزارش‌های منظمی در ادبیات پزشکی منتشر شده‌اند که مرگ‌هایی را توصیف می‌کنند که ناشی از استفاده از رژیم‌های لاغری با پروتئین بالا می‌باشند.

 دیگر اثرات نامطبوع

• بوی بد بدن و بوی بد دهان: اگر تنها از غذاهای پروتئینی استفاده کنید، بویی شبیه به گوشت‌خواران خواهید گرفت. این بوی بد ناشی از جمع شدن کتون‌ها در بدن است.
• ریسک فزاینده‌ی بالا رفتن سطح چربی خون: غذاهای دارای پروتئین بالا معمولاً شامل چربی حیوانات، به خصوص چربی‌های اشباع و کلسترول می‌باشند، که می‌توانند سطح چربی خون را بالا برده و باعث افزایش خطر بیماری قلبی و انواع خاصی از سرطان شوند.
• از دست رفتن بافت عضله: همه‌ی شما می‌پذیرید که از دست رفتن عضله، هدف رژیم‌های غذایی کاهش وزن نیست و طعنه‌آمیز است که هر چه مقدار کربوهیدرات مصرفی را کمتر کرده و پروتئین بیشتری را به منظور کاهش وزن مصرف کنید، ذخیره‌های پروتئینی بدن شما بیشتر کاهش می‌یابد، چرا که این غذاهای پروتئینی را به منظور سوخت بدن می‌سوزانید.
• خطر بیماری‌های ناشی از کمبود ماده‌ای در بدن: قطع استفاده از میوه‌ها و سبزیجات (که منبع اصلی ما برای ویتامین‌ها آنتی اکسیدان مانند بتا کاروتن، ویتامین سی، بیوفلاونوئید محافظ و مواد معدنی خاصی هستند) به منظور کاهش کربوهیدرات دریافتی از رژیم غذایی، شما را در معرض خطر ابتلا به گستره‌ی وسیعی از بیماری‌های کمبودی قرار می‌دهد. قطع غلات کامل نیز شما را در خطر کمبود ویتامین‌های بی و ای قرار می‎دهد.
• یبوست: کربوهیدرات‌هایی مانند میوه، سبزیجات، غلات و حبوبات، بخصوص انواع غلات کامل، منبع اصلی فیبر در رژیم غذایی می‌باشند. حذف این غذاها، بی تردید و به صورت اجتناب‌ناپذیر باعث یبوست شدید می‌شود، که می‌تواند به دیورتیکولیت، سندروم روده‌ی تحریک‌پذیر منجر شده و حتی می‌تواند شما را مستعد پذیرش سرطان روده نماید.

شواهدی که نشان می‌دهند رژیم غذایی پر پروتئین برای شما بد هستند

یکی از مهمترین نشانه‌های بیان شده درباره‌ی اینکه رژیم‌های لاغری با پروتئین بالا، برای شما خوب نیستند، وجود این واقعیت است که بیشتر کتاب‌های رژیم غذایی که مدافع چنین رژیم‌هایی هستند، همواره هشدار می‌دهند که شما در یک بازه‌ی زمانی، تنها باید از این رژیم برای یک یا ماکزیموم دو هفته استفاده کنید. نویسندگان این کتاب‌ها می‌دانند که این رژیم‌ها، مملو از اثرات منفی هستند، بنابراین خود را پشت قوانینی از قبیل این هشدارها، پنهان می‌کنند. در این صورت، اگر از این رژیم‌ها استفاده کردید و از اثرات معکوس آن رنج بردید، مقصر خود شما هستید که رژیم را در طولانی مدت به کار بسته اید.

چه گزینه‌های دیگری برای شما وجود دارند؟

بهترین جایگزین برای رژیم لاغری با پروتئین بالا، دنبال کردن یک رژیم غذایی متعادل با چربی پایین، فیبر بالا و محتوای بالای کربوهیدرات و همچنین افزایش مقدار ورزش‌های قلبی عروقی می‌باشد. از مقادیر زیاد غلات کامل، غلات غیرفراوری شده، حبوبات سبوس‌دار، میوه‌ها و سبزیجات تازه، گوشت نحیف و ماهی، شیر و محصولات لبنی کم چرب یا کف گرفته شده، حبوبات و مقادیر کمی از روغن دارای حلقه‌های اشباع نشده و مارگارین استفاده کنید. اطمینان حاصل کنید که چربی را به رژیم غذایی خود اضافه نمی‌کنید و این کار را با بکارگیری متدهای پخت و پز و درست کردن چاشنی و سس سالاد با محتوای چربی کم، کباب کردن، آب‌پز کردن و جوشاندن مواد غذایی و استفاده از سس و ماست‌های کم چرب که با سبزی‌های تازه ترکیب شده است برای اضافه کردن بو و مزه به سالادها و سیب‌زمینی‌ها، انجام دهید. فعال باشید، راه بروید، آهسته بدوید، دوچرخه سواری کنید، به یک باشگاه خوب بپیوندید یا آیروبیک را آغاز کنید. هدف یک رژیم غذایی لاغری باید کاهش چربی بدن، حفظ بافت عضلانی بدون چربی و حفظ سلامتی و تناسب اندام شما باشد. از هر رژیم غذایی که بالقوه ریسکی باشد، باید پرهیز شود.

نوشته عوارض جانبی رژیم غذایی لاغری پر پروتئین بر سلامت کلی بدن اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.

ویتیلیگو که با عناوین مختلفی نظیر برص، پیسی و لک و پیس معروف است نوعی اختلال پوستی است که در طی آن لکه‌های سفید در نقاط مختلف پوست بدن نمایان می‌شوند. علت چنین ناهنجاری تخریب سلول‌هایی به نام ملانوسیت است که رنگ دانه‌های پوستی را تولید می کنند. ویتیلیگو می تواند غشاهای مخاطی (نظیر بافت‌های داخل دهان و بینی) و همچنین چشم‌ها را تحت تاثیر قرار دهد. تاکنون هیپچ راهی برای پیشگیری پیسی یا برص شناخته نشده است.

برخی از درمان‌ها ممکن است شدت این ناهنجاری را کاهش دهند. به‌طور کلی باید گفت که درمان ویتیلیگو بسیار مشکل است. لازم به ذکر است که درمان‌های خانگی تاثیری در معالجه پیسی ندارد. اما استفاده از کرم های ضدآفتاب برای پوشاندن نواحی سفید رنگ پوست می‌تواند تا حدودی موجب بهبود ظاهر پوست شود.

چرا دچار لک و پیس می شویم؟

علت این بیماری هنوز مشخص نشده است. ویتیلیگو ممکن است نوعی بیماری خودایمنی باشد. هنگامی که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به برخی از قسمت‌های بدن حمله می‌کنند چنین بیماری‌هایی رخ می دهد.

در بیماری برص، سیستم ایمنی بدن به ملانوسیت حمله کرده و موجب تخریب آن می‌شود. برخی مواقع 1 یا چند ژن ممکن است فرد را درمعرض ابتلا به ناهنجاری ویتیلگو قرار دهند.

برخی از محققان معتقدند که ملانوسیت‌ها به خودی خود تخریب می‌شوند و تصور برخی دیکر این است که حوادث ساده نظیر آفتاب سوختگی یا مشکلات عاطفی ممکن است منجربه چنین عارضه ای شود. باید خاطر نشان کرد که هنوز به درستی مشخص نشده که چنین عواملی ممکن است علت اصلی بروز لک و پیس باشند.

چه کسانی بیشتر دچار این عارضه می شوند؟

این بیماری ممکن است در هر سنی رخ دهد اما بیشتر افراد در سنین 20 سالگی به آن مبتلا می شوند. با وجود این که بیماری برص بیشتر در افرادی که پوست تیره دارند مشاهده می شود اما ممکن است در تمام نژادها و بین زن و مرد به‌طور یکسان رخ دهد.

افراد مبتلا به بیماری‌های خودایمنی خاص ازجمله پرکاری تیروئید بیشتر از افراد دیگر درمعرض ابتلا به چنین ناهنجاری هستند. دانشمندان هنوز نتوانستند رابطه بین ویتیلیگو با چنین بیماری‌هایی را تشخیص دهند.

البته شایان ذکر است که گاهی برخی افراد بدون بیماری خودایمنی ممکن است به بیماری لک و پیسی مبتلا شوند.

ویتیلیگو ممکن است ریشه ژنتیک داشته باشد. کودکانی که اولیاء آن‌ها به بیماری پیسی مبتلا هستند بیشتر در خطر ابتلا به ویتیلیگو هستند. البته برخی مواقع هم  کودک سالم و بدون علائم ویتیلیگو می‌باشد.

نشانه های این بیماری چیست؟

لکه‌های سفید روی پوست از مهمترین نشانه‌های ویتیلیگو هستند. این لکه‌ها در نواحی که پوست درمعرض نور خورشید است بیشتر نمایان می‌شوند. لک های پیسی ممکن است در نواحی نظیر دست، پاها، بازوها، صورت و لب‌ها بروز کنند. سایر نواحی رایج عبارتند از:

• زیربغل و کشاله ران ( محل تماس ران پاها با بدن)
• اطراف دهان
• چشم‌ها
• سوراخ بینی
• ناف
• اندام‌های تناسلی
• نواحی مقعد

افراد مبتلا به برص اغلب موهایشان زود سفید می‌شود. افرادی که پوست تیره دارند ممکن است رنگ داخل دهان آن ها تغییر کرده و سفید شود.

آیا لکه‌های سفید پخش می‌شوند؟

به وضوح نمی توان گفت که آیا لکه‌های سفید پیسی پخش می‌شوند یا خیر. در برخی افراد این لکه‌ها گسترده نمی‌شوند، در برخی ممکن است به آرامی و با گذشت زمان بیشتر شوند و در برخی دیگر به سرعت گسترده می‌شوند.

لک‌های ناشی از پیسی در برخی بیماران بعد از مشکلات فیزیکی و عاطفی نمایان می‌شوند.

عوارض بیماری برص چیست؟

در این قسمت به معرفی مشکلاتی می‌پردازیم که افراد مبتلا به ویتیلیگو بیشتر در خطر ابتلا به آن‌ها هستند:

• اختلالات اجتماعی و روانی
• آفتاب سوختگی و سرطان پوست
• مشکلات چشم نظیر التهاب عنبیه
• اختلال در شنوایی

راه های تشخیص این بیماری چیست؟

پزشک بیماری پیسی را از طریق معاینات فیزیکی، بررسی سوابق پزشکی و خانوادگی و همچنین آزمایشات مختلف تشخیص خواهد داد. سوالاتی که توسط پزشک مطرح می‌شوند عبارتند از:

• آیا فردی در خانواده به ویتیلیگو مبتلا است؟
• آیا بیمار و یا خانواده او سابقه بیماری خودایمنی دارند؟
• قبل از بروز لک‌های سفید آیا بیمار دارای مشکلات پوستی نظیر جوش، آفتاب سوختگی و یا سایر اختلالات پوستی بوده یا خیر؟
• سابقه بیماری‌های جسمی و استرس
• آیا قبل از 35 سالگی رنگ موی بیمار سفید شده‌است؟
• آیا بیمار به نورخورشید حساس است؟

گاهی پزشک برای تشخیص بیماری‌های دیگر ممکن است به آزمایش نیاز داشته باشد. آزمایشاتی که در چنین شرایطی انجام می‌شوند شامل:

• نمونه‌برداری کوچک یا بیوپسی از پوست ناحیه ابتلا
• آزمایش خون
• معاینه چشم

ویتیلیگو (برص) چگونه درمان می شود؟

درمان ویتیلیگو ممکن است موجب بهبود رنگ پوست آسیب دیده شود اما نمی‌تواند از بروز مجدد و یا تغییر رنگ مکرر پوست پیشگیری کند. درمان برص می‌تواند تا حدودی ظاهر پوست را بهتر کند. انتخاب درمان به موارد زیر بستگی دارد:

• تعداد لکه‌های سفید
• نحوه گسترش لکه‌ها
• نوع درمانی که بیمار انتخاب می‌کند.

برخی از درمان ها برای همه بیماران مناسب نیستند. برخی از درمان‌ها ممکن است با عوارض جانبی ناخواسته توام باشند. درمان‌ها اغلب طولانی و گاهی بدون تاثیر هستند. گزینه‌های درمانی رایج ویتیلیگو شامل: دارویی، جراحی و سایر درمان‌های دیگر.

هدف عمده بیشتر درمان‌ها تغییر رنگ لکه های سفید پوست است.

درمان‌های دارویی عبارتند از:

• استعمال برخی از کرم ها روی پوست
• داروهای خوراکی
• درمان‌هایی که با دارو و نورماورای بنفش A انجام می‌شوند.
• درمان لکه های نواحی دیگر بدن که به لک‌های پیسی شبیه هستند.

درمان‌های جراحی عبارتنداز:

• پیوند پوست توسط بافت خود بیمار. در چنین روشی پزشک پوست قسمت سالم بدن بیمار را به قسمت آسب دیده پیوند می‌زند. پیوندهای جراحی اغلب در افرادی که لک‌های کوچک برص دارند انجام می‌شود.
• تاتوی پوست.

درمان‌های دیگر عبارتند از:

• کرم‌های ضدآفتاب
• لوازم آرایش ازجمله کرم میکاپ یا رنگ جهت پوشاندن لک و پیس
• مشاوره و پشتیبانی

نوشته درمان لک و پیس پوست (ویتیلیگو) ناشی از تخریب رنگدانه های پوست اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.

ترک پاشنه پا یا فیشر پاشنه پا بک بیماری شایع در پا بوده که باعث ایجاد ناراحتی یا حتی درد می‌شود. این عارضه به دلیل خشکی پوست ایجاد شده و باعث ضخیم شدن پوست می‌شود، در برخی مواقع کناره‌های پاشنه پا پینه‌های زرد یا قهوه‌ای ایجاد می‌شود.

غالباً تنها مشکل ترک پاشنه پا، ظاهر آن است. به هر حال، در برخی موارد، اگر ترک‌های پاشنه پا عفونی شوند وضعیت بیماری وخیم‌تر می‌شود.

اگر ترک‌های پاشنه پا عمیق باشند، ممکن است دردناک شده و زمانی که فرد می‌ایستد زخم شده و دچار خونریزی شوند.

اگر زخم، قرمزی، تورم یا درد شدید بیش از چند روز در پا دیده شد باید به پزشک مراجعه کنید.

 علل ترک‌خوردگی پاشنه پا

معمولاً خشکی پوست باعث ترک‌خوردگی پاشنه پا می‌شود. هنگامی که وزن و فشار روی قسمت صاف زیر پاشنه پا وجود دارد، پوست به سمت یک طرف کشیده می‌شود. اگر پوست به اندازه کافی رطوبت نداشته باشد، خشک شده، خاصیت ارتجاعی خود را از دست داده و مستعد ترک‌خوردگی می‌شود.

برخی علل دیگر که باعث ایجاد ترک پاشنه پا می‌شوند عبارتند از:

• ایستاندن به مدت طولانی به خصوص روی سطح سفت و محکم
• چاقی
• استفاده از کفش‌های پشت باز
• کفش‌های نامناسب
• اصطکاک پشت پا با کفش
• بد راه رفتن
• هوای خشک و سرد

 چه عواملی احتمال ابتلا به ترک پاشنه پا را افزایش می‌دهد؟

برخی بیماری‌ها باعث خشک شدن پوست شده و احتمال ترک‌خوردگی پاشنه پا را افرایش می‌دهند. برخی از این بیماری‌ها و شرایط عبارتند از:

• چاقی
• دیابت
• پسوریازیس
• اگزما
• صاف بودن کف پا
• پای ورزشکاران
• عفونت‌های قارچی
• خار پاشنه
• کم‌کاری تیروئید
• سندرم شوگرن
• درماتوز پلانتر جوانی

 چگونه می‌توان ترک پاشنه پا را درمان کرد؟

برخی روش‌های درمانی ترک‌خوردگی پاشنه پا عبارتند از:

 استفاده از مرطوب‌کننده‌ها

مرطوب‌کننده‌ها در پوست نفوذ کرده و کمبود رطوبت را جبران می‌کنند. مرطوب‌کننده فاصله‌های بین لایه‌های پوست را پر کرده و باعث همواری، نرمی و انعطاف‌پذیری پوست می‌شوند.

این محصولات به کاهش از دست رفتن رطوبت پوست کمک می‌کنند.

برخی مرطوب‌کننده‌های در لایه بیرونی پوست نفوذ کرده و آب را از هوا جذب کرده و رطوبت را حفظ می‌کنند. این محصولات همچنین به افزایش ظرفیت آب پوست نیز کمک می‌کنند.

در آب و هوای خشک، مرطوب‌کننده‌ها ممکن است رطوبت را به جای هوای اطراف از لایه‌های زیرین پوست جذب کنند. این محصولات ممکن است باعث کم‌آبی بیشتر پوست شوند.

ترکیبی از محصولات مرطوب‌کننده و محصولات حفظ کننده رطوبت می‌توانند به حفظ رطوبت پوست کمک کنند.

از مرطوب‌کننده روی پوست استفاده کنید.

زمانی که مرطوب‌کننده‌ها جذب می‌شوند، افراد یک لایه از اوکلوسیو روی پوست می‌مالند تا رطوبت آن محفوظ بماند.

مرطوب‌کننده‌های اوکلوسیو بک لایه نازک روی پوست ایجاد می‌کنند که از بخار شدن رطوبت از لایه بیرونی پوست جلوگیری می‌کند.

برخی مرطوب‌کننده‌های اوکلوسیو عبارتند از:

• وازلین
• لانولین
• روغن معدنی
• سیلیکون‌ها مانند دایمتیکون

وازلین مؤثرترین مرطوب‌کننده اوکلوسیو است که تا 98 درصد از تبخیر رطوبت از روی پوست جلوگیری می‌کند.

با این که مرطوب‌کننده‌های اکلوسیو برای حفظ رطوبت بسیار خوب هستند اما ممکن است چرب، چسبنده و کثیف شوند.

 در هنگام خواب جوراب‌های 100 درصد نخی بپوشید

پس از مالیدن وازلین روی پاشنه پا در هنگام خواب، جوراب‌های صد در صد نخی بپوشید زیرا این جوراب‌ها باعث می‌شوند که:

• رطوبت پا حفظ شود
• پوست پاشنه پا بتواند نفس بکشد
• از لکه‌دار شدن رختخواب جلوگیری می‌کند

پوست پاشنه پا باید چند روز پس از استفاده منظم از این محصولات نرم و لطیف شود.

 استفاده از کراتولیک روی پوست ضخیم شده

زمانی که پوست پاشنه پا ضخیم می‌شود، استفاده از کرایولیک نیز مانند روش‌های درمانی دیگر به نازک شدن آن کمک می‌کند.

کرایولیک عاملی است که پوست ضخیم شده را نازک کرده و باعث می‌شود که لایه خارجی پوست شل شود و سلول‌های مرده پوست از روی آن برداشته شوند. این فرایند باعث می‌شود که پوست مرطوب‌تر شود.

برخی از کرایولیک ها عبارتند از:

• اسیدهای هیدروکسی آلفا مانند اسید لاکتیکی و اسید گلایکولیک
• اسید سالسیلیک
• اوره

محصولات حاوی کرایولیک و مرطوب‌کننده ممکن است مؤثرتر باشند. برای مثال، از کرایولیک و مرطوب‌کننده­هایی که باعث افزایش رطوبت و از بین رفتن خشکی، ترک‌خوردگی و ضخامت پوست می‌شوند استفاده کنید.

 به آرامی روی پوست ضخیم شده پاشنه پا، سنگ پا بکشید

زمانی که پوست مرطوب شده است به آرامی روی پاشنه پا، سنگ پا بکشید تا ضخامت پوست ضخیم شده آن کاهش یابد.

برای تراشیدن پوست نباید از تیغ یا قیچی استفاده کنید.

افراد مبتلا به دیابت یا بیماری‌های نوروپاتی نباید از سنگ پا استفاده کنند و به جای آن باید به یک متخصص پوست یا پزشک مراجعه کنند.

 استفاده از بانداژ مایع

مایع، ژل یا بانداژ اسپری می‌تواند روی پوست ترک خورده استفاده شوند. این‌ها یک لایه محافظت‌کننده روی ترک‌ها ایجاد کرده و درد را کاهش داده و از کثیف شدن و تجمع جرم روی زخم‌ها جلوگیری کرده و به تسریع روند بهبودی کمک می‌کنند.

اگر ترک‌های پاشنه پا شدید باشند یا خود درمانی‌ها پس از یک هفته باعث بهبودی ترک‌خوردگی نشوند، افراد باید به یک متخصص پوست مراجعه کنند.

 درمان‌های پزشکی

در موارد شدید ترک‌خوردگی پاشنه پا یا در صورت نیاز به مراقبت‌های پزشک ممکن است پزشک اقدامات زیر را انجام دهد:

• پوست مرده را بردارد
• عوامل لایه‌بردار یا لطافت بخش قوی‌تری را تجویز نماید
• از چسب‌های پزشک برای بستن ترک‌ها استفاده کند
• در صورت بروز عفونت، آنتی‌بیوتیک تجویز کند
• پاشنه پا را باندپیچی کند
• استفاده از کفی‌های طبی یا پدهای پاشنه را توصیه نماید
• به بیمار برای کمک در تغییر نحوه راه رفتن کمک کند.

چگونه می‌توان از بروز این عارضه پیشگیری کرد؟

به کار بردن مراحل زیر از خشک شدن پوست پا و ترک‌خوردگی پاشنه پا جلوگیری می‌کند:

از دوش رفتن و قرار گرفتن در وان خودداری کنید زیرا باعث تشدید خشکی پوست می‌شوند

افرادی که پوست خشک دارند باید اقدامات زیر را انجام دهند:

• از قرار گفتن در معرض آب داغ اجتناب کنند و به جای آن از آب گرم استفاده کنند.
• زمان استحمام کردن یا دوش گرفتن را به 5 تا 10 دقیقه محدود کنند تا از کاهش رطوبت پوست جلوگیری شود.
• از پاک‌کننده‌های ملایم و بدون بو استفاده کنند
• پوست خود را با ملایمت با استفاده از یک حوله خشک کنند
• بلافاصله پس از خشک شدن از مرطوب‌کننده‌ها استفاده کنند.

 استفاده از مرطوب‌کننده‌ها بلافاصله پس از شستشو

پس از استحمام، دوش گرفتن یا شستن پاها باید بلافاصله از مرطوب‌کننده روی پوست پا استفاده کنید تا رطوبت آنها حفظ شود. پمادها و کرم‌ها مؤثرتر از لوسیون‌ها بوده و کمتر باعث تحریک پوست می‌شوند.

بهتر است از پمادها یا کرم‌های حاوی روغن یا روغن شیا برای پوست‌های خشک استفاده کنید. پمادها و کرم‌های حاوی مواد زیر به تسکین و التیام پوست خشک کمک می‌کنند:

• اسید لاکتیک
• اوره
• اسید هیالورانیک
• گلیسیرین
• دایمتیکون
• لانولین
• وازلین
• روغن معدنی

از صابون‌های لایه‌بردار یا محصولات معطر استفاده نکنید

باید پاشنه‌های ترک خورده تمیز، خشک و دور از عفونت نگهداشته شوند اما استفاده از صابون‌های لایه‌بردار می‌تواند باعث افزایش خشکی پوست شود. استفاده از پاک‌کننده‌های ملایم باعث حفظ بیشتر رطوبت در پوست پاشنه پا شود.

همچنین از محصولات مرطوب‌کننده به جای صابون در هنگام استحمام کردن یا دوش گرفتن استفاده کنید.

محصولات مراقبت پوستی حاوی عطر، الکل، رتینوئید یا اسید هیدروکسی آلفا در برخی موارد باعث آزار پوست و افزایش حساسیت آن می‌شوند. از به کار بردن این محصولات اجتناب کنید تا روغن‌های طبیعی پوست حفظ شوند.

از کفش‌های پاشنه بسته استفاده کنید

پوشیدن کفش‌ها یا بوت­های پاشنه بسته می‌تواند به بهبودی ترک‌خوردگی پاشنه پا کمک کرده و از ایجاد این ترک‌خوردگی‌ها جلوگیری کند. کفش‌های پاشنه بسته با ضربه‌گیر از قسمت‌های مشکل‌دار پا محافظت می‌کنند. افراد باید از پوشیدن کفش‌های پاشنه باز که کفی نازک دارند و اندازه آنها متناسب با پای آنها نیست خودداری کنند.

پوشیدن کفش‌های پددار، کفش‌های ضد لغزندگی و کفی‌های طبی تجویز شده توسط متخصص به حفاظت از بافت نرم پاها کمک می‌کند.

استفاده از جوراب‌های نخی با کفش باعث کاهش اصطکاک می‌شود. همچنین این جوراب‌ها عرق پا را جذب کرده و رطوبت آن را حفظ می‌کند و به تنفس پوست کمک کرده از خشک شدن پوست پاشنه پا جلوگیری می‌کنند.

نوشته ترک پاشنه پا ناشی از ایستادن زیاد، چاقی، کفش پشت باز و سرما اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.