ترک پاشنه پا یا فیشر پاشنه پا بک بیماری شایع در پا بوده که باعث ایجاد ناراحتی یا حتی درد می‌شود. این عارضه به دلیل خشکی پوست ایجاد شده و باعث ضخیم شدن پوست می‌شود، در برخی مواقع کناره‌های پاشنه پا پینه‌های زرد یا قهوه‌ای ایجاد می‌شود.

غالباً تنها مشکل ترک پاشنه پا، ظاهر آن است. به هر حال، در برخی موارد، اگر ترک‌های پاشنه پا عفونی شوند وضعیت بیماری وخیم‌تر می‌شود.

اگر ترک‌های پاشنه پا عمیق باشند، ممکن است دردناک شده و زمانی که فرد می‌ایستد زخم شده و دچار خونریزی شوند.

اگر زخم، قرمزی، تورم یا درد شدید بیش از چند روز در پا دیده شد باید به پزشک مراجعه کنید.

 علل ترک‌خوردگی پاشنه پا

---

معمولاً خشکی پوست باعث ترک‌خوردگی پاشنه پا می‌شود. هنگامی که وزن و فشار روی قسمت صاف زیر پاشنه پا وجود دارد، پوست به سمت یک طرف کشیده می‌شود. اگر پوست به اندازه کافی رطوبت نداشته باشد، خشک شده، خاصیت ارتجاعی خود را از دست داده و مستعد ترک‌خوردگی می‌شود.

برخی علل دیگر که باعث ایجاد ترک پاشنه پا می‌شوند عبارتند از:

• ایستاندن به مدت طولانی به خصوص روی سطح سفت و محکم
• چاقی
• استفاده از کفش‌های پشت باز
• کفش‌های نامناسب
• اصطکاک پشت پا با کفش
• بد راه رفتن
• هوای خشک و سرد

 چه عواملی احتمال ابتلا به ترک پاشنه پا را افزایش می‌دهد؟

---

برخی بیماری‌ها باعث خشک شدن پوست شده و احتمال ترک‌خوردگی پاشنه پا را افرایش می‌دهند. برخی از این بیماری‌ها و شرایط عبارتند از:

• چاقی
• دیابت
• پسوریازیس
• اگزما
• صاف بودن کف پا
• پای ورزشکاران
• عفونت‌های قارچی
• خار پاشنه
• کم‌کاری تیروئید
• سندرم شوگرن
• درماتوز پلانتر جوانی

 چگونه می‌توان ترک پاشنه پا را درمان کرد؟

---

برخی روش‌های درمانی ترک‌خوردگی پاشنه پا عبارتند از:

 استفاده از مرطوب‌کننده‌ها

مرطوب‌کننده‌ها در پوست نفوذ کرده و کمبود رطوبت را جبران می‌کنند. مرطوب‌کننده فاصله‌های بین لایه‌های پوست را پر کرده و باعث همواری، نرمی و انعطاف‌پذیری پوست می‌شوند.

این محصولات به کاهش از دست رفتن رطوبت پوست کمک می‌کنند.

برخی مرطوب‌کننده‌های در لایه بیرونی پوست نفوذ کرده و آب را از هوا جذب کرده و رطوبت را حفظ می‌کنند. این محصولات همچنین به افزایش ظرفیت آب پوست نیز کمک می‌کنند.

در آب و هوای خشک، مرطوب‌کننده‌ها ممکن است رطوبت را به جای هوای اطراف از لایه‌های زیرین پوست جذب کنند. این محصولات ممکن است باعث کم‌آبی بیشتر پوست شوند.

ترکیبی از محصولات مرطوب‌کننده و محصولات حفظ کننده رطوبت می‌توانند به حفظ رطوبت پوست کمک کنند.

از مرطوب‌کننده روی پوست استفاده کنید.

زمانی که مرطوب‌کننده‌ها جذب می‌شوند، افراد یک لایه از اوکلوسیو روی پوست می‌مالند تا رطوبت آن محفوظ بماند.

مرطوب‌کننده‌های اوکلوسیو بک لایه نازک روی پوست ایجاد می‌کنند که از بخار شدن رطوبت از لایه بیرونی پوست جلوگیری می‌کند.

برخی مرطوب‌کننده‌های اوکلوسیو عبارتند از:

• وازلین
• لانولین
• روغن معدنی
• سیلیکون‌ها مانند دایمتیکون

وازلین مؤثرترین مرطوب‌کننده اوکلوسیو است که تا 98 درصد از تبخیر رطوبت از روی پوست جلوگیری می‌کند.

با این که مرطوب‌کننده‌های اکلوسیو برای حفظ رطوبت بسیار خوب هستند اما ممکن است چرب، چسبنده و کثیف شوند.

 در هنگام خواب جوراب‌های 100 درصد نخی بپوشید

پس از مالیدن وازلین روی پاشنه پا در هنگام خواب، جوراب‌های صد در صد نخی بپوشید زیرا این جوراب‌ها باعث می‌شوند که:

• رطوبت پا حفظ شود
• پوست پاشنه پا بتواند نفس بکشد
• از لکه‌دار شدن رختخواب جلوگیری می‌کند

پوست پاشنه پا باید چند روز پس از استفاده منظم از این محصولات نرم و لطیف شود.

 استفاده از کراتولیک روی پوست ضخیم شده

زمانی که پوست پاشنه پا ضخیم می‌شود، استفاده از کرایولیک نیز مانند روش‌های درمانی دیگر به نازک شدن آن کمک می‌کند.

کرایولیک عاملی است که پوست ضخیم شده را نازک کرده و باعث می‌شود که لایه خارجی پوست شل شود و سلول‌های مرده پوست از روی آن برداشته شوند. این فرایند باعث می‌شود که پوست مرطوب‌تر شود.

برخی از کرایولیک ها عبارتند از:

• اسیدهای هیدروکسی آلفا مانند اسید لاکتیکی و اسید گلایکولیک
• اسید سالسیلیک
• اوره

محصولات حاوی کرایولیک و مرطوب‌کننده ممکن است مؤثرتر باشند. برای مثال، از کرایولیک و مرطوب‌کننده­هایی که باعث افزایش رطوبت و از بین رفتن خشکی، ترک‌خوردگی و ضخامت پوست می‌شوند استفاده کنید.

 به آرامی روی پوست ضخیم شده پاشنه پا، سنگ پا بکشید

زمانی که پوست مرطوب شده است به آرامی روی پاشنه پا، سنگ پا بکشید تا ضخامت پوست ضخیم شده آن کاهش یابد.

برای تراشیدن پوست نباید از تیغ یا قیچی استفاده کنید.

افراد مبتلا به دیابت یا بیماری‌های نوروپاتی نباید از سنگ پا استفاده کنند و به جای آن باید به یک متخصص پوست یا پزشک مراجعه کنند.

 استفاده از بانداژ مایع

مایع، ژل یا بانداژ اسپری می‌تواند روی پوست ترک خورده استفاده شوند. این‌ها یک لایه محافظت‌کننده روی ترک‌ها ایجاد کرده و درد را کاهش داده و از کثیف شدن و تجمع جرم روی زخم‌ها جلوگیری کرده و به تسریع روند بهبودی کمک می‌کنند.

اگر ترک‌های پاشنه پا شدید باشند یا خود درمانی‌ها پس از یک هفته باعث بهبودی ترک‌خوردگی نشوند، افراد باید به یک متخصص پوست مراجعه کنند.

 درمان‌های پزشکی

در موارد شدید ترک‌خوردگی پاشنه پا یا در صورت نیاز به مراقبت‌های پزشک ممکن است پزشک اقدامات زیر را انجام دهد:

• پوست مرده را بردارد
• عوامل لایه‌بردار یا لطافت بخش قوی‌تری را تجویز نماید
• از چسب‌های پزشک برای بستن ترک‌ها استفاده کند
• در صورت بروز عفونت، آنتی‌بیوتیک تجویز کند
• پاشنه پا را باندپیچی کند
• استفاده از کفی‌های طبی یا پدهای پاشنه را توصیه نماید
• به بیمار برای کمک در تغییر نحوه راه رفتن کمک کند.

چگونه می‌توان از بروز این عارضه پیشگیری کرد؟

---

به کار بردن مراحل زیر از خشک شدن پوست پا و ترک‌خوردگی پاشنه پا جلوگیری می‌کند:

از دوش رفتن و قرار گرفتن در وان خودداری کنید زیرا باعث تشدید خشکی پوست می‌شوند

افرادی که پوست خشک دارند باید اقدامات زیر را انجام دهند:

• از قرار گفتن در معرض آب داغ اجتناب کنند و به جای آن از آب گرم استفاده کنند.
• زمان استحمام کردن یا دوش گرفتن را به 5 تا 10 دقیقه محدود کنند تا از کاهش رطوبت پوست جلوگیری شود.
• از پاک‌کننده‌های ملایم و بدون بو استفاده کنند
• پوست خود را با ملایمت با استفاده از یک حوله خشک کنند
• بلافاصله پس از خشک شدن از مرطوب‌کننده‌ها استفاده کنند.

 استفاده از مرطوب‌کننده‌ها بلافاصله پس از شستشو

پس از استحمام، دوش گرفتن یا شستن پاها باید بلافاصله از مرطوب‌کننده روی پوست پا استفاده کنید تا رطوبت آنها حفظ شود. پمادها و کرم‌ها مؤثرتر از لوسیون‌ها بوده و کمتر باعث تحریک پوست می‌شوند.

بهتر است از پمادها یا کرم‌های حاوی روغن یا روغن شیا برای پوست‌های خشک استفاده کنید. پمادها و کرم‌های حاوی مواد زیر به تسکین و التیام پوست خشک کمک می‌کنند:

• اسید لاکتیک
• اوره
• اسید هیالورانیک
• گلیسیرین
• دایمتیکون
• لانولین
• وازلین
• روغن معدنی

از صابون‌های لایه‌بردار یا محصولات معطر استفاده نکنید

باید پاشنه‌های ترک خورده تمیز، خشک و دور از عفونت نگهداشته شوند اما استفاده از صابون‌های لایه‌بردار می‌تواند باعث افزایش خشکی پوست شود. استفاده از پاک‌کننده‌های ملایم باعث حفظ بیشتر رطوبت در پوست پاشنه پا شود.

همچنین از محصولات مرطوب‌کننده به جای صابون در هنگام استحمام کردن یا دوش گرفتن استفاده کنید.

محصولات مراقبت پوستی حاوی عطر، الکل، رتینوئید یا اسید هیدروکسی آلفا در برخی موارد باعث آزار پوست و افزایش حساسیت آن می‌شوند. از به کار بردن این محصولات اجتناب کنید تا روغن‌های طبیعی پوست حفظ شوند.

از کفش‌های پاشنه بسته استفاده کنید

پوشیدن کفش‌ها یا بوت­های پاشنه بسته می‌تواند به بهبودی ترک‌خوردگی پاشنه پا کمک کرده و از ایجاد این ترک‌خوردگی‌ها جلوگیری کند. کفش‌های پاشنه بسته با ضربه‌گیر از قسمت‌های مشکل‌دار پا محافظت می‌کنند. افراد باید از پوشیدن کفش‌های پاشنه باز که کفی نازک دارند و اندازه آنها متناسب با پای آنها نیست خودداری کنند.

پوشیدن کفش‌های پددار، کفش‌های ضد لغزندگی و کفی‌های طبی تجویز شده توسط متخصص به حفاظت از بافت نرم پاها کمک می‌کند.

استفاده از جوراب‌های نخی با کفش باعث کاهش اصطکاک می‌شود. همچنین این جوراب‌ها عرق پا را جذب کرده و رطوبت آن را حفظ می‌کند و به تنفس پوست کمک کرده از خشک شدن پوست پاشنه پا جلوگیری می‌کنند.