علل خشک شدن پوست

خشکی هوا

زمانی که سطوح رطوبت کاهش پیدا می‌کند، میزان رطوبت پوست نیز کم می‌گردد. از این جهت، خشکی پوست معمولاً در زمستان، زمانی که هوا خشک است، ایجاد می‌شود. حتی در هوای گرم‌تر، اگر آب و هوا خشک باشد، پوست شما می‌تواند مقادیری از آب خود را از دست بدهد. باد نیز در اثر برخورد به پوست می‌تواند چربی‌های طبیعی آن را از بین ببرد، همچنین قرار گرفتن مداوم در معرض نور خورشید می‌تواند نتایج مشابهی را ایجاد کند. اما حتی در صورت ماندن در خانه نیز از خشکی پوست در امان نخواهید بود. هر دو نوع تجهیزات گرمایش داخلی و تهویه مطبوع، رطوبت هوا و همچنین پوست شما را از بین خواهند برد.

دوش آب گرم

ما می‌دانیم که گرفتن دوش‌های طولانی و داغ می‌تواند بسیار وسوسه انگیز باشد، اما سعی کنید در دوش گرفتن اغراق نکنید. آب گرم، سدهای چربی در پوست را از بین می‌برد و در نتیجه پوست چربی‌های محافظ خود را از دست خواهد داد. هرچقدر بیشتر زیر دوش آب گرم بمانید، پوست شما خشک‌تر می‌شود.

مراقبت از پوست خشک

انتخاب محصولات مناسب برای پوست صورت ضروری است. محصولات قدیمی کارایی چندانی نخواهند داشت! صابون‌های عطردار ضد باکتری و استاندارد با  pH بالا تمامی چربی‌ها را از سطح پوست جدا کرده و موجب خشک شدن آن می‌شوند. استفاده از اسکراب‌های صورت و برس‌های فیبری برای تمیز کردن صورت نیز موجب از بین رفتن چربی‌های محافظ صورت می‌گردند.

کم آبی

هر روز از طریق پوست مقداری آب را از دست می‌دهید، حتی اگر هوا گرم نباشد و شما عرق نکنید. آب سلول‌های ما را شاداب و سالم نگه می‌دارد و اگر شما به اندازه کافی آب ننوشید، پوست شما دچار کم آبی می‌شود و ظاهری خشک و نامناسب ایجاد می‌کند.

افزایش سن و هورمون‌ها

با افزایش سن در زنان، اپیدرم نازک‌تر و شکننده‌تر می‌شود وحفظ رطوبت برای پوست دشوار می‌گردد. علاوه بر این، سطوح استروژن نیز به خصوص در دوران یائسگی کاهش می‌یابد. استروژن یک هورمون ضروری برای حفظ سلامت پوست است و سطوح پایین این هورمون باعث کاهش تولید چربی‌های پوست می‌شود.

مشکلات پزشکی

تعدادی از مشکلات پزشکی می‌تواند باعث ایجاد خشکی پوست شود و در نتیجه شما نیاز به مشاوره با پزشک متخصص خواهید داشت. برخی از این مشکلات عبارتند از: پسوریازیس، درماتیت آتوپیک (اگزما) و دیابت.

علائم و نشانه‌ها

خارش، علامت اصلی خشکی پوست است. اغلب افرادی که درگیر مشکل خشکی پوست هستند علائمی از قبیل قرمزی، پوسته پوسته شدن و قسمت‌های خشکی دارند که دچار خارش است. نواحی دچار خشکی معمولاً شامل بازوها، قسمت‌های پایینی پا، دست، شکم، کف و مچ پا هستند. وقتی خشکی پوست پیشرفت می‌کند، شکاف‌ها و ترک‌ها ممکن است ایجاد شود. خارش یکی از عواملی است که شدت خشکی را بدتر می‌کند، بنابراین منجر به ایجاد چرخه خارش-خراش می‌شود. در این حالت شخص در پاسخ به مشکل ایجاد شده پوست را می‌خاراند که این امر منجر به تشدید خارش می‌شود. تشدید خارش معمولاً هنگامی مشاهده می‌شود که کنترل خارش وجود ندارد مانند زمانی که شخص خوابیده است.

عوارض جانبی احتمالی

عفونت ثانویه باکتریایی شایع‌ترین عوارض خشکی پوست است. شدت عفونت بستگی به عوامل مختلفی دارد. این عفونت ثانویه باکتریایی می‌تواند خفیف باشد و خود به خود درمان شود یا می‌تواند جدی باشد و نیاز به درمان آنتی بیوتیکی پیدا کند. چرخه خارش-خراش، همانطور که قبلاً ذکر شد، می‌تواند منجر به بروز عوارض جدی و طولانی مدت شود. هنگامی که خراش و خارش به صورت مداوم ادامه دارد، پوست ظاهری چرمی و ضخیم پیدا می‌کند. نشانه‌های دیگر عبارتند ظهور برآمدگی‌هایی که کوچک و قرمز به نظر می‌رسند. اگر خارش ادامه یابد، این برآمدگی‌ها سر باز کرده و مستعد خارش بیشتر و عفونت می‌گردند.

درمان خشکی پوست

مرطوب کردن

یک روغن  یا کرم مرطوب کننده یا لوسیون را به خصوص بعد از حمام یا دوش گرفتن استفاده کنید. از مصرف محصولاتی که حاوی الکل هستند، اجتناب کنید. بلافاصله پس از حمام کردن با استفاده از یک نوع ژل پترولئوم (مانند وازلین) رطوبت به وجود آمده پوست خود را حفظ نمایید. با استفاده از محصولاتی که حاوی اوره، گلیسیرین، اسید لاکتیک یا اسیدهای متابولیکی مشابه هستند، رطوبت را به پوست “بازگردانید”.

هیدرودرم ابریژن

هیدرودرم آبریژن یک نوع میکرودرم آبریژن بدون استفاده از کریستال است. هیدرودرم آبریژن یکی از جدیدترین روش‌های تکنولوژی مراقبت از پوست است. با استفاده از واترجت، لایه بیرونی پوست از بین برده خواهد شد. هیدرودرم آبریژن یک بافت نرم‌تر و شاداب‌تر در پوست ایجاد می‌کند. این روش برای افرادی مناسب است که می‌خواهند عمل لایه برداری را انجام دهند اما پوستی بسیار حساس دارند. این روش ملایم و آرامش بخش است و احساس ناراحتی به وجود نمی‌آورد. پوست پس از درمان هیدرودرم آبریژن کمی صورتی خواهد شد، اما بعد از آن التهاب به سرعت از بین می‌رود. هیدرودرم آبریژن برای تمام انواع پوست قابل استفاده است و به رفع عوارض ناشی از پیری و خشکی پوست، از بین بردن لکه‌ها یا پوست کدر و تغییر رنگ یافته کمک می‌کند.

هیدرودرم آبریژن با استفاده از الماس ظریف به آرامی پوست را لایه برداری می‌کند. دستگاه پوست را به شیوه‌ای ملایم مکش می‌کند به گونه‌ای که سلول‌های مرده پوست از بین می‌روند. آب با استفاده از نازل سوپرسونیک که به دستگاه میکرودرم ابریژن متصل می‌شود، به پوست منتقل می‌گردد. سپس سر دستگاه نوعی سرم را که جهت هیدراته کردن پوست ساخته شده است، به آن تزریق می‌کند.

 این روش نتایج پایدارتری را نسبت به روش میکرودرم آبریژن معمول ایجاد می‌کند. آب موجب مرطوب شدن لایه جدیدی از پوست می‌شود که در زیر سلول‌های مرده و خشک پوست تشکیل شده است. به این معنی که تورم و قرمزی کمتری وجود دارد. توصیه می‌شود که هیدرودرم آبریژن در طی 6 تا 10 جلسه انجام شود که از 7 تا 10 روز به صورت جداگانه برنامه ریزی شده‌اند.

میکرودرم ابریژن

میکرودرم آبریژن یک روش درمانی غیر تهاجمی برای رفع انواع مشکلات پوست است. میکرودرم آبریژن از کریستال‌های فوق‌العاده ظریف برای لایه برداری پوست استفاده می‌کند. علاوه بر این، درمان میکرودرم بریژن می‌تواند به لایه‌های عمیق‌تر پوست نفوذ کند و موجب تجریک گردش خون و رشد کلاژن جدید شود. همچنین میکرودرم بریژن می‌تواند مشکلات پوستی از قبیل خطوط ظریف، چین و چروک، آکنه و خشکی پوست خشک را درمان کند. بسیاری از بیماران با تعدادی از این مشکلات به صورت همزمان درگیر هستند.

در این نوع روش ابتدا پوست بیمار به طور کامل تمیز می‌شود و سپس اجازه می‌دهند تا خشک شود. سپس دستگاه میکرودرم آبریژن دستی به آرامی روی پوست اعمال می‌شود. بخشی از دستگاه که با پوست در تماس است (یک لولهٔ کوچک)، کریستال‌ها را به آرامی روی پوست آسیب دیده و مرده آزاد می‌کند. در مرحلهٔ بعد همان لوله برای مکش کریستال‌ها و ذرات مرده پوست استفاده می‌شود. در اوایل دوره درمان، اکثر بیماران فقط یک اصطکاک ملایم را تجربه می‌کنند. زمانی که لایه‌های عمیق‌تر پوست آشکار می‌شوند، ممکن است افراد بیشتر حسی شبیه یک ماساژ صورت داشته باشند. پس از درمان کامل، یک کرم آرام بخش روی پوست اعمال می‌شود.

پوست متقاضیان با یکدیگر متفاوت است، بنابراین تعداد کل جلسات بستگی به مشکلات و ظاهر خاص پوست بیمار خواهد داشت. اکثر بیماران برای رسیدن به نتایج مطلوب نیاز به 6 تا 10 جلسهٔ درمان با میکرودرم ابریژن دارند. جلسات درمان معمولاً با فاصلهٔ 2 هفته برنامه ریزی می‌شوند.

مزوتراپی

مزوتراپی شامل تزریق مقدار کمی ویتامین‌ها، مواد معدنی و داروهای دیگر فقط درزیر پوست است. برای مزوتراپی برای درمان انواع مختلفی از شرایط پوستی از جمله بهبود نشانه‌های افزایش سن و پوست خشک، رفع جای زخم و جوان سازی پوست مورد استفاده قرار می‌گیرد. مخلوط مواد مختلفی که در مزوتراپی مورد مصرف قرار می‌گیرند، بسته به نوع وضعیتی که درمان می‌شود متفاوت خواهد بود. به طور معمول یک مجموعه از حداقل 3 تا 5 درمان برای داشتن بهترین نتایج ارائه می‌شود، اما متقاضیان اغلب بعد از انجام اولین درمان بهبود را در بافت پوست خود مشاهده می‌نمایند.

مزوتراپی یک روش درمانی سریع، ایمن و قابل تحمل است. در طول درمان، پزشک با استفاده از یک سوزن ظریف به آرامی مواد فعال را به لایه میانی پوست تزریق می‌کند. این تزریق تضمین کننده رطوبت عمیق پوست است. برای به دست آوردن بهترین نتایج ممکن از مزوتراپی صورت، درمان هفتگی (یک بار در هفته) به مدت یک ماه توصیه می‌شود. برای داشتن اثراتی ماندگار، هر 2 تا 3 ماه یک بار باید یک درمان انجام گردد.

نوشته درمان و رفع خشکی پوست صورت و بدن اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.

روش‌های درمانی صاف شدن پوست صورت

کرم‌های پوست

کرم‌ها و ماسک‌های صورت مختلفی وجود دارند که می‌توانند به دستیابی به صورتی صاف و درخشنده کمک کنند. این محصولات باید توسط یک متخصص پوست تجویز شوند و بسته به نوع پوست متفاوت می‌باشند. بیشتر کرم‌های پوست شامل پروتئین‌های پیله ابریشم، اسانس‌ها، روغن هسته انگور و اسید هیالورونیک هستند. کرم‌ها باعث مرطوب شدن پوست شده و خطوط ریز را برطرف می‌کنند، و از سفتی پوست نیز می‌کاهند.

لایه‌برداری شیمیایی

لایه‌برداری شیمیایی یک روش زیبایی متداول است که با برداشتن لایه‌ی بیرونی پوست از طریق ساییدن و از بین بردن سلول‌های مرده‌ی سطح پوست عمل می‌کند و باعث صاف شدن سطح پوست می‌شود. هدف از لایه‌برداری شیمیایی صورت از بین بردن سلول‌های مرده از سطح پوست جهت فراهم کردن امکان رشد سلول‌های سالم و کمک به ایجاد پوستی صاف‌تر می‌باشد. همچنین می‌توان از این روش به منظور درمان لکه‌ها، جای زخم‌ها و کاهش علائم پیری استفاده کرد. ترکیبات لایه‌برداری شیمیایی با فراهم کردن امکان لایه‌برداری به ایجاد یک لایه‌ی سالم و شاداب‌تر در پوست کمک کرده و موجب افزایش تولید کلاژن می‌گردند. بیشتر لایه‌برداری‌ها را می‌توان در هر بخشی از بدن انجام داد که محبوب‌ترین نواحی صورت، گردن، پایین گردن، بازوها و دست‌ها می‌باشند.

آلفا هیدروکسی اسیدهایی مانند اسید لاکتیک و اسید گلیکولیک ملایم‌ترین فرمول‌های لایه‌برداری هستند و منجر به لایه‌برداری خفیف تا متوسط می‌گردند. این نوع لایه‌بردارها می‌توانند پوستی صاف‌تر و روشن‌تر را برای افرادی که فرصت کافی برای اختصاص به دوره‌ی بهبودی پس از روش لایه‌برداری عمیق ندارند، فراهم کنند.

آلفا هیدروکسی اسیدها را می‌توان برای درمان چین و چروک، خشکی و تجمع غیر یکنواخت رنگدانه‌ها مورد استفاده قرار داد. غلظت‌های مختلف این اسیدها را می‌توان جهت دستیابی به بهترین نتایج بطور هفتگی یا فواصل بیشتر بر روی پوست استفاده کرد.

میکرودرم

میکرودرم با از بین بردن موضعی سلول‌های مرده‌ی پوست عمل می‌کند. کریستال‌ها سلول‌های کهنه و مرده‌ی پوست را می‌تراشند و پس از آن با ساکشن ملایم برداشته می‌شوند. این امر باعث افزایش رشد کلاژن و ایجاد پوستی جدید و شاداب می‌گردد. پس از آن پوست بطور کلی ظاهری جوان خواهد داشت زیرا این سلول‌های مرده پوست می‌توانند ظاهری خسته ایجاد کرده، منافذ پوست را مسدود کنند و باعث پوسته پوسته شدن پوست شوند. این عقیده وجود دارد که میکرودرم می‌تواند لکه‌های ناشی از آفتاب سوختگی را برطرف کند زیرا لایه‌های پوست که حاوی سلول‌های رنگدانه‌ای هستند برداشته می‌شوند. افزایش جریان خون باعث تامین مواد مغذی لازم برای بازسازی و ترمیم پوست و افزایش گردش سلولی خواهد شد. با تنها یک جلسه درمان، پوست در روز بعد بسیار صاف و نرم خواهد شد. به منظور دستیابی به بهترین نتایج، مجموعه‌ای از ۵ درمان تقریباً در فواصل دو هفته‌ای انجام می‌شود. پس از آن، بیماران اغلب هر دو تا سه ماه یک بار برای درمان نگهدارنده مراجعه می‌کنند.

هیدرودرم

هیدرودرم روشی برای ساییدن اولین لایه‌ی پوست -استراتوم کورنئوم- است. این لایه بیرونی‌ترین لایه پوست می‌باشد که عمدتاً از سلول‌های مرده‌ی سطح پوست تشکیل شده است. خطوط ریز و چین و چروک‌ها اغلب تنها در این لایه از پوست رخ می‌دهند. با برداشتن این لایه، بدن تلاش می‌کند تا سلول‌های مرده را با سلول‌های جدید و سالم تعویض کند، و در نتیجه ظاهر عیوبی مانند چین و چروک‌ها بهبود پیدا می‌کند. سطح پوست نیز صاف‌تر و یکنواخت‌تر می‌گردد و سایر درمان‌ها نیز موثرتر خواهند بود.

میکرونیدلینگ

میکرونیدلینگ (که درمان القای کلاژن نیز نامیده می‌شود) شامل استفاده از سوزن‌های ریز به منظور ایجاد صدها زخم بسیار کوچک و نامحسوس در لایه‌ی بالایی پوست می‌باشد. آسیب‌های میکرو باعث تحریک فرایند طبیعی بهبود زخم‌ها می‌گردد که منجر به گردش سلولی و افزایش تولید کلاژن و الاستین خواهد شد. در نتیجه این فرایند باعث ترمیم و جلوگیری از بروز علائم پیری می‌شود و پوستی صاف و نرم را ایجاد می‌کند.

لیزر

بازسازی سطح پوست با لیزر روشی برای کاهش ظاهر عیوب بر روی سطح پوست می‌باشد. در طول این روش، از لیزر به منظور از بین بردن پیوندهای مولکولی سلول‌های آسیب‌دیده‌ی پوست بصورت لایه به لایه و تا زمانی که پوستی صاف‌تر و یکنواخت‌تر حاصل شود، استفاده می‌شود. این روش همچنین به دلیل مزایای ضد پیری آن، جوانسازی پوست با لیزر نیز نامیده می‌شود و به دلیل جدا شدن لایه‌های آسیب دیده‌ی پوست، تحت عنوان لایه‌برداری با لیزر نیز شناخته می‌شود.

لیزر IPL

فوتوفیشیال با لیزر IPL (نور پالسی شدید) به منظور برطرف کردن هرگونه لکه‌ی قهوه‌ای یا خون مردگی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در روش لیزر IPL از نور شدید پالسی برای یک درمان ملایم که بی‌خطر و بدون درد بوده و نیاز به دوره‌ی بهبود قابل توجهی ندارد، استفاده می‌شود. در آی پی ال نور به منظور هدف قرار دادن بافت‌های نامطلوب پوست فرستاده می‌شود و به بافت‌های مجاور آسیبی نمی‌رسد. این فرایند تدریجی بوده، و با افزایش تولید کلاژن، پوست جوان شده، منافذ کوچک می‌گردند و پوست بطور کلی درخشنده خواهد شد. پس از حدود ۵ روز دوره بهبودی جزئی، این درمان منجر به درخشان شدن پوست و بهبود بافت، منافذ و کاهش چین و چروک‌ها می‌شود. نتیجه‌ی آن، پوستی سالم‌تر و جوان‌تر می‌باشد.

رادیوفرکوئنسی (RF)

انرژی رادیوفرکوئنسی (آر اف) یک روش جدید به منظور هدف قرار دادن لایه‌های عمیق‌تر پوست بصورت کنترل شده و بدون آسیب به سطح پوست می‌باشد. نتیجه‌ی آن افزایش تولید کلاژن و الاستین، بهبود ظاهر چین و چروک‌ها و افزایش گردش خون بدون انجام جراحی است. با استفاده از این روش، پوست درخشنده، نرم و صاف می‌گردد.

هایفو

انرژی اولتراسوند متمرکز با شدت زیاد (هایفو) بطور مستقیم انرژی حرارتی را به پوست و بافت زیر پوستی اعمال می‌کند که می‌تواند باعث تحریک و بازسازی کلاژن پوست و در نتیجه بهبود بافت و کاهش افتادگی پوست گردد. این تکنیک را می‌توان بر روی صورت و سایر بخش‌های بدن مورد استفاده قرار داد، و برخلاف لیزر و نورهای پالسی شدید بطور یکسانی برای افراد با رنگ پوست‌های مختلف عمل می‌کند. نتیجه ایجاد پوستی یکنواخت، صاف و نرم است که ناشی از تولید کلاژن در پوست می‌باشد.

بهبودی

بسته به نوع درمان، ممکن است نیازی به دوره بهبودی نباشد و یا به چند روز استراحت در خانه نیاز داشته باشید. به منظور مرطوب نگه داشتن پوست تا زمانی که لایه بیرونی جدید طی ۵ تا ۷ روز شکل بگیرد از پانسمان استفاده خواهد شد. تمیز نگه داشتن نواحی تحت درمان مهم است.

در ابتدا ممکن است قرمزی قابل توجهی وجود داشته باشد. احتمال دارد این حالت از چند هفته تا چند ماه باقی بماند اما اغلب با مواد آرایشی پس از عمل قابل پنهان شدن خواهد بود. حساسیت به لمس یا احساس آفتاب سوختگی خفیف نیز انتظار می‌رود.

بلافاصله متوجه بهبود چشمگیر در کیفیت و ظاهر پوست خود خواهید شد. نشانه‌های نامحسوس تداوم بهبود پوست معمولاً طی ۶ تا ۱۲ ماه رخ می‌دهد. پس از درمان برای سال‌های بسیاری از پوستی جوان، صاف، نرم و سالم لذت خواهید برد.

نوشته صاف شدن،نرمی ولطافت پوست صورت اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.

علت ایجاد جوش‌ چرکی چیست؟

جوش‌های چرکی به دلیل تجمع چرک در سطح پوست ایجاد می‌شوند. با این که تجمع چرک معمولاً نشان‌دهنده عفونت‌های باکتریایی است اما جوش‌های چرکی معمولاً به دلیل انسداد منافذ پوستی و تجمع چربی و باکتری به وجود می‌آیند. شایع‌ترین علل شکل‌گیری جوش‌های التهابی عبارتند از:

• جوش
• کورک
• کاندیدیازیس (عفونت‌های قارچی)
• آبله‌مرغان
• تب‌خال
• فولیکولیت (التهاب و عفونت در فولیکول‌های مو)
• بیماری‌های دست، پا و دهان (خفیف، مادرزادی، بیماری‌های ویروسی، معمولاً در کودکان دیده می‌شوند، که معمولاً بر پوست دست یا پا یا مخاط داخل دهان تأثیر می‌گذارد)
• زرد زخم (بثورات پوستی باکتریایی که غالباً در کودکان دیده می‌شود)
• پسوریازیس پوسچولار (بیماری پوستی مزمن که با شکل‌گیری جوش‌ چرکی و پوسته‌پوسته شدن و خارش پوست)

جوش‌های التهابی که به دلیل آکنه ایجاد می‌شوند سخت و دردناک هستند. زمانی که این جوش‌ها به وجود می‌آیند تبدیل به جوش‌های کیستی می‌شوند. به این بیماری آکنه کیستی گفته می‌شود.

علائم

جوش‌های التهابی که به دلیل عفونت‌های باکتریایی ایجاد می‌شوند و ممکن است با علائمی همراه باشند که به بیماری‌های زمینه‌ای ایجادکننده آنها بستگی دارد. برخی از علائمی که ممکن است همراه با جوش‌های چرکی در پوست یا سیستم‌های دیگر بدن ایجاد می‌شوند عبارتند از:

• درد در بدن
• احساس خستگی و ضعف
• تب و لرز
• تبی که با علائم آنفولانزا همراه نیست.
• دردهای موضعی
• قرمزی، گرم شدن با ورم‌های موضعی

چوش چرکی معمولاً در چه نقاطی ایجاد می‌شود؟

• شانه‌ها
• قفسه سینه
• کمر
• صورت
• گردن
• زیر بغل
• ناحیه زهار
• خط رویش مو

اقدامات درمانی

 درمان‌های موضعی

درمان‌های موضعی شامل داروهایی مانند کرم و ژل می‌شود که برای رفع آکنه مستقیماً روی پوست استعمال می‌شوند. محصولات مراقبتی موضعی بدون نیاز به نسخه پزشک می‌توانند در درمان آکنه‌های خفیف مؤثر باشند. این داروها حاوی بنزوئیل پراکساید، رزورسینول، اسید سالسیلیک یا سولفور هستند. بنزوئیل پراکساید باکتری‌هایی که چند برابر شده و با سلول‌های پوستی در منافذ پوستی ترکیب شده‌اند را از بین می‌برد. اسید سالسیلیک سلول‌های اضافی پوست را از بین برده و سبیوم و باکتری‌های گیرافتاده در داخل منافذ را از بین می‌برد. زمانی که منافذ باز هستند محتویات جوش‌های چرکی فضای بیشتری برای بستن منافذ پوستی دارند. از آنجا که اسید سالسیلیک و بنزوئیل پراکساید به خصوص اگر با هم استفاده شوند ممکن است باعث قرمزی و خشکی پوست شوند، بهترین روش درمانی شامل ترکیباتی ملایم و مرطوب‌کننده است. ترکیبات تسکین‌دهنده پوست ممکن است شامل عصاره بابونه و برگ آلوئه باشند. وقتی که این ترکیبات مورد استفاده قرار می‌گیرند، اسید سالسیلیک و بنزوئیل پراکساید، عوامل تسکین‌دهنده و محتویات دیگر به طور چشمگیری شدت ایجاد آکنه را کاهش می‌دهند. محصولات تجویزی مانند کرم‌های آنتی‌بیوتیک یا رتینوئیدی می‌توانند در درمان آکنه‌های خفیف تا متوسط مؤثر واقع شوند. این داروها ممکن است به تنهایی یا به صورت ترکیبی با مواد دیگر تجویز شوند.

دارو

در درمان سیستماتیک از داروهای خوراکی برای درمان آکنه استفاده می‌شود. آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند تتراسیکلین، ماینوکسیلین، داکسی سایکلین سا اریترومایسین برای درمان آکنه‌های متوسط تا شدید مصرف می‌شوند تا باکتری‌ها را از بین برده و التهاب را کاهش دهند. درمان‌های سیستماتیک دیگر شامل قرص‌های ضدبارداری می‌شود که می‌تواند جوش‌ها را در برخی از خانم‌ها کاهش دهد. اسپیرونولاکتون یک قرص ضد هورمون اندروژن و ایزوترتیونوئین (با دوز بالای ویتامین A) نیز در درمان جوش‌ التهابی مؤثر هستند. ایزوترتینوئین فقط برای برخی از انواع شدید آکنه، آکنه‌های کیستی یا برای جوش‌های که با روش‌های درمانی دیگر بهبود نیافته‌اند تجویز می‌شود. در طول دوره درمان با ایزوترتینوئین باید به طور منظم به متخصص پوست مراجعه کنید.

 لایه‌برداری شیمیایی

لایه‌برداری شیمیایی برای رفع آکنه ممکن است زمانی مناسب باشد که داروها و محصولات پوستی بدون نیاز به نسخه پزشک و داروهای تجویز مانند آکوتان در کاهش، کنترل یا رفع جوش‌های چرکی مؤثر واقع نشده باشند. در لایه‌برداری شیمیایی برای درمان جوش‌ چرکی صورت از اسید گلیکولیک و اسید سالسیلیک جهت برداشتن سلول‌های مرده پوست و رفع انسداد منافذ پوستی استفاده می‌شود.

میکرودرم ابریژن

میکرودرم ابریژن روشی است که اثرات درمانی آن با برداشتن لایه اپیدرم و لایه‌های سطحی پوست مشخص می‌شود و بافت پوششی زیر پوست دومرتبه رشد می‌کند. برای انجام میکرودرم ابریژن از یک ابزار دستی مخصوص برای پاشش مواد ساینده روی پوست استفاده می‌شود تا سطح اپیدرم برداشته شده و ظاهر آن بهبود یابد؛ بنابراین این روش بهترین روش برای رفع ضایعات پوستی در صورت به کار برده می‌شود. میکرودرم ابریژن اساساً برای درمان جای جوش‌های مسطح که به دلیل ابتلا به جوش‌ چرکی به وجود آمده‌اند به کار برده می‌شود.روش هیدرودرم نیز برای درمان این نوع جای جوش ها نیز موثر است. میکرودرم ابریژن باعث می‌شود که بافت پوست هموارتر و یکدست شده و ظاهر منافذ بزرگ‌شده روی پوست کاهش یافته و لکه‌های تیره ناشی از تاول‌های قبلی برطرف شود.

لیزردرمانی

چندین نوع لیزر درمانی برای درمان آکنه وجود دارد اما عموماً به یک یا دو روش عمل می‌شود:

• در یک روش از لیزر برای گرم کردن غدد چربی در پوست (بدون تأثیر بر لایه‌های بیرونی پوست) استفاده شده و باعث می‌شود که غدد چربی جمع شده و چربی کمتری تولید کنند.
• برخی از انواع آکنه به دلیل وجود باکتری‌هایی که به صورت طبیعی روی پوست قرار دارند ایجاد می‌شوند. زمانی که این باکتری‌ها در فولیکول‌های مو گیر می‌افتند و به آنها اکسیژن نمی‌رسد باعث ایجاد التهاب می‌شوند. در دومین روش لیزر درمانی، اکسیژن در منافذ مسدود شده که باکتری‌ها در آن التهاب ایجاد کرده‌اند تولید می‌شود.

بیشتر روش‌های لیزر درمانی بدون درد انجام می‌شوند و ممکن است با ناراحتی‌های جزئی همراه باشند. در این موارد قبل از شروع درمان کرم‌هایی روی پوست مالیده می‌شود که درد را به حداقل می‌رساند.

درمان فتودینامیک

در موارد شدید آکنه، یک روش که به آن فتودینامیک درمانی گفته می‌شود برای درمان جوش‌ التهابی به کار برده می‌شود. فتودینامیک درمانی یک روش درمانی است که از ترکیب نور و محلول‌های مخصوصی که در نور فعال می‌شوند استفاده می‌شود و جوش‌ها مورد درمان قرار می‌گیرند. علاوه بر رفع جوش‌ التهابی و درمان برخی دیگر از بیماری‌های پوستی ناشی از جوش، فتودینامیک درمانی باعث می‌شود که جای جوش‌های قدیمی نیز بهبود یابند. در مورد مناسب بودن روش فتودینامیک درمانی برای درمان بیماری پوستی خود با متخصص پوست صحبت کنید.

تخلیه

پس از این که سر جوش‌ چرکی با تیغ جراحی شکافته شد، جوش‌های چرکی به راحتی با فشار استخراج‌کننده (استرکتور) آکنه تخلیه می‌شوند. جوش‌های چرکی کوچک به راحتی با ایجاد یک شکاف کوچک و با فشار دست تخلیه می‌شوند. برای جلوگیری از به جاماندن اسکار و جای جوش یک شکاف کوچک (حدود 3 میلی‌متر) روی آنها ایجاد می‌شود.

پیشگیری از ابتلا به جوش‌های التهابی

مراقبت‌های پایه‌ای از پوست می‌تواند به درمان جوش‌ چرکی خفیف کمک کرده و از ایجاد جوش‌های دیگر جلوگیری کند. اولین گام برای این منظور تغییر رژیم غذایی و حذف غذاهایی است که باعث تشدید جوش‌ها می‌شوند. کاهش مصرف چربی‌ها، غذاهای چرب و نوشیدنی‌های شیرین باید کاهش یابد. از مصرف شیر و محصولات تولیدشده از شیر برای مدتی باید پرهیز شود تا مشخص شود که آیا با این کار جوش‌ها بهبود می‌یابند یا نه.

از آنجا که استرس یکی از دلایل ایجاد جوش است باید سعی کنید که از قرار گرفتن در موقعیت‌های استرس‌زا دوری کنید. همچنین از لمس کردن پوست صورت یا ترکاندن جوش‌ها خودداری کنید. این کار فقط باعث گسترش عفونت در پوست و تشدید جوش‌های چرکی می‌شود.

حداقل دو مرتبه در روز صورت خود را بشورید اما فقط از صابون‌ها و تمیزکننده‌های ملایم استفاده کنید. پوست صورت را برای رفع جوش‌های التهابی نخراشید. با این کار فقط پوست تحریک شده و جوش‌های چرکی روی صورت افزایش می‌یابند. از مرطوب کننده‌ها، لوسیون­ها، پاک‌کننده‌ها و کرم‌های بدون روغن که حاوی اسید سالسیلیک و بنزوئیل پراکساید هستند استفاده کنید.

نوشته جوش‌های چرکی (التهابی) صورت و بدن؛ علت و درمان اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.

جوانسازی پوست با میکرونیدلینگ به دلیل نتایج چشمگیر طرفداران بسیاری دارد، به علاوه میکرونیدلینگ درمانی ایمن است که بدون استفاده از مواد شیمیایی کلاژن‌سازی را تحریک می‌کند. میکرونیدلینگ برای کلیه پوست‌ها در هر رنگ و نوعی مناسب است.

میکرونیدلینگ چیست؟

در میکرونیدلینگ از سوزن‌های بسیار ظریفی استفاده می‌شود که روی غلطک گرید پزشکی قرار داده شده‌اند. متخصص این وسیله را روی پوست حرکت می‌دهد تا سوراخ‌های بسیار ریز در فواصل مساوی روی پوست ایجاد شود. این عمل کلاژن‌سازی طبیعی بدن را به دلیل برانگیختن واکنش التیام‌بخشی تحریک می‌کند. از کرم بی‌حسی موضعی برای به حداقل رساندن ناراحتی استفاده می‌شود. بدن به دلیل آسیب دیدن پوست الاستین و کلاژن جدید تولید می‌کند و به این ترتیب پوست ضخیم‌تر و پرتر می‌شود. این درمان بر روی صورت و بدن قابل انجام است. میکرونیدلینگ برخلاف دیگر درمان‌ها برای کل صورت مناسب است و آن‌قدر ملایم هست که بتوان از آن برای دور چشم‌ها نیز استفاده کرد.

مزایا

• رفع چین و چروک صورت
• کاهش تغییر رنگ پوست (هیپرپیگمانتاسیون)
• کاهش و رفع اسکار و ترک‌های پوستی
• روشن کردن پوست آفتاب سوخته
• کاهش منافذ باز پوست
• بهبود بافت پوست
• رفع آکنه و جوش سرسیاه
• رفع غبغب و افتادگی ناحیه فک
• رفع جای جوش
• لیفت پلک افتاده
• افزایش تخلیه لنفاوی و کمک به رفع سیاهی دور چشم
• تحریک کلاژن‌ سازی پوست
• رفع کک و مک

ناحیه‌های قابل درمان با میکرونیدلینگ

• صورت
• گردن
• ناحیه دکولته

متقاضی درمان

هیچ منع استعمال مهمی برای میکرونیدلینگ و درمان القاء کلاژن وجود ندارد. متقاضیان میکرونیدلینگ مانند هر عمل زیبایی دیگری باید انتظارات واقع‌بینانه داشته باشند و از سلامت عمومی مناسبی برخوردار باشند. این درمان برخلاف بعضی از لیزر درمانی‌ها و لایه برداری با مواد شیمیایی برای انواع پوست مناسب است.

روش انجام میکرونیدلینگ

میکرونیدلینگ برای کلاژن سازی پوست درمانی غیرجراحی است که کمترین وقفه‌ای را در روند زندگی روزمره ایجاد نمی‌کند. در ابتدا پوست تمیز و ضدعفونی می‌شود و کرم بی‌حس کننده 20 تا 30 دقیقه قبل از شروع درمان روی پوست زده می‌شود. البته میکرونیدلینگ با حداقل ناراحتی همراه است، با این حال ما می‌خواهیم مطمئن شویم که بیمارانمان کاملاً راحتند. درمان هر ناحیه از پوست بی‌حس شده 15 تا 20 دقیقه طول می‌کشد که طی آن دستگاه میکرونیدلینگ به طور عمودی و افقی روی پوست حرکت داده می‌شود. کل درمان حدود 45 دقیقه زمان می‌برد، به همین دلیل ما به بیماران توصیه می‌کنیم که 90 دقیقه برای درمان در نظر بگیرند. از بیماران خواسته می‌شود که به مدت 12 تا 14 ساعت پس از درمان از لمس کردن یا مالیدن صورت، آرایش کردن یا استفاده از دیگر کرم‌ها یا لوسیون‌های حاوی مواد فعال خودداری کنند، از فراورده‌های برنزه کننده پوست استفاده نکنند و در معرض آفتاب قرار نگیرند.

آیا میکرونیدلینگ همراه با درد است؟

درد ناشی از میکرونیدلینگ به شدت درمان بستگی دارد. اگر پوست حساس داشته باشید، کرم بی‌حس کننده برای به حداقل رساندن درد به کار برده می‌شود.

تعداد جلسات لازم میکرونیدلینگ و زمانبندی آنها

تعداد جلسات میکرونیدلینگ به وضعیت پوست و بزرگی ناحیه درمان بستگی دارد. دوره درمان شش جلسه‌ای برای جوانسازی پوست توصیه می‌شود. هر جلسه درمان معمولاً دو ساعت است و بین هر دو جلسه وقفه‌ای یک هفته‌ای در نظر گرفته می‌شود. ناحیه درمان از حداقل دو تا سه هفته قبل از نخستین جلسه درمان با ویتامین آ و ث آماده‌سازی می‌شود.

دوران بهبود

پوست بلافاصله پس از درمان اندکی قرمز است. طول دوران بهبود به عمق فرو رفتن سوزن‌ها و تعداد ناحیه‌های همپوشانی شده هنگام حرکت دادن غلطک بستگی دارد. پوست بیماران به طور متوسط به مدت یک تا سه روز قرمز است. برخی بیماران ظرف فقط 12 ساعت به طور کامل بهبود می‌یابند.

زمان مشاهده نتایج

پوسته‌ریزی تا یک هفته پس از درمان مشاهده می‌شود و به این ترتیب بخش تغییر رنگ داده و تیره‌ی پوست یا جای زخم و جوش روشن و پوست مرطوب‌تر می‌شود، البته نتیجه اولیه به تدریج ظرف 6 تا 8 هفته بهبود می‌یابد. کلاژن‌ سازی پوست به یکباره و به سرعت رخ نمی‌دهد، به همین دلیل نتیجه در طول دوره درمان به مرور بهتر و بهتر می‌شود. هر بار که درمان جدیدی کامل می‌شود، بهبود پوست مشخص‌تر می‌شود. به همین علت است که مرطوب نگه داشتن پوست و جدی گرفتن زمانبندی تعیین شده از سوی متخصص زیبایی بسیار مهم است.

خطرها و عوارض

خطرها و عوارض میکرونیدلینگ بسیار ناچیز است. در هر حال پس از این درمان احتمال بروز عوارض زیر وجود دارد:

• رویه بستن زخم
• پوسته پوسته یا خشک شدن پوست
• ایجاد شدن لکه‌هایی سفید رنگ موسوم به میلیا
• ایجاد شدن لکه‌هایی تیره روی پوست موسوم به هیپرپیگمانتاسیون
• تبخال زدن در صورت سابقه دچار شدن به تبخال

هزینه

هزینه درمان به بزرگی ناحیه درمان، تعداد ناحیه‌های درمان، تعداد جلسات لازم برای دستیابی به نتیجه دلخواه و حق الزحمه پزشک بستگی دارد.

پرسش‌های متداول

استفاده از چه محصولاتی پس از میکرونیدلینگ مناسب نیست؟

استفاده از لایه بردارهای شیمیایی، مواد آرایشی یا هر فراورده‌ای که غیرکامدوژنیک نباشد، تا چند روز پس از درمان ممنوع است. این توصیه را جدی بگیرید تا پوست به طول کامل التیام یابد. همچنین پوست را در معرض نور خورشید قرار ندهید.

آیا میکرونیدلینگ برای من ایمن است؟

میکرونیدلینگ برای انواع پوست بدون خطر است، چون به اپیدرم آسیب نمی‌زند. احتمال تغییر در تون پوستی یا هیپرپیگمانتاسیون اندک است. میکرونیدلینگ برای ناحیه‌های بسیار حساسی، مانند چشم، گردن و پشت دست، کاربرد دارد که جوانسازی آنها با استفاده از دیگر روش‌ها ممکن نیست.

میکرونیدلینگ به هیچ وجه برای افرادی که ظرف 90 روز گذشته آکوتان مصرف کرده‌اند، زخم‌هایشان به خوبی التیام نمی‌یابد، زخم باز دارند، در سال گذشته پرتودرمانی بر روی پوست انجام داده‌اند، دچار هر گونه بیماری پوستی نابه‌هنجار هستند، باردارند و سابقه جای زخم کلوئیدی یا هیپرتروفیک دارند، مناسب نیست.

آیا می‌توان بلافاصله پس از درمان آرایش کرد؟

بیماران معمولاً می‌توانند دو تا سه روز پس از درمان آرایش معمول داشته باشند. البته این موضوع به ناحیه درمان شده و نوع درمان بستگی دارد.

آیا تزریق بوتاکس یا ژل با میکرونیدلینگ سازگاری دارد؟

بله. سعی کنید میکرونیدلینگ را دقیقاً قبل از تزریق بوتاکس یا ژل انجام دهید تا نتایج اولیه را پس از التیام یافتن زخم‌ها مشاهده کنید. اگر به تازگی تزریق کرده‌اید، باید حداقل 48 ساعت پس از تزریق بوتاکس و یک هفته پس از تزریق ژل صبر کنید و سپس برای میکرونیدلینگ اقدام کنید.

نوشته میکرونیدلینگ برای تحریک کلاژن سازی پوست؛ مزایا و هزینه اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.

دلایل قرمزی پوست

با اینکه دلایل مشخصی برای قرمزی پوست صورت وجود ندارد، اما ترکیبی از عامل ارثی و محیطی می‌توانند موجب تحریک و بدتر شدن علائم آن گردد. همچین سه عامل دیگر در ایجاد قرمزی پوست نقش دارند که عبارتند از:

• کاتلیسیدین‌ها (افزایش فعالیت پپتید و انزیم در روی لایه سطحی پوست)
• باکتری‌های روده (بالا بودن هیدروژن و متان)
• مایت‌های یا هیره‌های دمودکس (واکنش به مدفوع)

عوامل محرکی که موجب تشدید علائم می‌شوند عبارتند از:

• گرما
• تغییرات دمایی
• ورزش پرفشار
• نور خورشید
• آفتاب سوختگی
• استرس
• اضطراب
• غذاهای تند
• سرما
• الکل
• کافئین
• هیستامین‌ها (شراب، پنیر، ماست، آبجو)
• استفاده مفرط از محصولات تهاجمی مراقبت از پوست

علائم

برای رفع قرمزی پوست صورت ، آن را به چهار دسته تقسیم می‌کنیم که هر یک دارای شدت علائم مختلفی می‌باشند:

• قرمزی پوست Erythematotelangiectatic: این وضعیت موجب قرمزی و حساس شدن پوست می‌گردد. در چنین شرایطی صورت بطور دائمی قرمز است و میزان قرمزی به سرعت افزایش پیدا می‌کند. رگ‌های خونی در پایین سطح پوست می‌توانند گشاد شده و موجب پاره شدن مویرگ‌ها شوند که تحت عنوان وریدهای عنکبوتی شناخته می‌شود. پوست اغلب بسیار حساس می‌شود و ممکن است احساس خارش یا سوختگی نیز وجود داشته باشد.
• قرمزی پوست پاپولوپوسچولر: قرمزی دائمی، بروز جوش‌ها و دانه‌های قرمز. ظاهر این وضعیت اغلب با آکنه اشتباه گرفته می‌شود زیرا مشخصات آنها شباهت‌هایی با هم دارند.
• قرمزی پوست فیماتوز: بزرگ شدن بینی (اغلب در مردان)، ضخیم شدن پوست چانه، گونه‌ها، پیشانی و بینی. این دسته شایع نمی‌باشد اما در صورتی که رخ دهد فرد در ابتدا اغلب علائم یک نوع دیگر قرمزی پوست را از خود نشان می‌دهد. این علائم شامل ناهمواری بافت پوست، بزرگ شدن منافذ پوست، چرب شدن پوست و عروق خونی پاره شده و قابل مشاهده می‌باشند.
• قرمزی چشمی: این وضعیت موجب التهاب چشم‌ها شده و اغلب همراه با علائم قرمزی پوست می‌باشد. علائم آن شامل آبکی شدن یا قرمز شدن چشم بوده و ممکن است احساس وجود ذرات شن داخل چشم‌ها وجود داشته باشد. علاوه بر این ممکن است چشم‌ها خشک، خارش‌دار و حساس در برابر نور شوند و احساس سوزش نیز وجود داشته باشد. در برخی افراد تاری دید یا یک کیست روی پلک نیز بوجود می‌‌آید.

روش‌های درمان با لیزر برای قرمزی پوست

لیزرهای پالسی رنگی رنگدانه‌های قرمز در پوست را شناسایی می‌کنند. با ورود نور به لایه‌های اپیدرم و درم پوست، توسط رگ‌های خونی جذب شده و موجب بسته شدن آنها می‌گردد. در اثر این درمان احساس وارد شدن ضربه‌های ناشی از یک کش لاستیکی بر صورت وجود دارد. خال‌های مادرزادی یا ماه گرفتگی و خال‌های لکه شرابی بهترین واکنش را نسبت به لیزرهای پالسی رنگی نشان می‌دهند. هم این روش و هم لیزر IPL برای درمان قرمزی پوست یا پارگی رگ‌های خونی در صورت و التهاب پوست صورت مناسب می‌باشند.

• لیزر پالسی رنگی (PDL): این لیزر بخصوص برای پارگی رگ‌های خونی در زیر پوست موثر است زیرا نسبت به رنگ قرمز در پوست حساس است.
• لیزر CO2: این لیزر از قدرتمندترین و آخرین تکنولوژی‌های موجود است. این لیزرها علاوه بر درمان چین و چروک و جای جوش به افردی که در اثر قرمزی پوست پوستشان ضخیم شده است (معمولاً روی بینی یا گونه‌ها) نیز کمک می‌کند و می‌تواند به از بین رفتن برآمدگی‌های صورت بیانجامد.
• لیزر IPL: IPL در واقع یک لیزر نمی‌باشد، بلکه نوری با چندین طول موج است، اما در از بین بردن عروق خونی پاره شده و لکه‌های قهوه‌ای روی پوست موثر می‌باشد. همچنین نسبت به درمان با لیزر هزینه کمتری دارد.

درمان با لیزرهای PDL و IPL موجب کمی قرمزی و پف کردن صورت می‌شوند. ممکن است پزشک پس از عمل کمپرس یخ در اختیار شما قرار دهد. این عوارض پس از ۱۰ تا ۱۵ دقیقه برطرف می‌شوند. برای برخی افراد نیز ممکن است برای برطرف شدن تورم، آنتی‌هسیتامین تجویز شود.

مزایای درمان قرمزی پوست با لیزر

دلایل خوبی برای انتخاب درمان قرمزی پوست و رفع قرمزی پوست با لیزر وجود دارد از جمله:

• نتایج طولانی مدت: در مقایسه با استفاده از کرم‌های دارویی موضعی، درمان با لیزر یا نور نتایج بهتری خواهد داشت. پس از اتمام درمان، برای مدت زمان زیادی شاهد مزایای آن خواهید بود و برخی افراد تا هشت سال پوستی روشن‌تر خواهند داشت. از طرفی با استفاده از درمان‌های موضعی، می‌توان به حفظ نتایج کمک کرد.
• کم بودن خطرات و عوارض جانبی: در صورت انجام درمان توسط یک متخصص پوست آموزش‌دیده، خطرات و عوارض جانبی درمان با لیزر بسیار کم می‌باشد.

معایب درمان قرمزی پوست با لیزر

درمان‌های لیزری برای درمان قرمزی صورت موثر هستند اما دارای برخی موارد منفی نیز می‌باشند از جمله:

• بالا بودن هزینه: شرکت‌های بیمه درمان‌های لیزری را تحت پوشش قرار نمی‌دهند، بنابراین باید هزینه‌ی عمل از جیب خود بیمار پرداخته شود. این درمان ممکن است پرهزینه باشد. برخی افراد برای دستیابی به نتایج مطلوب نیاز به یک تا پنج جلسه‌ی درمانی خواهند داشت و نتایج با آنکه ماندگاری زیادی دارند اما دائمی نمی‌باشند.
• خطرات جدی در صورت استفاده غلط از لیزر: درمان با لیزر در صورتی که بصورت صحیح استفاده نشود می‌تواند موجب سوختگی، تاول، جای زخم و تغییر رنگ پوست شود. به همین دلیل این درمان‌ها باید توسط متخصص حرفه‌ای و در یک کلینیک انجام شود تا خطرات به حداقل برسند.

نوشته درمان قرمزی و سرخی پوست صورت (روزاسه) با لیزر اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.

بسیاری از متخصصین پوست جوش‌های زیر پوستی را به عنوان شدیدترین نوع آکنه در نظر می‌گیرند و بسیاری نیز تایید می‌کنند که درمان‌های متداول آکنه اکثراً کارایی ندارند. به دلیل کند بودن روند بهبود ضایعات جوش زیر پوستی، ایجاد جای زخم و شدت آسیب قابل ملاحظه می‌باشد. آگاهی از عوامل محرک بالقوه و گزینه‌های درمانی بسیار مهم است، در غیر این صورت احتمال بدتر شدن جوش و حتی دردناک‌تر شدن آن وجود دارد.

چه عواملی باعث ایجاد جوش‌های زیر پوستی می‌شوند؟

تقریبا مانند هر نوع آکنه، عامل تحریک‌کننده جوش‌های زیر پوستی هورمون‌ها می‌باشند. در جوش‌های زیر پوستی به دلایل نامعلومی، غدد چربی پوست نسبت به هورمون‌های اضافه مردانه فوق‌العاده حساس می‌شوند (زنان دارای هورمون‌های مردانه‌ای هستند که موجب بروز آکنه می‌شوند)، در نتیجه با تولید بیش از حد سبوم (یک ماده روغنی تولید شده توسط بدن برای چرب کردن و ضد آب کردن پوست) به این مشکل واکنش نشان می‌دهند.

میزان سبوم تولید شده به حدی زیاد می‌شود که خود غده چربی متورم و سخت می‌شود. غده به دلیل اینکه نمی‌تواند تقریباً هیچ مقداری از روغن اضافی را به سطح پوست برساند در زیر پوست می‌ترکد و توده‌ی متورم و بزرگی (ندول یا کیست نامیده می‌شود) را در زیر سطح پوست ایجاد می‌کند. پس از آن، شما دچار یک نوع به شدت دردناک و ناخوشایند از جوش می‌شوید.

با اینکه چیز زیادی درباره‌ی دلیل ابتلا به جوش‌های زیر پوستی در برخی افراد وجود ندارد، اما احتمالاً ژنتیک تاثیرگذار می‌باشد. با توجه به جزء هورمونی قوی، این جوش‌ها به احتمال زیاد در طول این زمان‌ها و یا در صورت وجود برخی اختلالات بروز پیدا می‌کنند:

• شروع بلوغ و ایجاد جوش هورمونی (زمانی که هورمون‌ها به شدت نامتعادل می‌شوند)
• بارداری
• چرخه‌ی قاعدگی
• یائسگی
• سندرم تخمدان پلی کیستیک (بیماری که در اثر عدم تعادل هورمونی در تخمدان زنان رخ می‌دهد)

ویژگی‌های جوش‌های زیر پوستی

• ندول‌های جوش‌های زیر پوستی به صورت برجستگی‌های قرمزی می‌باشند که در عمق پوست گسترش پیدا کرده‌اند.
• بطور کلی بصورت سرسفید یا چرکی نمی‌باشند اما همیشه به این صورت نیستند.
• تقریباً همیشه در اثر لمس یا حتی بدون لمس دردناک هستند.
• ضایعات جوش‌های زیر پوستی معمولاً پیش از دیده شدن در زیر پوست احساس می‌شوند.

ظاهر منحصر بفرد جوش زیر پوستی به دلیل آسیب حاد به غده چربی است که موجب التهاب و تحریک شدید و در نتیجه قرمزی، درد و تورم می‌گردد. به دلیل عمق این ضایعات، فشار دادن یا کشیدن آن‌ها کاملاً بی‌تاثیر است و در واقع می‌تواند زمان بهبودی را طولانی‌تر کند (از چند روز تا چند هفته)، و از طرفی خطر ایجاد جای جوش دائمی را نیز افزایش می‌دهد.

درمان جوش‌ زیر پوستی

پرهیز از جوش‌های زیر پوستی بطور کامل ممکن نمی‌باشد (شما یا مستعد ابتلا به آن‌ها هستید و یا نیستید)، اما روش‌هایی برای به حداقل رساندن و درمان جوش زیرپوستی وجود دارد که لزوماً شامل استفاده از محصولات خشک‌کننده و تحریک‌کننده نمی‌باشد.

توصیه‌های خانگی

مانند تمام انواع جوش‌ها، اولین گزینه استفاده از محصولات بدون نسخه و پیروی از نکات متداول برای مراقبت از پوست می‌باشد:

• روال معمول مراقبت از پوست خود را تا حد ممکن ادامه دهید و به آن پایبند باشید.
• دو بار در روز از پاک‌کننده ملایم اما موثر محلول در آب استفاده کنید (پاک‌کننده‌های خشک‌کننده و تند موجب بدتر شدن وضعیت می‌شوند).
• از تمیزکننده‌های به شکل قالب پرهیز کنید (موادی که موجب نگه داشتن صابون در حالت قاب می‌شوند می‌توانند موجب مسدود شدن منافذ پوست گردند).
• یک با در روز از لایه‌بردار مبتنی بر اسید سالیسیلیک استفاده کنید تا قرمزی و تورم پوست کاهش پیدا کرده و باکتری‌های موجود در منافذ کاهش یابند، این کار را بر روی سطح و داخل منافذ انجام دهید تا جریان روغن افزایش یابد.
• از بنزوئیل پراکسید برای کشتن باکتری‌ها در منافذ استفاده کنید (دقت کنید که محصول بنزوئیل پراکسیدی که انتخاب می‌کنید حاوی محرک‌هایی مانند منتول یا الکل نباشد زیرا موجب افزایش قرمزی و التهاب می‌گردند).
• هیچ‌گاه از مرطوب‌کننده‌های غلیظ (بویژه کرم‌ها) بر روی نواحی که هر نوع جوشی بروز پیدا می‌کند استفاده نکنید (زیرا می‌توانند منافذ را مسدود کنند). در مقابل از گزینه‌های سبک‌تر مانند ژل یا لوسیون استفاده نمایید.

درمان‌های پزشکی

متاسفانه برای برخی افراد مبتلا به جوش‌های زیر پوستی، درمان‌های متداول با استفاده از داروهای بدون نسخه ممکن است بی‌تاثیر باشند. در صورتی که گزینه‌های بدون نسخه پس از حداقل چهار هفته درمان روزانه موفقیت‌آمیز نباشند، قدم بعدی مراجعه به یک متخصص پوست است. در ادامه برخی روش‌های درمانی که متخصص پوست می‌تواند پیشنهاد کند ارائه شده است که به ترتیب میزان عوارض جانبی بالقوه‌ی آنها عنوان شده‌اند:

• درمان فتودینامیک (PDT): پژوهش‌های اخیر حاکی از نتایج امیدوارکننده‌ی ناشی از درمان‌های فتودینامیک برای افراد مبتلا به جوش‌های زیر پوستی می‌باشند. این روش شامل استفاده موضعی از یک کرم حساس‌کننده به نور و تاباندن مکرر و کنترل شده نور ال‌ای‌دی آبی یا قرمز به پوست است. با اینکه این درمان نیاز به چندین جلسه در طول چند ماه دارد (و هزینه‌ی زیادی می‌طلبد)، اما شواهد کافی وجود دارد که نشان می‌دهد این درمان‌ها غدد چربی را منقبض کرده، میزان چربی موجود در منافذ را کاهش داده و باکتری‌ها را می‌کشد که تمامی این موارد موجب به حداقل رسیدن بروز جوش‌های زیر پوستی می‌گردند.
• آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی: چندین نوع آنتی‌بیوتیک خوراکی برای افراد مبتلا به جوش وجود دارد. تمام آنها باید با متخصص پوست مورد بحث قرار گیرند و باید بصورت کوتاه مدت تحت نظارت پزشک مصرف شوند. برخی از عوارض جانبی آنها عبارتند از: سرگیجه، سردرد، حالت تهوع، راش و مشکلات گوارشی مانند اسهال و درد شکم. ظهور آنتی‌بیوتیک‌های مبتنی بر سولفا (مانند باکتریم) برای کنترل آکنه به دلیل افزایش مقاومت باکتری در برابر آنتی‌بیوتیک‌های متداول (مانند تتراسایکلین) بوده است. برای دستیابی به بهترین نتایج، آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی باید همراه با محصولات موضعی جهت درمان آکنه مصرف شوند.
• هورمون‌درمانی: برای برخی زنان تولید بیش از حد و مداوم آندروژن (هورمون‌هایی که خصوصیات مردانه ایجاد می‌کنند) دلیل اصلی بروز جوش‌های زیر پوستی است. برخی از مطالعات نشان داده‌اند که داروهایی (شامل برخی قرص‌های ضد بارداری خوراکی) که موجب متوقف شدن تولید آندروژن می‌شوند، می‌توانند به میزان قابل ملاحظه‌ای موثر باشند. نکته منفی این است که این داروهای تجویزی بدون عوارض جانبی نیستند (که باید با پزشک مورد بحث قرار گیرد). جهت کاهش عوارض جانبی، داروهای ضد آندروژن (برای مثال اسپیرونولاکتون) معمولاً در دوز پایین تجویز می‌شوند.
• ایزوترتینوئین: ایزوترتینوئین (پیش‌تر تحت عنوان اکوتان تجویز می‌شد) یک داروی خوراکی است که مستقیماً بر غده چربی اثر می‌گذارد، شکل آن را تغییر داده و مانع جریان روغن می‌گردد. نتایج آن می‌تواند فوری و ماندگار باشد. متاسفانه ایزوترتینوئین دارای عوارض جانبی جدی است و باید با دقت و ملاحظه مصرف شود. خطر برای جنین در صورت بارداری، خشکی بیش از حد پوست، ریزش مو، خونریزی از بینی، مشکلات عملکردی کبد و سردرد برخی از موارد مهمی هستند که باید از آنها آگاهی داشته باشید. با وجود خطرات، ایزوترتینوئین تنها درمان دائمی برای جوش‌های زیر پوستی است.
• هیدرودرم: هیدرودرم و آبرسانی پوست که به نام های فیوژن صورت، آکوا درم آبریژن، میکرو درم آبریژن مرطوب، هیدراته کردن صورت یا میکرودرم آبریژن آب نیز شناخته می شود.هنگام درمان با روش هیدرودرمی پوست تکنیسین می تواند از سرم های خاص برای درمان جوش، اصلاح رنگ دانه ها، و از بین بردن علائم پیری یا هیدراته کردن پوست استفاده کند.

نوشته درمان و از بین بردن جوش زیر پوستی صورت با ماسک و داروهای گیاهی،کرم و لیزر اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.

علائم پوست چرب

مشخصه‌ی پوست چرب وجود منافذ بزرگ و پوستی درخشنده و ضخیم می‌باشد. در این وضعیت روغن بیش از حد تولید شده و بنابراین مشکل آب‌رسانی به پوست نیست بلکه معمولاً بروز دانه‌های سرسیاه و جوش دردسرساز هستند. افراد مبتلا به پوست چرب برای کاهش میزان درخشش پوست خود در طول روز مشکل دارند و معمولاً احساس می‌کنند که باید صورت خود را بطور مکرر بشویند. پوست چرب می‌تواند در اثر تغییرات هورمونی، لوازم آرایشی، ژنتیک، رژیم غذایی یا مصرف برخی داروها ایجاد شود. یکی از مزایای این نوع پوست این است که به دلیل وجود رطوبت اضافه و در نتیجه آب‌رسانی مناسب به پوست و بروز چین و چروک کمتر معمولاً دیرتر اثرات پیری روی آن مشاهده می‌شود.

درمان پوست چرب با لیزر

لیزر آی پی ال یک درمان نوین برای بهبود وضعیت پوست و درمان چربی پوست است. این درمان برای بیمارانی انجام می‌شود که درمان‌های متداول جوش، درمان‌های موضعی، کرم‌ها، قرص‌ها و غیره تاثیری نداشته‌اند و به دنبال راه حلی برای مشکل چرب بودن پوست خود و جوش‌های صورتشان می‌باشند. درمان با لیزر تنها برای پوست‌های روشن و غیر برنزه مناسب است. متخصص پوست در ابتدا پوست بیمار را به دقت پاک می‌کند. ژلی مشابه با آنچه که در سونوگرافی استفاده می‌شود، بر روی کل صورت پخش می‌گردد. این ژل برای محافظت از سطح پوست و تضمین انتقال طول موج‌های لیزر به پوست مورد استفاده قرار می‌گیرد.

طول موج اولیه بر روی لایه‌ی سطحی اپیدرم تاثیر می‌گذارد. عملکرد آن به دو صورت است: باکتری‌هایی که تا حدی مسئول بروز آکنه هستند را می‌کشد و عروق خونی که تغذیه‌کننده غدد زیر پوستی می‌باشند را از بین می‌برد. طول موج دوم بر روی لایه‌های عمیق‌تر اثر می‌گذارد و موجب تحریک سلول‌های فیبروپلاست که امکان تولید کلاژن را فراهم می‌کنند، می‌گردد. مدت زمان یک تابش به صورت میلی ثانیه اندازه گرفته می‌شود اما با وجود اینکه سریع است، بدون درد نمی‌باشد. نتایج حاصل از این روش لیزری همیشگی نخواهد بود و برای حفظ نتایج نیاز به جلسات اضافه‌ای می‌باشد.

نگهداری از پوست چرب

محصولاتی که نقش خشک‌کنندگی پوست را دارند ممکن است موجب احساس خوبی شوند اما معمولاً با وادار کردن پوست به تولید روغن بیشتر در نهایت وضعیت را بدتر می‌کنند. اولین مرحله در نگهداری از پوست چرب بررسی دقیق روند فعلی مراقبت از پوست می‌باشد. رژیم مراقبت از پوست برای کنترل چربی پوست باید برنامه‌ای ساده اما موثر باشد. شما باید از برنامه‌ای پیروی کنید که شامل پاک‌سازی، لایه‌برداری، شاداب‌سازی و آب‌رسانی پوست باشد. این امر منجر به تولید چربی کمتر، منافذ کوچک‌تر و بروز کمتر جوش می‌گرددو به درمان پوست چرب کمک می‌کند.

پاک‌سازی

دو بار در روز از یک پاک‌کننده ملایم صورت استفاده کنید. متخصصین پوست عقیده دارند که پاک کردن پوست بهترین راه برای کاهش روغن می‌باشد. مطمئن شوید که پاک‌کننده مورد استفاده غیر قلیایی باشد (یعنی از صابون‌هایی به شکل قالب استفاده نکنید). در اینجا هدف پاک کردن پوست بدون تحریک آن می‌باشد. محصولات فاقد عطر حاوی بنزوئیل پراکسید، اسید سالیسیلیک، اسید گلیکولیک یا اسید بتا هیدروکسی اغلب بهترین گزینه هستند. این محصولات تا حدودی اسیدی می‌باشند پس برای اطمینان از عدم واکنش منفی پوست به مقدار کمی از آنها استفاده کنید. صورت خود را با آب ولرم بشویید، آب داغ به راحتی موجب تحریک پوست می‌گردد.

شاداب کردن پوست

از یک تونر فاقد الکل مانند اسیدهای آلفا هیدروکسی استفاده کنید. یک تونر خوب با از بین بردن باقیمانده‌ی سلول‌های مرده پوست یا لوازم آرایشی که می‌توانند موجب مسدود شدن منافذ گردند، به بهبودی پوست کمک کرده، منافذ بزرگ را کوچک می‌کند و منجر به کاهش التهاب می‌گردد.

لایه‌برداری

لایه‌برداری یکی از مهم‌ترین مراحل مراقبت از پوست و درمان پوست‌های چرب است. پوست چرب دارای لایه‌ی ضخیمی از سلول‌های مرده‌ی بر روی سطح آن می‌باشد و پوشش منافذ نیز ضخیم شده‌اند. لایه‌برداری بهترین روش برای از بین بردن این لایه است که موجب کاهش منافذ مسدود و صاف‌تر شدن پوست می‌گردد.

بهترین ماده لایه‌بردار برای پوست چرب اسید سالیسیلیک است؛ این اسید نه تنها سطح پوست بلکه داخل پوشش منافذ را نیز لایه‌برداری می‌کند و منجر به بهبود عملکرد منافذ و تسهیل جریان روغن به سطح پوست می‌شود. اسید سالیسیلیک دارای خصوصیات ضد التهابی است که به کاهش تولید روغن کمک می‌کند. علاوه براین، لایه‌بردار در حالت مطلوب حاوی هیدروکسی‌کینون است که در طول زمان به از بین رفتن علائم قرمز ناشی از لکه‌های پوستی می‌انجامد.

محافظت در برابر نور خوشید و آب‌رسانی

ممکن است عجیب به نظر برسد که باید پوستی که چرب است را مرطوب کرده و به آن آب‌رسانی کنید، اما در واقع این نوع پوست نیز نیاز به مرطوب شدن و محافظت در برابر نور خوشید دارد. اگر پوست در معرض اشعه‌های ماوراء بنفش خورشید قرار بگیرد، ممکن است وضعیت آن بدتر شده و تحریک شود و در نتیجه روغن بیشتری تولید کند. در حالت مطلوب باید با استفاده از یک مایع سبک،‌ لوسیون، سرم یا ژل با حداقل SPF ۲۰ پوست خود را مرطوب کنید. حتی با وجود پوست چرب استفاده از کرم ضد آفتاب برای پیشگیری از چین و چروک و کاهش لکه‌های قرمز ضروری است. اگر به دلیل اینکه کرم‌های ضد آفتابی که استفاده می‌کنید بیش از حد چرب یا غلیظ هستند از آنها استفاده نمی‌کنید، گزینه‌های دیگری نیز موجود می‌باشند.

جذب روغن اضافه

با کنترل کردن و از بین بردن چربی پوست خود، احتمالاً نیاز به استفاده از محصولاتی برای جذب روغن به صورت هفتگی، دو بار در هفته و یا حتی روزانه خواهید داشت. برای بسیاری از افراد استفاده از کاغذهای جذب‌کننده چربی موثر می‌باشد. این روش، راه حلی سریع و موثر را برای جذب روغن اضافه فراهم می‌کند. هر چند موجب کاهش تولید روغن پوست نمی‌گردد بنابراین برای دستیابی به بهترین نتایج این درمان باید همراه با یک رژیم پاک‌سازی انجام شود. در هنگام استفاده از کاغذهای جذب‌کننده از مالیدن پوست خود با فشار پرهیز کنید و به آرامی آنها را بر روی پوست خود قرار داده و به مدت ۱۰ ثانیه یا بیشتر نگه دارید. ساییدن کاغذ بر روی پوست موجب تحریک آن می‌شود.

 آرایش

مواد آرایشی باید بدون روغن باشند. در طول روز از پودرهای آرایشی معدنی استفاده نمایید و از کرم‌های غلیظ که می‌توانند موجب مسدود شدن منافذ پوستی شوند پرهیز کنید. در شرایط مطلوب بهتر است که پس از استفاده از کاغذهای جذب‌کننده چربی، از یک لایه مواد آرایشی بصورت پودر استفاده شود. بطور کلی تمیز کردن پوست چرب در صورت پیروی از یک برنامه‌ی ساده و پرهیز از عواملی که می‌توانند موجب تحریک بیشتر پوست و افزایش تولید روغن شوند، بسیار راحت خواهد بود.

نوشته علت و درمان پوست چرب با لیزر، از بین بردن قطعی چربی پوست اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.

واقعیت‌هایی در مورد جوش‌ها و هورمون‌ها

• جوش‌های هورمونی شدت‌های متفاوتی دارند، آنها می‌توانند بسیار خفیف یا بسیار شدید بوده و با برجستگی‌های التهابی روی پوست ظاهر شوند به طوری که جای آنها روی پوست باقی بماند. این بیماران معمولاً از داشتن پوست چرب شکایت دارند. بیشتر افراد تصور می‌کنند که جوش‌های هورمونی فقط برای خانم‌ها اتفاق می‌افتد ولی این نوع از جوش‌ها در مردان هم دیده می‌شود.
• جوش‌های هورمونی غالباً بسیار ناراحت‌کننده هستند به خصوص اگر جوش‌های نوجوانی نباشند. جوش‌های هورمونی در چانه، فک و گردن ظاهر می‌شوند. این جوش‌ها همچنین در سینه و شانه‌ها نیز دیده می‌شوند.

چگونه متوجه شوم که جوش‌های من از نوع جوش‌های هورمونی هستند؟

جوش‌ هورمونی در دهه 20 زندگی شروع شده و تا دهه 30 و 40 هم ادامه می‌یابند. محل این جوش‌ها می‌تواند نشان‌دهنده هورمونی بودن آنها باشد. برخلاف جوش‌های نوجوانی، این جوش‌ها بیشتر در فک و چانه ظاهر می‌شوند و ممکن است به قسمت پایین صورت و گردن نیز گسترش یابند. پوست مبتلا شده حساس شده و به راحتی با عوامل موضعی تحریک می‌شود. بسیاری از بیماران زمانی که نوجوان بوده‌اند جوش نداشته‌اند.

علت بروز جوش‌ هورمونی چیست؟

جوش‌ هورمونی به دلایل مختلفی ایجاد می‌شوند. یک یا چند عامل می‌تواند باعث بروز جوش‌های هورمونی در برخی از بیماران شود. بسیار مهم است که پزشک سوابق پزشکی شما را به طور کامل بررسی کرده تا بتواند عوامل احتمالی ایجادکننده جوش‌های هورمونی را شناسایی کند. برخی از عوامل که باعث ایجاد جوش‌های هورمونی می‌شوند عبارتند از:

• هورمون‌های جنسی مانند پروژسترون، استروژن و تستسترون: در بیشتر موارد سطح این هورمون‌ها طبیعی است اما پزشک در صورتی که علائمی دیگری هم داشته باشید آنها را مورد آزمایش قرار می‌دهد.
• هورمون‌های دیگر مانند انسولین
• استرس و بیماری
• محصولات مراقبت پوستی، مواد آرایشی و برخی کرم‌های ضد آفتاب چرب و جوش‌زا
• اختلالات زمینه‌ای هورمونی و متابولیکی مانند سندرم تخمدان پولی کیستیک و دیابت و به ندرت برخی از انواع سرطان‌ها
• چاقی
• برخی قرص‌های ضدبارداری: بسیاری از قرص‌های ضد باروری به کاهش آکنه کمک می‌کنند اما پروژسترون تنها قرصی است که می‌تواند آن را تشدید کند
• عوامل مرتبط با رژیم‌های غذایی

گزینه‌های درمانی

اگر پزشک شما مظنون به وجود مشکلات هورمونی باشد، با انجام تعدادی آزمایش خون ساده می‌توان سطح هورمون‌ها را ارزیابی نمود. در صورت ابتلا به اختلالات تخمدان ممکن است سونوگرافی لگن نیز مورد نیاز باشد. غالباً یک رویکرد ترکیبی برای کنترل جوش‌های هورمونی بسیار مؤثرتر است. درمان و اصلاح مشکلات پزشکی زمینه‌ای که باعث بروز جوش‌های هورمونی می‌شوند بسیار ضروری است. برخی از عوامل دیگر مانند استفاده از کرم‌ها و پمادهای دارویی و آرایشی نامناسب ممکن است باعث ایجاد جوش‌های هورمونی شوند که باید مصرف آنها متوقف شود. ممکن است درمان طولانی شود که در این صورت بیمار باید برنامه درمانی را به دقت دنبال کرده تا به بهترین نتایج درمانی دست یابد.

جوش‌های هورمونی غالباً به روش‌های درمانی مشابه جوش‌های نوجوانی واکنش نشان می‌دهند. این اقدامات درمانی شامل استفاده از کرم‌ها و ژل‌های موضعی متنوع، آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی و پاک‌کننده‌ها و مرطوب کننده‌های ملایم می‌شود. کرم‌ها و ژل‌های موضعی غالباً حاوی مواد مختلفی نظیر آنتی‌بیوتیک‌ها، رتینوئیدها (از مشتقات ویتامین A) و بنزوئیل پراکساید هستند و معمولاً روش خوبی برای شروع درمان هستند. در برخی مواقع، پزشک ممکن است آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی را نیز تجویز نماید. این اقدامات درمانی نیاز به صبور بودن بیمار دارد. در مواردی که جوش‌ها شدید یا سرسخت هستند غالباً از داروهای ضد آندروژن مانند اسپیرونولاکتون تجویز می‌شود. این دارو هم به تنهایی وهم در ترکیب با قرص‌های ضدبارداری تجویز می‌شود. در مواردی که جوش‌ها بسیار شدید هستند باید از داروهای مخصوص سیستماتیک ویتامین A مانند ایزوترتینوئین (رواکوتان، اوراتان) استفاده کرد. این داروها را فقط با نسخه متخصص پوست می‌توان تهیه کرد و غالباً برای جوش‌هایی که باعث اسکار شده و به روش‌های درمانی دیگر برای درمان آنها مؤثر واقع نشده باشد به کار برده می‌شوند.

اگر داروهای ضد هورمونی مؤثر واقع نشد چه باید کرد؟

عدم تأثیر داروهای ضد هورمونی در درمان جوش‌های هورمونی ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد. ممکن است دارو به مدت کافی مصرف نشده باشد یا برخی عواملی که باعث ایجاد جوش‌ها شده‌اند هنوز برطرف نشده باشند. در برخی موارد باید قرص ضدبارداری را عوض کرد یا ترکیب قرص را با یک آنتی آندروژن دیگر به کار برد. حتی در زمانی که جوش‌ها بسیار شدید هستند، با استفاده از داروهای ویتامین A، ایزوترتیوئین (روآکوتان یا اوراتان) می‌توان به نتایج مطلوب دست یافت.

پنج نکته برای کنترل جوش‌های هورمونی

انجام برخی اقدامات می‌تواند در پیشگیری از تجمع باکتری و شکل‌گیری آکنه مؤثر باشند به خصوص زمانی که علت بروز جوش‌ها، تکثیر باکتریایی باشد.

• مصرف غذاهای فراوری‌شده را قطع کنید: در فرهنگ‌های بومی سنتی کمتر جوش وجود داشت اما از زمانی که این فرهنگ‌ها تحت تأثیر استانداردهای غذایی غربی که پر از غذاهای فراوری‌شده است قرار گرفتند، آکنه هم در بین آنها شیوع بیشتری پیدا کرد.
• مصرف شکر را کاهش دهید: مصرف شکر باعث می‌شود که سطح انسولین افزایش یابد که منجر به بالا رفتن سطح آندروژن (مانند تستسترون) در زنان می‌شود و التهابات کلی که باعث ایجاد جوش می‌شوند را افزایش می‌دهد.

• مصرف لبنیات را کاهش دهید: شیر و محصولات لبنی (شامل شیرشکلات) علاوه بر این که ممکن است حاوی شکر زیادی باشند غالباً با هورمون‌های رشد غنی شده‌اند که می‌تواند باعث ایجاد جوش و مشکلات پوستی دیگر شود.
• مصرف آنتی‌اکسیدان‌ها را افزایش دهید: ویتامین A و E برای سلامت پوست بسیار ضروری هستند و به مبارزه علیه فشارها و التهابات اکسیدی کمک می‌کنند. از میوه‌ها و سبزیجات حاوی آنتی‌اکسیدان به میزان بیشتری استفاده کنید
• استرس خود را کنترل کنید: استرس، ترشح کورتیزول و هورمون‌های دیگر را افزایش می‌دهد، تعادل هورمونی را مختل کرده و مواد مغذی که به کنترل جوش کمک می‌کنند را از بین می‌برد. با کمک مدیتیشن، یوگا، ماساژ، آروماتوگرافی و تمرینات ورزشی سطح استرس خود را کنترل کنید.

آیا جوش‌های هورمونی می‌توانند همراه با بیماری‌های پوستی دیگر باشند؟

بله. در برخی موارد ممکن است جوش‌های هورمونی همراه با بیماری‌های پوستی دیگر مانند جوش‌های سرسیاه و چرب بودن پوست باشند. جوش‌های هورمونی ممکن است باعث رشد موهای ناخواسته در سندرم تخمدان پلی کیستیک شوند.

برای جای جوش‌ها چه کاری می‌توان کرد؟

جای جوش می‌تواند تأثیر روانی زیادی بر بیمار داشته باشد و مستقیماً اعتماد به نفس و جوانب مختلف زندگی اجتماعی و حرفه‌ای او را تحت تأثیر قرار دهد. جای جوش انواع مختلفی دارد. جای جوش‌های مختلف و انواع مختلف پوست درمان‌های متفاوتی دارند. غالباً برای رفع اسکار ناشی از جوش از ترکیبی از روش‌های درمانی استفاده می‌شود تا بتوان به بهترین نتایج دست یافت. کنترل و درمان انواع جوش یک بخش تخصصی در پزشکی پوست است. برخی اقدامات درمانی برای رفع جای جوش عبارتند از:

• لیزر درمانی فرکسال و فرکشنال
• روش‌های متقابل TCA
• پیوند و گرافت پوستی برای درمان جای جوش
• لیزر عروقی برای اجای جوش‌های قرمز
• تزریق ژل
• رادیوفرکوئنسی (RF) برای رفع جای جوش
• تزریق کورتیکواستروئیدها برای اسکارهای برآمده و کلوئیدی

نوشته درمان جوش (آکنه) هورمونی صورت و بدن اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.

علت ریزش و کم پشت شدن مژه‌ها

ریزش مژه‌ها دلایل متعددی دارد:

• آسیب‌دیدگی صورت و زخم ناشی از حوادث رانندگی، حوادث صنعتی، سوختگی شیمیایی و حرارتی، خالکوبی پلک، و ریزش موی ناشی از کشش به دلیل استفاده طولانی مدت از مژه‌های مصنوعی.
• درمان جراحی، آسیب یا توموری که منجر به از بین رفتن فولیکول‌های مژه و زخم بافت می‌گردد.
• درمان پزشکی؛ پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی جهت درمان سرطان که منجر به ریزش مو می‌شود.
• تریکوتیلومانیا یا اختلال کندن موی سر، ابرو و مژه‌ها
• اختلال مادرزادی آتریشیا: فقدان مادرزادی مو در تمام بخش‌های بدن.

توصیه‌های خانگی برای درمان ریزش و تقویت مژه

پاک کردن آرایش در شب

هر چه مژه‌ها کمتر در معرض مواد آرایشی باشند، بهتر رشد می‌کنند. همیشه مواد آرایشی را در شب پاک کنید تا مژه‌ها فرصت تنفس پیدا کنند هر چند بهتر است به محض رسیدن به منزل آرایش صورت خود را پاک نمایید.

ملایم برخورد کنید

پاک کردن ریمل می‌تواند به مژه‌هایتان آسیب برساند. از محصولاتی استفاده کنید که ضدآب نمی‌باشند. ریمل‌های ضد آب موجب خشک شدن مژه‌ها شده و پاک کردن آنها را طاقت‌فرسا می‌کند. همچنین سعی کنید که هر چند وقت یک بار به مژه‌های خود استراحت دهید و از محصولات آرایشی استفاده نکنید.

برس کشیدن مژه‌ها

با دو بار برس کشیدن مژه‌ها در روز به تقویت رشد و افزایش سلامتی آنها کمک کنید. این کار موجب پخش شدن روغن‌های طبیعی در امتداد مژه‌ها می‌گردد.

وازلین

وازلین برای مدت‌ها یکی از اصلی‌ترین درمان‌های خانگی جهت افزایش طول مژه‌ها بوده است. پیش از خوابیدن با استفاده از یک برس ریمل وازلین را بر روی مژه‌های خود بمالید و در صبح نیز آن را بشویید. این عمل را سه بار در هفته تکرار کنید.

چای سبز

از خواص مفید چای سبز مانند فلاونوئیدها بهره‌مند شوید. یک توپ پنبه را به چای سبز آغشته کنید و آن را بر روی مژه‌های بمالید. چای موجب تسریع رشد شده و با تمیز کردن فولیکول‌ها امکان رشد مژه‌ها را فراهم می‌کند.

اجتناب از استفاده از مژه مصنوعی

نکته دیگر برای بلند و ضخیم شدن مژه‌ها عدم استفاده از مژه‌های مصنوعی است. استفاده از مژ‌ه‌های مصنوعی یا اکستنشن مژه‌ها ممکن است راه حلی سریع برای مشکل شما باشد اما در طولانی مدت موجب آسیب بیشتر به مژه‌ها می‌گردد. در هنگام برداشتن مژه‌های مصنوعی، تعدادی از موهای طبیعی مژه‌ها نیز جدا می‌شوند. بنابراین بهتر است از مژه‌های مصنوعی اجتناب کنید از روش کاشت مژه دایمی استفاده کنید یا تنها در صورت لزوم از آنها استفاده نمایید.

روغن زیتون و لیمو

روغن زیتون از بیماری‌ها پیشگیری کرده و موجب بلند شدن و رشد مژه‌ها می‌گردد. همچنین می‌توان با اضافه کردن اسانس لیمو یا خیساندن پوست لیمو در روغن زیتون به مدت چند روز، خواص آن را افزایش داد. لیمو یک ضدعفونی‌کننده‌ی طبیعی و عامل ضد میکروب است. این ترکیب را در هنگام خواب بر روی مژه‌ها استفاده کنید و پس از بیدار شدن در صبح آن را پاک نمایید.

سروم مژه

شما می‌توانید با روغن نارگیل یک سرم ضخیم‌کننده مژه تهیه کنید. این سرم تنها به چند جزء تشکیل دهنده نیاز دارد: روغن نارگیل و اسانس اسطوخودوس و لیمو. روغن نارگیل تکه تکه شده دارای خاصیت طبیعی است که آلودگی‌ها را به بیرون می‌کشد و با ورود به فولیکول‌های مو موجب تقویت رشد مژه‌ها می‌گردد. برای افزایش خواص پاک‌کنندگی و تقویتی آن، تنها یک قطره اسانس لیمو و سپس برای تغذیه‌ی مژه‌ها و فولیکول‌ها یک قطره اسطوخودوس اضافه کنید. باقیمانده‌ی فضای بطری شیشه‌ای را با روغن نارگیل پر کرده و روزانه مژه‌های خود را با آن آغشته کنید.

رژیم غذایی مناسب

مصرف یک رژیم غذایی سالم سرشار از ویتامین‌ها به رشد موی مژه‌ها کمک می‌کند. غذاهای مناسب برای کمک به رشد مژه‌ها عبارتند از: ماهی، تخم‌مرغ، لوبیا و ماست. پروتئین سویا نیز برای رشد مژه‌ها مفید است.

آلوئه‌ورا

آلوئه‌ورا یک درمان خانگی شگفت‌انگیز است که می‌توان از آن برای مقاصد مختلفی استفاده کرد. اگر می‌خواهید مژه‌هایتان تغذیه شوند و رشد کنند، مقداری ژل آلوئه‌ورای تازه را پیش از خوابیدن با استفاده از برس ریمل مستقیماً بر روی مژه‌هایتان بمالید (شبیه به استفاده از ریمل). ژل آلوئه‌ورا به دلیل داشتن ویتامین‌ها و مواد مغذی موجب بهبود رشد مژه‌ها شده و آنها را قوی‌تر می‌کند.

روغن‌های طبیعی

روغن‌های طبیعی نیز می‌توانند به بلند شدن مژه‌ها کمک کنند. شما می‌توانید مژه‌های خود را با یکی از این روغن‌های طبیعی مرطوب کنید: روغن زیتون، روغن نارگیل، روغن آووکادو، روغن بادام شیرین، روغن کتان، روغن کنجد، روغن گل سرخ، روغن آرگان و یا روغن ریشه باباآدم. پیش از خوابیدن پنبه را با مقداری روغن (یا ترکیبات روغنی) آغشته کرده و بر روی مژه‌ها بمالید و در هنگام صبح صورت خود را بشویید. روغن طبیعی موجب تغذیه، مرطوب شدن، افزایش رشد و سالم‌تر شدن و تقویت مژه‌ها می‌گردد.

مصرف غذاهای سالم

مصرف یک رژیم غذایی سالم و متعادل عامل مهم دیگری برای بلند، ضخیم و رشد و تقویت مژه‌ها می‌باشد. مانند مو، مژه‌ها نیز برای رشد نیاز به منبع ویتامین و مواد معدنی دارند، بنابراین جهت تغذیه‌ی مژه‌ها و کمک به رشد آنها مقدار زیادی میوه و سبزیجات سالم مصرف کنید و پروتئین بدون چربی و غلات سبوس‌دار را در رژیم غذایی خود بگنجانید.

عدم دستکاری مژه‌ها

با مژه‌های خود با ملایمت رفتار کنید. از مالیدن چشم‌ها یا کشیدن مژه‌ها در هنگام پاک کردن آرایش پرهیز کنید در غیر این صورت نه تنها دچار چین و چروک‌های زودرس در زیر چشم‌ها می‌شوید بلکه موجب بیرون کشیده شدن مژه‌ها شده و از بیرون آمدن موهایی که در زیر پوست باقی مانده‌اند نیز جلوگیری می‌کنید.

ماساژ پلک‌ها

در نهایت یک نکته دیگر برای بلند شدن و قوی شدن مژه‌ها، ماساژ پلک است. شما می‌توانید با ماساژ دادن ملایم پلک‌های خود، موجب تحریک فولیکول‌های مژه‌ها شوید. با انجام این کار بصورت منظم به سرعت متوجه تفاوت در رشد مژه‌های خود خواهید شد. هر چند باید مراقب باشید که با فشار ماساژ ندهید تا از آسیب بیشتر به مژه‌ها جلوگیری شود.

نوشته راه های تقویت و پرپشت شدن مژه ها،علت ها،جلوگیری و درمان ریزش مژه اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.

درمان قطعی کم پشتی ابروها و ریزش ابرو

اگر انتظار صبورانه برای رشد مجدد ابروهایتان و یا استفاده از روش‌های طبیعی بی‌نتیجه بوده است، می‌توانید از روش‌های درمانی موجود برای تحریک رشد موی ابروهایتان استفاده کنید. با تحقیق کافی در مورد روش‌های موجود قادرید تا روشی متناسب با ضخامت و پرپشتی مورد نظر ابروهای خود را انتخاب کنید.

محلول‌های درمانی

عملکرد برخی از محلول‌های درمانی ابرو بهتر از سایر درمان‌ها ثابت شده است. اگر به دلیل اصلاح ابرو با موچین آسیب زیادی به ابروهای خود وارد کرده‌اید، احتمالاً نیاز به محصولی با کیفیت بالاتر دارید. محبوب‌ترین محلول‌های درمانی ابرو Latisse، Rogaine و Viviscal هستند.

کاشت ابرو

کاشت ابرو، که تحت عنوان ترمیم ابرو نیز شناخته می‌شود، روشی برای بازگرداندن موهای از دست رفته به ابروهایی است که بیش از حد نازک و کم پشت شده، دارای اسکار بوده و یا کاملاً ریخته‌اند. ریزش کامل موی ابرو می‌تواند به علت ژنتیک، انجام الکترولیز و یا لیزر مو ، کندن بیش از حد مو با موچین، مشکلات تیروئید و دیگر اختلالات هورمونی، یا ضربه و آسیب ناشی از عمل جراحی، سوختگی و یا انواع دیگر حوادث باشد. برخی از بیماران به دنبال ابروهای کامل و پرپشت هستند، برخی دیگر مایل به ‌ترمیم و ضخیم شدن بیشتر ابروهای خود هستند، عده‌ای نیز مایل به پوشاندن جای زخم و اسکار در ابروی خود هستند.

کاشت ابرو یکی از مهم‌ترین تکنیک‌های زیبایی حساس است، اما زمانی که توسط یک متخصص انجام می‌شود، می‌تواند نتیجه قابل توجهی را ارائه دهد. کاشت ابرو می‌تواند با دو روش انجام ‌شود: روش FUE و یا روش FUG. اما مسئله مهم‌تر، آماده‌سازی محل پذیرنده موهای پیوندی است که جهت و زاویه رشد موها را تعیین خواهد کرد و همچنین طراحی ابروهای طبیعی به نحوی که هماهنگ با بقیه اجزا و ویژگی‌های صورت بیمار باشد.

تقویت ابروها و پرپشت کردن ابروها با روش‌های خانگی

در حال حاضر گرایش مد به سمت ابروهای پرپشت و ضخیم است، اما متاسفانه همه افراد با ابروهای تیره و پرپشت به دنیا نمی‌آیند، یا اینکه افراد در طول سال‌ها موهای ابروی خود را آنقدر با موچین اصلاح می‌کنند که دیگر دوباره رشد نمی‌کنند. در هر صورت، شما می‌توانید شکل ابروها و ضخامت آنها را از طریق برخی از درمان‌های طبیعی و یا با استفاده از آرایش بهبود ببخشید. اگر هدف شما این است که موهای ابرویتان دوباره رشد کنند، به یاد داشته باشید که این فرآیند نیاز به مقداری زمان و صبوری شما دارد.

موچین را کنار بگذارید.

یکی از بهترین راه‌های کمک به رشد ابروهای خود این است که استفاده از موچین را کنار بگذارید، تا زمانی که ضخامت مطلوب ابروهایتان بازگردد. شاید کندن موهای پراکنده و نامرتب برایتان وسوسه‌انگیز باشد، اما اگر اجازه رشد مجدد به آنها ندهید، باید با ابروهای فعلی خود کنار بیایید. حدود شش تا هشت هفته طول می‌کشد تا موی ابروهایتان دوباره رشد کند. پس صبور باشید.

پوست منطقه ابرو را لایه‌برداری کنید.

هر روز از یک اسفنج لایه‌بردار یا یک مسواک نرم برای زدودن سلولهای مرده پوست ابرو و تحریک فولیکول‌های موی ابروهای خود استفاده کنید. دقت داشته باشید که اسفنج یا مسواک را با حرکت نرم و دوار در ابروهای خود حرکت دهید.

از دریافت مواد مغذی مناسب از رژیم غذایی خود اطمینان حاصل کنید.

رژیم غذایی شما باید شامل ویتامین‌ها و مواد مغذی لازم جهت حفظ سلامت بدنتان باشد، در غیر این صورت رژیم غذایی شما می‌تواند یکی از عوامل کمک کننده به توقف رشد موی ابروهایتان باشد. بنابراین سعی کنید رژیم غذایی خود را سرشار از ویتامین B، امگا 3، آهن، پروتئین و روی نگه دارید و همیشه مقدار کافی آب بنوشید. همچنین می‌توانید یک مکمل ویتامین B مانند بیوتین را برای تقویت رشد موی ابروهای خود مصرف کنید.

از روغن کرچک استفاده کنید.

روغن کرچک یک روش درمان قدیمی است که به تحریک رشد ابروها کمک می‌کند. هر شب یک تکه پنبه‌ را در روغن کرچک فرو برده و به ابروهای خود بمالید. بگذارید این روغن در طول شب روی ابروهایتان باقی مانده و صبح آن را با یک پاک کننده بشویید. مشاهده نتایج و تأثُیر این درمان ممکن است سه تا چهار هفته طول بکشد.

از روغن نارگیل استفاده کنید.

روغن نارگیل دارای فواید متعدد و چشمگیری است، از جمله اینکه روغن نارگیل یک مرطوب کننده طبیعی است و می‌تواند سرعت رشد مو را افزایش دهد. نوک انگشتان خود را به روغن نارگیل آغشته کرده و داخل ابروهای خود بمالید. بگذارید تا صبح بماند و سپس با آب گرم ابروهای خود را بشویید.

از مخلوط عسل و روغن زیتون استفاده کنید.

روغن زیتون سرشار از ویتامین E است و در نتیجه می‌تواند به تحریک رشد موی ابرو کمک کند. نصف قاشق چای خوری روغن زیتون را با چند قطره عسل مخلوط کنید. این مخلوط را به مدت چند دقیقه روی ابروهای خود ماساژ دهید. اجازه دهید که این مخلوط به مدت 30 دقیقه روی ابروهایتان بماند و سپس با آب گرم بشویید.

به ابروهای خود شیر بمالید.

شیر سرشار از ویتامین D است. این ماده مغذی سبب تقویت و تحریک رشد مو می‌گردد، بنابراین استعمال آن بر روی ابروهایتان می‌تواند مؤثر واقع شود. یک توپ پنبه‌ای را در یک لیوان شیر کامل فرو برده و به ابروهایتان بمالید و بگذارید تا شیر روی ابروهایتان خشک شود. سپس آنها را با آب گرم شستشو دهید.

نوشته علت و درمان ریزش ابروها و راه های تقویت ابرو برای پرپشت شدن آن اولین بار در کلینیک زیبایی رز طلایی پدیدار شد.