برای دیدن گالری جدید تصاویر کلیک کنید

جوش هورمونی یکی از شایع‌ترین بیماری‌هایی است که در 20 درصد از زنان بزرگسال دیده می‌شود. این شکل از جوش‌ها معمولاً در دوره عادت ماهیانه متفاوت هستند و به شکل برجستگی‌های پر و بدون سر در اطراف فک، چانه و ناحیه گونه‌ها دیده می‌شوند.

واقعیت‌هایی در مورد جوش‌ها و هورمون‌ها

---

• جوش‌های هورمونی شدت‌های متفاوتی دارند، آنها می‌توانند بسیار خفیف یا بسیار شدید بوده و با برجستگی‌های التهابی روی پوست ظاهر شوند به طوری که جای آنها روی پوست باقی بماند. این بیماران معمولاً از داشتن پوست چرب شکایت دارند. بیشتر افراد تصور می‌کنند که جوش‌های هورمونی فقط برای خانم‌ها اتفاق می‌افتد ولی این نوع از جوش‌ها در مردان هم دیده می‌شود.
• جوش‌های هورمونی غالباً بسیار ناراحت‌کننده هستند به خصوص اگر جوش‌های نوجوانی نباشند. جوش‌های هورمونی در چانه، فک و گردن ظاهر می‌شوند. این جوش‌ها همچنین در سینه و شانه‌ها نیز دیده می‌شوند.

چگونه متوجه شوم که جوش‌های من از نوع جوش‌های هورمونی هستند؟

---

جوش‌ هورمونی در دهه 20 زندگی شروع شده و تا دهه 30 و 40 هم ادامه می‌یابند. محل این جوش‌ها می‌تواند نشان‌دهنده هورمونی بودن آنها باشد. برخلاف جوش‌های نوجوانی، این جوش‌ها بیشتر در فک و چانه ظاهر می‌شوند و ممکن است به قسمت پایین صورت و گردن نیز گسترش یابند. پوست مبتلا شده حساس شده و به راحتی با عوامل موضعی تحریک می‌شود. بسیاری از بیماران زمانی که نوجوان بوده‌اند جوش نداشته‌اند.

علت بروز جوش‌ هورمونی چیست؟

---

جوش‌ هورمونی به دلایل مختلفی ایجاد می‌شوند. یک یا چند عامل می‌تواند باعث بروز جوش‌های هورمونی در برخی از بیماران شود. بسیار مهم است که پزشک سوابق پزشکی شما را به طور کامل بررسی کرده تا بتواند عوامل احتمالی ایجادکننده جوش‌های هورمونی را شناسایی کند. برخی از عوامل که باعث ایجاد جوش‌های هورمونی می‌شوند عبارتند از:

• هورمون‌های جنسی مانند پروژسترون، استروژن و تستسترون: در بیشتر موارد سطح این هورمون‌ها طبیعی است اما پزشک در صورتی که علائمی دیگری هم داشته باشید آنها را مورد آزمایش قرار می‌دهد.
• هورمون‌های دیگر مانند انسولین
• استرس و بیماری
• محصولات مراقبت پوستی، مواد آرایشی و برخی کرم‌های ضد آفتاب چرب و جوش‌زا
• اختلالات زمینه‌ای هورمونی و متابولیکی مانند سندرم تخمدان پولی کیستیک و دیابت و به ندرت برخی از انواع سرطان‌ها
• چاقی
• برخی قرص‌های ضدبارداری: بسیاری از قرص‌های ضد باروری به کاهش آکنه کمک می‌کنند اما پروژسترون تنها قرصی است که می‌تواند آن را تشدید کند
• عوامل مرتبط با رژیم‌های غذایی

گزینه‌های درمانی

---

اگر پزشک شما مظنون به وجود مشکلات هورمونی باشد، با انجام تعدادی آزمایش خون ساده می‌توان سطح هورمون‌ها را ارزیابی نمود. در صورت ابتلا به اختلالات تخمدان ممکن است سونوگرافی لگن نیز مورد نیاز باشد. غالباً یک رویکرد ترکیبی برای کنترل جوش‌های هورمونی بسیار مؤثرتر است. درمان و اصلاح مشکلات پزشکی زمینه‌ای که باعث بروز جوش‌های هورمونی می‌شوند بسیار ضروری است. برخی از عوامل دیگر مانند استفاده از کرم‌ها و پمادهای دارویی و آرایشی نامناسب ممکن است باعث ایجاد جوش‌های هورمونی شوند که باید مصرف آنها متوقف شود. ممکن است درمان طولانی شود که در این صورت بیمار باید برنامه درمانی را به دقت دنبال کرده تا به بهترین نتایج درمانی دست یابد.

جوش‌های هورمونی غالباً به روش‌های درمانی مشابه جوش‌های نوجوانی واکنش نشان می‌دهند. این اقدامات درمانی شامل استفاده از کرم‌ها و ژل‌های موضعی متنوع، آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی و پاک‌کننده‌ها و مرطوب کننده‌های ملایم می‌شود. کرم‌ها و ژل‌های موضعی غالباً حاوی مواد مختلفی نظیر آنتی‌بیوتیک‌ها، رتینوئیدها (از مشتقات ویتامین A) و بنزوئیل پراکساید هستند و معمولاً روش خوبی برای شروع درمان هستند. در برخی مواقع، پزشک ممکن است آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی را نیز تجویز نماید. این اقدامات درمانی نیاز به صبور بودن بیمار دارد. در مواردی که جوش‌ها شدید یا سرسخت هستند غالباً از داروهای ضد آندروژن مانند اسپیرونولاکتون تجویز می‌شود. این دارو هم به تنهایی وهم در ترکیب با قرص‌های ضدبارداری تجویز می‌شود. در مواردی که جوش‌ها بسیار شدید هستند باید از داروهای مخصوص سیستماتیک ویتامین A مانند ایزوترتینوئین (رواکوتان، اوراتان) استفاده کرد. این داروها را فقط با نسخه متخصص پوست می‌توان تهیه کرد و غالباً برای جوش‌هایی که باعث اسکار شده و به روش‌های درمانی دیگر برای درمان آنها مؤثر واقع نشده باشد به کار برده می‌شوند.

اگر داروهای ضد هورمونی مؤثر واقع نشد چه باید کرد؟

عدم تأثیر داروهای ضد هورمونی در درمان جوش‌های هورمونی ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد. ممکن است دارو به مدت کافی مصرف نشده باشد یا برخی عواملی که باعث ایجاد جوش‌ها شده‌اند هنوز برطرف نشده باشند. در برخی موارد باید قرص ضدبارداری را عوض کرد یا ترکیب قرص را با یک آنتی آندروژن دیگر به کار برد. حتی در زمانی که جوش‌ها بسیار شدید هستند، با استفاده از داروهای ویتامین A، ایزوترتیوئین (روآکوتان یا اوراتان) می‌توان به نتایج مطلوب دست یافت.

پنج نکته برای کنترل جوش‌های هورمونی

---

انجام برخی اقدامات می‌تواند در پیشگیری از تجمع باکتری و شکل‌گیری آکنه مؤثر باشند به خصوص زمانی که علت بروز جوش‌ها، تکثیر باکتریایی باشد.

• مصرف غذاهای فراوری‌شده را قطع کنید: در فرهنگ‌های بومی سنتی کمتر جوش وجود داشت اما از زمانی که این فرهنگ‌ها تحت تأثیر استانداردهای غذایی غربی که پر از غذاهای فراوری‌شده است قرار گرفتند، آکنه هم در بین آنها شیوع بیشتری پیدا کرد.
• مصرف شکر را کاهش دهید: مصرف شکر باعث می‌شود که سطح انسولین افزایش یابد که منجر به بالا رفتن سطح آندروژن (مانند تستسترون) در زنان می‌شود و التهابات کلی که باعث ایجاد جوش می‌شوند را افزایش می‌دهد.

• مصرف لبنیات را کاهش دهید: شیر و محصولات لبنی (شامل شیرشکلات) علاوه بر این که ممکن است حاوی شکر زیادی باشند غالباً با هورمون‌های رشد غنی شده‌اند که می‌تواند باعث ایجاد جوش و مشکلات پوستی دیگر شود.
• مصرف آنتی‌اکسیدان‌ها را افزایش دهید: ویتامین A و E برای سلامت پوست بسیار ضروری هستند و به مبارزه علیه فشارها و التهابات اکسیدی کمک می‌کنند. از میوه‌ها و سبزیجات حاوی آنتی‌اکسیدان به میزان بیشتری استفاده کنید
• استرس خود را کنترل کنید: استرس، ترشح کورتیزول و هورمون‌های دیگر را افزایش می‌دهد، تعادل هورمونی را مختل کرده و مواد مغذی که به کنترل جوش کمک می‌کنند را از بین می‌برد. با کمک مدیتیشن، یوگا، ماساژ، آروماتوگرافی و تمرینات ورزشی سطح استرس خود را کنترل کنید.

آیا جوش‌های هورمونی می‌توانند همراه با بیماری‌های پوستی دیگر باشند؟

---

بله. در برخی موارد ممکن است جوش‌های هورمونی همراه با بیماری‌های پوستی دیگر مانند جوش‌های سرسیاه و چرب بودن پوست باشند. جوش‌های هورمونی ممکن است باعث رشد موهای ناخواسته در سندرم تخمدان پلی کیستیک شوند.

برای جای جوش‌ها چه کاری می‌توان کرد؟

---

جای جوش می‌تواند تأثیر روانی زیادی بر بیمار داشته باشد و مستقیماً اعتماد به نفس و جوانب مختلف زندگی اجتماعی و حرفه‌ای او را تحت تأثیر قرار دهد. جای جوش انواع مختلفی دارد. جای جوش‌های مختلف و انواع مختلف پوست درمان‌های متفاوتی دارند. غالباً برای رفع اسکار ناشی از جوش از ترکیبی از روش‌های درمانی استفاده می‌شود تا بتوان به بهترین نتایج دست یافت. کنترل و درمان انواع جوش یک بخش تخصصی در پزشکی پوست است. برخی اقدامات درمانی برای رفع جای جوش عبارتند از:

• لیزر درمانی فرکسال و فرکشنال
• روش‌های متقابل TCA
• پیوند و گرافت پوستی برای درمان جای جوش
• لیزر عروقی برای اجای جوش‌های قرمز
• تزریق ژل
• رادیوفرکوئنسی (RF) برای رفع جای جوش
• تزریق کورتیکواستروئیدها برای اسکارهای برآمده و کلوئیدی

برای دیدن گالری جدید عکس کلیک کنید