هنگامی که بحث تزریقات طراحی شده برای خطوط دور چشم و خط اخم به میان میآید، بوتاکس ممکن است اولین نامی باشد که به ذهن خطور میکند. در حالی که افراد بوتاکس را با سم بوتولینوم مرتبط میدانند، به طوری که به نظر میرسد این تنها گزینه است، اما بوتاکس در واقع یک نام تجاری است. گزینههای دیگری نیز وجود دارد، برای مثال دیسپورت، که عملکرد مشابهی با بوتاکس دارد. دیسپورت مانند بوتاکس نوعی ماده تزریقی است که حاوی سم بوتولینوم نوع A می باشد. اگر برای کاهش خط اخم بین ابروهایتان یا خطوط پنجه کلاغی در گوشهی چشمها در نظر دارید بوتاکس انجام دهید، مهم است که بدانید چه گزینههایی در دسترس هستند. بوتاکس و دیسپورت به طور مشابه عمل میکنند، اما با این حال کمی هم متفاوت هستند.
متخصصین ما در کلینیک تخصصی رز طلایی بعد از بررسیهای لازم روی پوست شما و همچنین اطلاع از هدف شما از انجام تزریقهای زیبایی پوست، بوتاکس یا دیسپورت را به شما پیشنهاد میدهند. همچنین درخصوص عمکرد هرکدام از این نوع تزریق، روش انجام کار و مراقبتهای پس از درمان برای شما توضیح خواهند داد. برای دریافت اطلاعات بیشتر دراین خصوص یا جهت رزرو نوبت درمان میتوانید با شماره 02122283000 تماس حاصل فرمایید.
فهرست مطالب
در حالیکه دیسپورت و بوتاکس هر دو از سم بوتولینوم A ساخته شدهاند، هر کدام از فرم نسبتا متفاوتی از سم استفاده میکنند. ترکیب یا عنصر فعال در بوتاکس OnabotulinumtoxinA است در حالی که عنصر اصلی در دیسپورت AbobotulinumtoxinA است. بوتاکس برای اولین بار توسطFDA در سال 2002 تأیید شد، دیسپورت در سال 2009 تأیید شد، هرچند که از سالها قبل از آن استفاده شده بود.
تفاوت عمده بین دو نوع سم بوتولینوم، پروتئینهایی است که در هر کدام از آنها یافت میشود. دیسپورت دارای پروتئین کمتری نسبت به بوتاکس است. پروتئین کمتر بدان معنی است که بدن شما آنتی بادی یا پادتنهای زیادی برای مبارزه با مواد تزریقی ایجاد نمیکند.
بیمارانی که از بوتاکس استفاده میکنند احتمال بیشتری برای ایجاد مقاومت در برابر آن در طول زمان دارند، به این معنی که هر تزریق کمتر و کمتر موثر است. احتمال رخ دادن این اتفاق در دیسپورت کمتر است.
هم بوتاکس و هم دیسپورت به عنوان تعدادی تزریق ریز و کوچک معرفی شدهاند. بوتاکس عضلات و ماهیچههای نزدیک به محل تزریق را با مسدود کردن عصبها ضعیف و فلج میکند، در حالی که دیسپورت عضلات را در نزدیکی محل تزریق با مسدود کردن آزاد سازی یک ماده شیمیایی به نام استیل کولین، شل میکند. وقتی عصبها به عضله فرمان منقبض شدن میدهند، واکنش عضلانی وجود ندارد. چروکها اساسا نتیجه انقباض ماهیچه هستند؛ تزریق نوروکسین عضلات را شل میکند و باعث کم شدن چین و چروک میشود. اثرات بوتاکس بسته به اینکه چه چیزی درمان شده است، 3 تا 12 ماه باقی خواهد ماند. گفته میشود که اثرات دیسپورت 3 تا 6 ماه به طول میانجامد.
یک تحقیق به دنبال یافتن این بوده است که آیا هنگام درمان خطوط دور چشم یا چروکهای گوشههای چشم یک برند بهتر از برند دیگری بوده یا نه. به عنوان بخشی از تحقیق، پزشکان تزریق بوتاکس را به یک طرف صورت بیمار و دیسپورت را به طرف دیگر تزریق کردند. 90 بیمار در این تحقیق شرکت کردند.
با توجه به گفتهی پزشکانی که در این تحقیق دست داشتند، آن طرف از صورت که با دیسپورت درمان شده بود نتایج بهتری داشت. شرکت کنندگان در این تحقیق نیز اظهار داشتند که از سمتی که با دیسپورت درمان شده است، راضیتر بودند. زمانی که بیماران لبخند زدند یا نواحی اطراف چشمها را حرکت دادند نتایج سنجیده شد.
بوتاکس و دیسپورت برای درمان اختلالات زیر مورد استفاده قرار میگیرد: تعرق شدید زیر بغل؛ دیستونی گردنی (اختلال عصبی که باعث انقباض شدید عضلات گردن و شانه میشود(؛ بلفارواسپاسم (پلک زدن غیر ارادی و غیر قابل کنترل)؛ لوچی یا استرابیسم (انحراف چشم)؛ میگرن مزمن و مثانه فوق العاده فعال.

برخی از انواع تزریق، مانند ژلهای اسید هیالورونیک، نتایج فوری را ارائه میدهند. نتایج به دست آمده از تزریق سم بوتولینوم میتواند تا دو هفته به طور کامل ظاهر شود. بیمارانی که به جای بوتاکس قصد انجام دیسپورت را دارند، اغلب نتایج را سریعتر تنها پس از دو روز به جای سه یا چهار روز میبینند.
به همین دلیل، بیمارانی که نتایج فوری میخواهند، مانند چند روز قبل از مراسم عروسی یا درست قبل از عکسبرداری، ممکن است دیسپورت را به بوتاکس ترجیح دهند. هر دو تزریق تا مدت یکسانی باقی میمانند، که این مدت زمان معمولا شامل 3 تا 4 ماه میشود.
بیمار ممکن است عوارض جانبی رایجی از بوتاکس داشته باشد که عبارتند از: درد، تورم یا کبودی در محل تزریق؛ سر درد؛ خشکی دهان؛ درد گردن، استخوان یا عضله، خستگی؛ حالت تهوع؛ یبوست؛ اضطراب؛ چشمهای خشک یا سوزش چشم؛ مشکل خواب رفتن یا خوابید ماندن. عوارض جانبی شدید اما نادر عبارتند از: دوبینی، تاری دید یا کاهش بینایی؛ تورم پلک؛ مشکل در حرکت دادن صورت؛ تشنج؛ ضربان قلب نامنظم؛ ناتوانی در خالی کردن مثانه؛ درد یا سوزش در هنگام ادرار کردن یا ادرار مکرر.
برخی عوارض جانبی دیسپورت عبارتند از: درد یا حساسیت در محل تزریق؛ سردرد؛ خشکی دهان؛ درد گردن، استخوان یا درد عضلانی؛ خستگی و حالت تهوع. اما عوارض جانبی جدی اما نادر شامل تغییرات در دید، خارش، راش، کهیر، سرگیجه یا غش کردن است.
تفاوت دیگر بین بوتاکس و دیسپورت غلظت ماده تزریق شده است. دیسپورت رقیقتر از بوتاکس است، به این معنی که اغلب دارای قیمت پایینتری است. غلظتهای مختلف بدان معنی است که شما باید به یک جراح با تجربه که هم برای استفاده از بوتاکس و هم دیسپورت آموزش دیده است، مراجعه کنید. جراح باید از تفاوت در مقادیر استفاده شده به منظور جلوگیری از عوارض جانبی و یا عارضههای ناشی از مصرف بیش از حد یا کمتر از حد معمول، اطلاع داشته باشد.
یکی از خطرات عمده دیسپورت این است که پزشک این مواد را خیلی رقیق میکند. در صورت تزریق به صورت، احتمال پخش شدن دیسپورت بیشتر از بوتاکس است. این میتواند هم نکتهی مثبتی باشد و هم منفی.
اگر جراح به خوبی آموزش دیده و با تجربه باشد، گسترش به این معنی است که پزشک میتواند از میزان کمتر برای رسیدن به نتایج مشابه استفاده کند. اما اگر یک فرد بیتجربه دیسپورت را تزریق کند خطر گسترش بیش از حد این ماده به نواحی دیگر وجود دارد و منجر به افتادن پلکها و سایر عوارض جانبی میشود.
نتایج بوتاکس و دیسپورت موقت هستند. پس از یک دوره زمانی، ضربات عصبی دوباره شروع به رسیدن به منطقه عضلات مورد هدف میکنند، و منجر به انقباض عضلات و ظهور چین و چروک و خطوط میشوند. با این حال، تزریق کنندهی با تجربه میتواند نتایج مثبت نوروتوکسینها را با جلسات درمان منظم تقریبا هر 3 تا 6 ماه حفظ کند. مانند دیگر محصولات مشابه اما متفاوت، هنگام انتخاب بین بوتاکس و دیسپورت اغلب موضوع اولویت مطرح است. شما ممکن است متوجه شوید که نتایجی که از دیسپورت به دست میآورید را ترجیح میدهید، یا به این نتیجه میرسید که بوتاکس تزریقی است که برای شما مناسب است.