درمان، رفع زگیل یا تبخال آلت تناسلی مردان و زنان همراه با علائم و علت

تبخال‌ و زگیل تناسلی، زائده‌های گوشتی و برآمده‌ای بر روی سطح پوست هستند که در اطراف آلت تناسلی یا ناحیه مقعد به وجود می‌آیند. زگیل‌های تناسلی در اثر یک عفونت پوستی ویروسی که عامل آن ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) است به وجود می‌آیند. این زگیل‌ها معمولاً بدون درد هستند و خطر جدی برای سلامتی فرد به دنبال ندارند. اما ممکن است ظاهر ناخوشایندی داشته باشند و به لحاظ زیبایی، باعث بروز مشکلات روانی برای فرد شود.

ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) چیست و چه ارتباطی با زگیل و تبخال تناسلی دارد؟

---

ویروس پاییولومای انسانی (که معمولاً با عنوان HPV شناخته می‌شود) ویروسی است که تنها در ایالات متحده آمریکا در حدود 20 میلیون نفر را آلوده می کند. این ویروس بیش از 100 نژاد مختلف دارد که در حدود 30 تا از آنها از طریق رابطه جنسی به افراد دیگر منتقل می‌شوند. بعضی از نژادهای این ویروس می‌توانند باعث ایجاد بیماری زگیل تناسلی شوند و بعضی دیگر از نژادهای آن تغییرات غیر معمولی را در سلول‌های رحم زنان ایجاد می‌کنند که می‌تواند منجر به بروز سرطان رحم شود. بعضی از نژادهای ویروس پاپیلومای انسانی هم عامل ایجاد زگیل‌های معمولی در دست، پا و سایر قسمت‌های بدن هستند.

چگونه ممکن است من به ویروس پاپیلومای انسانی(HPV) آلوده شوم؟

---

ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) می‌تواند از طریق رابطه جنسی و تماس پوست با پوست از فردی به فرد دیگر منتقل شود. این به آن معنی است که برای انتقال این ویروس ضرورتاً نیازی به انجام آمیزش جنسی نیست، بلکه تماس پوستی هم می‌تواند باعث انتقال آن شود. همچنین ویروس HPV می‌تواند از طریق رابطه جنسی دهانی نیز منتقل شود.

علائم آلودگی به ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) چیست؟

---

زگیل و تبخال تناسلی در واقع علائم مربوط به نژادهای خاصی از ویروس HPV است که می‌توانند هم مردان و هم زنان را آلوده کنند. آلودگی به بعضی از نژادهای ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) هم هیچ گونه علائم قابل مشاهده‌ای ایجاد نمی‌کند. به همین دلیل هم برای خانم‌ها ضروری است که به طور مرتب آزمایش پاپ اسمیر را توسط پزشک متخصص زنان انجام دهند و رحم خود را از نظر وجود هر گونه سلول‌های غیرطبیعی کنترل نمایند.

شکل ظاهری زگیل و تبخال تناسلی چگونه است؟

---

زگیل و تبخال تناسلی معمولاً در اطراف آلت تناسلی مردان یا زنان و یا در اطراف مقعد به وجود می‌آید. اما اصولاً در هر جایی از بدن ممکن است زگیل تناسلی به وجود آید. این زگیل‌ها به شکل برآمدگی‌های کوچکی به صورت تکی یا چندتایی و شبیه به گل‌کلم به رنگ قهوه‌ای یا صورتی هستند. اندازه آن هم می‌تواند از چند میلی‌متر تا بیش از یک سانتی‌متر و حتی بیشتر، متغیر باشد.

تشخیص زگیل و تبخال تناسلی

---

زگیل و تبخال تناسلی را معمولاً با یک معاینه فیزیکی ساده می‌توان به راحتی تشخیص داد. این معاینه را پزشک یا پرستار انجام می‌دهد و زگیل را به صورت ظاهری بررسی می‌کند. ممکن است برای مشاهده دقیق‌تر آن از یک ذره‌بین هم استفاده کند.

در مورد خانم‌ها لازم است ناحیه داخل واژن آنها نیز مورد معاینه قرار گیرد. این کار با استفاده از وسیله مخصوصی به نام اسپکولوم انجام می‌شود که در واقع ابزاری مجهز به یک چراغ قوه و یک آینه است و به صورت اختصاصی برای معاینه واژن طراحی شده است.

انواع روش‌های درمانی برای زگیل و تبخال تناسلی

---

• درمان زگیل تناسلی موضعی که طی آن، یک کرم یا لوسیون یا یک ماده شیمیایی مخصوص مستقیماً بر روی زگیل یا زگیل‌های تناسلی مالیده می‌شود.
• ابلیشن فیزیکی روش رفع زگیل است که در آن بافت گوشتی زگیل به وسیله یک نیروی خارجی از قبیل لیزر یا برق، تراشیده و حذف می‌شود.

افراد مختلف واکنش‌های متفاوتی نسبت به روش‌های درمان زگیل و تبخال تناسلی نشان می‌دهند. اما به طور کلی درمان‌های موضعی برای زگیل‌هایی که بافت نرم‌تری دارند، کارآیی بیشتری نشان می‌دهد و ابلیشن فیزیکی بیشتر برای زگیل‌هایی که بافت آنها سخت و خشن باشد، کارآیی دارد. در بعضی موارد هم ممکن است از ترکیبی از درمان‌های موضعی و ابلیشن فیزیکی به صورت توأم استفاده شود.

نکته مهم در درمان زگیل و تبخال تناسلی آن است که از هر روشی برای درمان آن استفاده شود، برطرف شدن کامل علائم زگیل ممکن است تا چند ماه طول بکشد. بنابراین باید کاملاً صبور باشید و روش درمانی مورد نظر را با دقت پیگیری کنید تا به نتیجه مطلوب برسید.

درمان موضعی

پمادها و کرم‌های موضعی مختلفی وجود دارد که می‌توان برای درمان زگیل تناسلی استفاده کرد. رایج‌ترین آنها عبارتند از:

• پودوفیلوتوکسین
• ایمیکوئیمود
• تری‌کلرو استیک اسید

ابلیشن فیزیکی

در روش ابلیشن فیزیکی از چهار شیوه مختلف می‌توان برای برداشتن زگیل‌های تناسلی استفاده کرد که عبارتند از:

• کرایوتراپی
• اکسیزیون (برش)
• الکتروسرجری
• جراحی با لیزر

این روش‌ها می‌تواند توسط یک پزشک مراقب سلامت حرفه‌ای انجام شود.

کرایوتراپی

کرایوتراپی معمولاً برای درمان زگیل‌های کوچک و چندتایی، به‌خصوص آن زگیل‌هایی که بر روی خود آلت تناسلی مردان و روی آلت تناسلی زنان یا در نزدیکی آن به وجود می‌آیند، توصیه می‌شود.

کرایوتراپی شامل منجمد کردن بافت زگیل تناسلی با استفاده از نیتروژن مایع می‌باشد. منجمد کردن سلول‌های بافت یک زگیل باعث آسیب رسیدن به غشای خارجی این سلول‌ها و از بین رفتن آنها می‌شود. پس از آنکه زگیل منجمد شد، به آن فرصت داده می‌شود تا یخ آن آب شود و سپس در صورتی که لازم باشد، می‌توان دوباره آن را منجمد و آب کرد.

در زمان انجام عمل کرایوتراپی ممکن است شما احساس سوزش خفیف تا ملایم داشته باشید. همچنین بعد از پایان عمل احتمال دارد که پوست شما در محل لکه‌های زگیل حالت حساس و دردناکی پیدا کند و یا بر روی آن تاول بزند. برطرف شدن کامل این عوارض بعد از عمل معمولاً به یک تا سه هفته زمان نیاز دارد.

دقت کنید که تا زمان خوب شدن کامل پوست در ناحیه محل زگیل و اطراف آن نباید رابطه جنسی داشته باشید.

اکسیزیون (برش)

در روش اکسیزیون، بافت زگیل به طور کامل از روی پوست بریده و حذف می‌شود. این روش در بعضی موارد برای درمان زگیل‌های کوچک و سخت‌شده به ویژه برای زگیل‌هایی که به صورت مجموعه‌ای از چند زگیل کوچک‌تر هستند که به یکدیگر متصل شده و یک بافت زائده‌ای به شکل گل کلم را تشکیل داده‌اند، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در شروع این عمل، ابتدا با استفاده از یک بی‌حسی موضعی پوست زگیل و ناحیه اطراف آن بی‌حس می‌شود. سپس زگیل با استفاده از یک تیغ جراحی بریده و برداشته می‌شود و زخمی که در جای آن به وجود می‌آید با بخیه بسته می‌شود.

استفاده از عمل اکسیزیون ممکن است باعث باقی ماندن جای زخم بر روی پوست بشود و به همین دلیل برای درمان زگیل‌هایی که خیلی بزرگ باشند، روش مناسبی نیست. همچنین قسمتی از پوست که زگیل از روی آن برداشته شده است تا حدود یک تا سه هفته بعد از عمل دچار سوزش و حساسیت خواهد بود.

دقت کنید که تا زمان خوب شدن کامل پوست در ناحیه محل زگیل و اطراف آن نباید رابطه جنسی داشته باشید.

الکتروسرجری

از روش الکتروسرجری غالباً همراه با اکسیزیون برای درمان زگیل‌های تناسلی بزرگی که در اطراف مقعد یا واژن به وجود آمده و نسبت به سایر روش‌های درمانی از جمله درمان‌های موضعی جواب نداده‌اند، استفاده می‌شود.

در این روش ابتدا توده خارجی بافت زگیل با استفاده از اکسیزیون برداشته می‌شود. سپس یک حلقه فلزی کوچک بر روی سطح زگیل فشار داده می‌شود و یک جریان الکتریکی از آن عبور داده می‌شود تا بقایای بافت زگیل را بسوزاند و از بین ببرد.

در صورتی که از این روش برای درمان همزمان تعداد زیادی زگیل تناسلی استفاده شود، ممکن است درد زیادی برای بیمار به همراه داشته باشد، بنابراین قبل از انجام چنین عملی احتمالاً از یک بیهوشی منطقه‌ای (یعنی تمامی اندام‌هایی که پایین‌تر از ستون فقرات شما قرار دارند، بی‌حس می‌شوند مانند بی‌حسی اپیدورال که در زمان زایمان استفاده می‌شود) یا بیهوشی عمومی برای شما استفاده خواهد شد.

جراحی با لیزر

جراحی با لیزر ممکن است برای درمان زگیل‌های تناسلی بزرگی که سایر روش‌های ابلیشن فیزیکی در درمان آنها تأثیر نداشته است، توصیه می‌شود. چراکه دسترسی به بافت این زگیل‌ها معمولاً خیلی دشوار است، برای مثال در داخل قسمت‌های عمقی مقعد یا مجرای پیشاب (لوله‌ای که مثانه را به آلت تناسلی متصل می‌کند و محل عبور مایع ادرار می‌باشد) قرار دارند.

همچنین جراحی لیزر می‌تواند برای زنان بارداری که روش تیری‌کلرو استیک اسید (TCA) در درمان زگیل‌های تناسلی آنها کارایی نداشته است، مورد استفاده قرار گیرد.

در زمان انجام این عمل، پزشک جراح با استفاده از لیزر، بافت زگیل را می‌سوزاند. بسته به تعداد و اندازه زگیل‌های تناسلی، عمل جراحی لیزر را می‌توان تحت شرایط بی‌حسی موضعی یا بیهوشی عمومی انجام داد.

روش جراحی با لیزر نیز به مانند همه روش‌های دیگر ابلیشن می‌تواند خطرات و عوارض جانبی خاص خود را به دنبال داشته باشد که از آن جمله می‌توان به سوزش و حساسیت پوست در محل وجود زگیل اشاره کرد. البته این عوارض نیز ظرف مدت دو تا چهار هفته بهبود پیدا می‌کند.