تعریف

زگیل های معمولی

زگیل های معمولی رشد پوست کوچک و دانه دانه ای است که اغلب مواقع روی انگشتان یا دست ها ایجاد می شود. زگیل های معمولی زبر هستند و اغلب الگوی نقطه های سیاه رنگ کوچک را دارند که دانه نامیده می شوند و عروق خونی لخته شده کوچک هستند.

زگیل معمولی با  ویروس بوجود می آید و با تماس منتقل می شود. کودکان و نوجوانان بیشتر به این بیماری مبتلا می شوند، چرا که سیستم های ایمنی ضعیفی دارند. زگیل های معمولی معمولا به خودی خود از بین می روند، اما بسیاری از افراد می خواهند به درمان زگیل پرداخته و آنها را از بین ببرند، زیرا باعث خجالت و آزردگی آنها می شود.

علائم زگیل

علائم زگیل های معمولی از قرار زیر است:

  • برآمدگی های دانه دانه ای گوشتی کوچک
  • رنگ بدنی، سفید، صورتی یا برنزه ای
  • زبر بودن

زگیل های معمولی عموما بر روی انگشتان و دست ها ایجاد می شود. آنها به صورت مجزا یا چندتایی در این قسمت ها ظاهر می شود. در صورتی که پوست انها را بکنید یا آنها را ببرید، خون می افتند. زگیل ها اغلب حاوی نقاط سیاه رنگ کوچکی هستند که عروق خونی دلمه بسته کوچک می باشند.

علت به وجود آمدن زگیل

زگیل ها با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) بوجود می آید. بیش از صد نوع ویروس HPV وجود دارد و انواع مختلف این ویروس باعث بوجود آمدن انواع مختلف زگیل مانند زگیل کف پا می شود. اغلب این ویروس ها بیماری های نسبتا بی ضرری مثل زگیل های معمولی را بوجود می آورند، اما ویروس های دیگر باعث بیماری بوجود آمدن بیماری شدید مثل سرطان دهانه رحم می شوند.

ویروس های زگیل از  یک فرد به فرد دیگر منقتل می شود. همچنین با لمس کردن حوله یا وسیله ای که فرد مبتلا به ویروس زگیل دارد، به صورت غیرمستقیم مبتلا به زگیل شوید. سیستم ایمنی هر فرد واکنش متفاوتی به ویروس HPV دارد، بنابراین هر کسی که در تماس با ویروس HPV باشد، به زگیل مبتلا نمی شود.

در صورتی که زگیل دارید، می توانید ویروس را به نواحی دیگر بدن خود گسترش دهید. زگیل ها عموما از طریق شکاف های پوستی مثل ریشه ناخن یا خراش گسترش پیدا می کنند. جویدن ناخن نیز باعث می شود که زگیل ها روی نوک انگشتان و دور ناخن ها گسترش پیدا کنند.

افرادی که بیشتر در معرض ابتلا به زیگیل ها هستند، شامل موارد زیر می باشند:

  • کودکان و نوجوانان
  • افرادی مثل بیماران مبتلا به ایدز که سیستم ایمنی ضعیفی دارند یا افرادی که پیوند عضو داشته اند

با توجه به اینکه زگیل ها ویروس HPV را گسترش می دهند، زگیل های جدید به سرعت پس از از بین رفتن زگیل های قبلی ظاهر می شود. زگیل ها همچنین قابل سرایت به افراد دیگر هستند.

آزمایشات و تشخیص

پزشک معمولا با نگاه کردن می تواند به وجود زیگیل پی ببرد. گاهی اوقات، پزشک لایه بالایی زگیل را می کند تا عروق خونی دلمه بسته که در بیماری زگیل شایع است را بررسی کنند. در صورتی که پزشک هنوز قادر به تشخیص دقیق نیست، نمونه ای را از بدن جدا می کند تا آن را تجزیه و تحلیل کند و از انواع دیگر رشد پوست جلوگیری شود.

روش های درمان زگیل

بعضی از روش های درمانی باعث خارش زگیل می شوند، بعضی از روش های دیگر درمان زیگیل باعث ایجاد درد و حتی تاول می شود. نوع روش درمان و از بین بردن زگیل به محل  وجود زگیل ها و تعداد آنها بستگی دارد.

اسید سالیسیلیک

اغلب کرم ها، ژل ها و مرهم هایی که در داروخانه بدون نسخه دریافت می کنند حاوی اسید سالیسیلیک هستند. قبل از اعمال این داروها محافظت از پوست بسیار اهمیت دارد. زیرا اسید سالیسیلیک ممکن است باعث از بین رفتن پوست سالم شود.  برای محافظت از پوست دور زگیل وازلین یا چسب مورد استفاده قرار می گیرد.

داروهای حاوی اسید سالیسیلیک نباید برای درمان زگیل صورت مورد استفاده قرار گیرند. بیمارانی که گردش خون نامناسبی دارند نباید بدون دستور پزشک از داروهای حاوی اسید سالیسیلیک استفاده کنند.

چسب  برزنتی

بعضی از افراد برای درمان زگیل از چسب های برزنتی استفاده می کنند. این چسب ها را نباید برای درمان زگیل صورت مورد استفاده قرار داد. چسب برزنتی باید روی زگیل قرار بگیرد و به مدت حدودا شش روز در آنجا باشد و سپس جدا شود. سپس زگیل به مدت پنج دقیق در زیر آب گرم خیس می خورد و پس از آن بافت مرده با استفاده از یک سوهان یا سنگ پا به آرامی جدا می شود.

کرایوتراپی

مایع بسیار سردی مثل نیتروژن روی زگیل پاشیده می شود و آن را منجمد می کند و سلول ها را از بین می برد. یک تاول ایجاد می شود که در نهایت پوسته پوسته می شود و در عرض یک هفته یا بیشتر کنده می شود. این روش درمانی باید توسط پزشک صورت بگیرد و به بی حسی موضعی نیاز دارد. در صورتی که زگیل بزرگ است، چندین جلسه درمانی در طول چند هفته باید انجام شود. روش کرایوتراپی به نسبت داروهای حاوی اسید سالیسیلیک یا استفاده چسب برزنتی کمتر خارش ایجاد می کند. داروخانه ها اسپری پروپان یا دمیتیل اتر را  می فروشند که خود بیمار می تواند آن را مورد استفاده قرار دهد، اما این اسپری ها نباید برای درمان زگیل صورت بکار برده شوند.

جراحی

برای درمان زگیل کمتر از جراحی استفاده می شود. زگیل هایی که با جراحی از بین می روند اغلب دوباره برمی گردند. جراحی خطر ایجاد جای زخم بیشتری دارد. با این حال، گاهی اوقات پزشک جراحی را توصیه می کند که باید تحت بیهوشی عمومی یا بیحسی موضعی صورت بگیرد. جراحی در صورتی توصیه می شود که روش های درمانی دیگر موثر واقع نشده باشنند. در صورتی که زگیل بسیار بزرگ باشد، می توان آن را برید.  زگیل های کوچک تر را می توان با استفاده از  ابزار کورت (Curette) جدا کرد.

لیزر درمانی

یک پرتو لیزری دقیق برای رفع زگیل مورد استفاده قرار می گیرد. لیزردرمامی معمولا برای زگیل هایی که به سختی درمان می شوند، توصیه می شود.

الکتروکوتر

در این روش از یک جریان الکتریکی برای سوزاندن زگیل استفاده می شود.

فوتو دینامیک تراپی ( نور پویا درمانی)

در این روش سلول های زگیل یک ماده شیمایی را جذب می کند. این ماده شیمیایی با نور، معمولا نور لیزر فعال می شود و سلول های زگیل را از بین می برد.

درمان زگیل  با مواد شیمیایی

این مواد با نسخه پزشک قابل تهیه هستند و شامل فرمالدهید، گلوتارالدهید و پودوفیلین می شود. این مواد شیمایی تنها باید روی زگیل مورد استفاده قرار گیرند و در  پوست مجاور آن نباید بکار برده شوند.

کاننتاریدین

کانتاریدین ماده ای است که از سوسک های تاول زا بدست می آید. پزشک آن را در زگیل مورد استفاده قرار می دهد. این ماده عموما با مواد شیمیایی دیگر ترکیب می شود و در پوست اعمال می شود و بانداژی روی آن قرار داده می شود. این روش بدون درد است، اما تاول هایی که بوجود می آیند موجب ناراحتی می شود. تاول باعث جدا کردن زگیل از پوست می شود و سپس پزشک قسمت مرده زگیل را جدا می کند.

تزریق آنتی ژن

سیستم ایمنی بدن انسان به وجود زگیل پی نمی برد. با این حال، در صورتی که سیستم ایمنی را به صورت موضعی تحریک کنید، بعضی از سلول های ایمنی فعال شده در آن ناحیه به ناهنحاری بوجود آمده یعنی زگیل پی می برند و آن را برطرف می کنند. مزیت استفاده از تزریقات آنتی ژن در این است که هیچ جای زخمی باقی نمی گذارد. سیستم ایمنی خود بدن زگیل را از بین می برد.

پزشکان گاهی اوقات بیمارانی باردار مبتلا به زگیل را درمان می کنند، یا تصمیم می گیرند تا درمان را تا بعد از بارداری به تاخیر بیندازند.

در صورتی که زگیل ها به روش های درمانی استاندارد واکنش ندادند، پزشک بیمار را به متخصص امراض پوستی ارجاع می دهد. متخصص امراض پوستی از روش های درمانی زیر استفاده می کند:

  • ایمونوتراپی: هدف این روش درمان زگیل این است که سیستم ایمنی بیمار را برای اقدام برای از بین بردن زگیل ها تحریک کند
  • آمپول بلئومایسین: این آمپول در زگیل تزریق می شود و ویروس را می کشد. این آمپول همچنین برای درمان بعضی از انواع سرطان مورد استفاده قرار می گیرد.
  • رتینوئیدها: رتینوئیدها باعث اختلال در رشد سلول پوستی زگیل می شود. رتینوئیدها از ویتامین آ بدست می آیند.
  • یک گل معمولی که به از بین بردن حشرات موذی باغچه کمک می کنند نیز برای از بین بردن زگیل ها قابل استفاده است.

داروهای آنتی بیوتیک برای درمان زگیل موثر نیستند. داروهای آنتی بیوتیک برای عفونت باکتریال موثر هستند و برای عفونت های ویروسی کارایی ندارند. ویروس عامل بوجود آورنده زگیل ها است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *