تمام بانوانی که با مشکل شل شدن واژن و گشاد شدن دیوارههای واژن روبرو هستند یا میخواهند واژنی تنگتر داشته باشند، متقاضی عمل واژینوپلاستی یا جراحی تنگ کردن واژن به شمار میآیند. عمل تنگ کردن واژن، گشادی آلت تناسلی پیامد زایمان یا افزایش سن را کمتر میکند و خواسته بانوان برای داشتن واژنی تنگتر را تحقق میبخشد. در این عمل از ابزار متفاوتی چون لیزر و قلم کوتر استفاده میشود. البته در سالهای اخیر تنگ کردن و جوانسازی واژن با لیزرهایی مانند مونالیزا تاچ بیشتر مورد توجه متخصصین قرار گرفته است.
فهرست مطالب
عضلههای واژن معمولاً در طول زایمان باز میشود، به همین دلیل مجرا و دهانه واژن پس از زایمان بزرگتر و عضلهها ضعیفتر میشود. فرایند طبیعی افزایش سن نیز ضعیف و شل شدن عضلههای واژن را به دنبال دارد. این عارضه ناراحت کننده و حتی خجالتآور است. ضعیف بودن عضلههای واژینال رابطه جنسی را مشکل میکند و حتی باعث نارضایتی هر دو طرف میشود. اگر چه ورزشهای خاصی برای تقویت عضلههای واژن ابداع شده است، اما انجام این تمرینها غالباً نتیجه مطلوب را به دست نمیدهد.

بخش بزرگی از واژن در عمل واژینوپلاستی (تنگ کردن واژن) یا جراحی جوان سازی واژن به گونهای محکم و کشیده میشود که دهانه آن کوچکتر شود و ناحیههای بدون عضله واژن نیز تنگ شود. پوشش اضافی واژن برداشته و در نتیجه عضلهها سفت میشوند و با تنگ کردن واژن و رضایتبخشتر کردن رابطه جنسی، آن را برای هر دو طرف لذتبخشتر میکند.
دلایل انجام عمل تنگ کردن واژن خصوصی و شخصی است؛ از رایجترین دلایل تمایل بیماران به انجام عمل زیبایی واژن میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

شرط انجام واژینوپلاستی (تنگ کردن واژن) برخورداری از سلامت عمومی مناسب و باردار نبودن است. پس از بارداری نیز باید حدود 12 ماه صبر کرد و سپس به انجام عمل تنگ کردن واژن اقدام نمود. در شرایط زیر نیز واژینوپلاستی توصیه میشود:
1ـ تمایل به بهبود زیباسازی واژن و ظاهر آن
2ـ تمایل به بازیابی اعتماد به نفس جنسی و ارتقاء حس رضایت از خود
3ـ بخشیدن روحی تازه به زندگی عشقی
از دیگر دلایل واژینوپلاستی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
1ـ بالا رفتن سن
2ـ ژنتیک
3ـ تغییر وزن چشمگیر
4ـ سرفه مزمن یا تغییر شکل ناشی از یبوست
5ـ بلند کردن اشیاء سنگین به اقتضای شغل یا فعالیت در ورزش وزنهبرداری
لابیای داخلی (مینور) و یا لابیای خارجی (ماژور) برخی بانوان نامتقارن، بزرگ یا ناصاف است. این مسئله غالباً علاوه بر شرمساری و ناراحتی، آمیزش دردناک را نیز به دنبال دارد. لابیاپلاستی یا جراحی زیباسازی واژن عملی است که برای ترمیم یا کوچک کردن لبهای داخلی یا خارجی واژن انجام میشود. بسیاری از بانوان ترجیح میدهند دو عمل لابیاپلاستی و واژینوپلاستی را همزمان انجام دهند.

بهترین روش آگاهی از مناسب بودن عمل واژینوپلاستی (تنگ کردن واژن) و امکان دستیابی به نتیجه دلخواه از طریق انجام این عمل مشاوره اولیه با متخصص جراحی زیبایی زنان است. مشاوره اولیه فرصت مناسبی برای بیمار است تا درباره اهداف و انتظارات از جراحی واژن با متخصص صحبت و پرسشهای خود را مطرح کند.
متخصص اقدامات زیر را در جلسه مشاوره اولیه انجام میدهد:
1ـ بررسی سابقه پزشکی بیمار
2ـ توضیح درباره واژینوپلاستی و عملهای مرتبط
3ـ ارائه توصیههای مفید با توجه به نیازها و اهداف بیمار
متخصص در جلسه مشاوره با دقت به خواستهها، توقعات و نتایج دلخواه بیمار از واژینوپلاستی (تنگ کردن واژن) گوش میدهد، شیوه انجام عمل را توضیح و پرسشهای بیمار را پاسخ میدهد. ما این فرصت را در اختیار بیماران خود قرار میدهیم تا از تجهیزات جراحی پیشرفته کلینیک بازدید کنند و با کارکنان دلسوز و مجرب کلینیک نیز آشنا شوند.
جراحی واژینوپلاستی تحت بیحسی موضعی با آرامبخش یا بیهوشی عمومی انجام میشود. جراح بهترین روش بیحسی/ بیهوشی را با توجه به عمل و نتایج معاینه تعیین میکند. متخصص جراحی تون عضلانی و همچنین کنترل و قدرت عضلههای واژن را در این عمل بهبود میدهد. جراح در عمل تنگ کردن واژن قطر داخلی و خارجی واژن را کم میکند، بدنه پرینه آل را تقویت میکند و پوشش مخاطی اضافی واژن را برمیدارد. دستگاهها و روشهای مختلفی برای انجام عمل جوانسازی یا واژینوپلاستی وجود دارد که پرکاربردترین آنها لیزر مونالیزا تاچ است.
این عمل 1 تا 2 ساعت طول میکشد و تمام جای زخمهای آن داخلی است. جراحی واژینوپلاستی واژن و ساختارهای نگهدارنده آن را به شرایط قبل از بارداری برمیگرداند.
بیمار معمولاً مدت کوتاهی پس از عمل ترخیص میشود. متخصص جراحی زیبایی زنان بیمار را همان روز عمل و همچنین در زمانهایی معین در هفتههای آتی معاینه میکند تا روند بهبود را کاملاً تحت نظر داشته باشد و از حصول نتیجه بهینه اطمینان حاصل کند. کبودی، ورم و درد پس از جراحی طبیعی است. پک واژینال شامل گاز پانسمان سفید بیرون دهانه واژن قرار دارد که صبح روز بعد از جراحی برداشته میشود. ورم پس از دو تا چهار هفته از بین میرود. ناراحتی پس از عمل با مصرف مسکن به خوبی کنترل میشود. برای کاهش ورم نیز میتوان در 48 ساعت اول از کیسه یخ استفاده کرد.
بیمار میتواند پس از یک روز از جای خود بلند شود و راه برود و پس از حدود یک هفته در محل کار حاضر شود. حساسیت به مدت 2 تا 3 هفته بسیار بالا است و در این زمان باید از انجام فعالیتهای بدنی شدید خودداری شود. بیمار میتواند فعالیتهایی مانند نرمشهای سبک و بلند کردن اشیاء را به تدریج پس از 3 هفته مجدد شروع کند، اما انجام فعالیتهای پربرخوردی مانند دویدن تا 6 هفته ممنوع است. بهبود کامل 4 تا 6 هفته زمان میبرد و پس از 6 هفته میتوان رابطه جنسی داشت.